Ciekawostki Historyczne
Generic selectors
Tylko dokładne dopasowania
Szukaj w tytułach
Szukaj w treściach
Szukaj w postach
Search in pages

Dlaczego Hitler nienawidził Żydów?

Adolf Hitler gestykulujący podczas swojej mowy w 1927 roku.

fot.Bundesarchiv, Bild 102-13774 / Unknown Heinrich Hoffmann / CC-BY-SA 3.0 Adolf Hitler gestykulujący podczas swojej przemowy w 1927 roku.

Wiemy na pewno, że nie wyssał antysemityzmu z mlekiem matki. Czy znienawidził Żydów, bo nie przyjęto go do Akademii Sztuk Pięknych? Czy uległ szczującym za Żydów kolegom ze szkolnej ławki? A może zaślepiły go perory politycznych mentorów? Kiedy wódz III Rzeszy stał się antysemitą?

Alois Hitler, ojciec Adolfa, tak naprawdę nazywał się Schicklgruber – jako dziecko pozamałżeńskie nosił nazwisko po swojej matce. Dopiero w wieku 40 lat Alois zyskał nazwisko Hitler (męża swojej matki). Kim był więc ojciec Aloisa, a dziadek Adolfa Hitlera? Spekulacji nigdy nie brakowało – śledztwo zlecone przed wojna przez austriackiego kanclerza Engelberta Dollfussa wykazało, że babcia dyktatora zaszła w ciążę, pracując u niezwykle wpływowego barona Salomona Mayera Rothschilda, po czym została zwolniona.

Inną wersję przedstawił już po wojnie, w cieniu szubienicy, skądinąd dobrze poinformowany Hans Frank:

Kucharka Schicklgrober – babka Adolfa Hitlera – gdy urodziła dziecko, służyła w domu u pewnej żydowskiej rodziny o nazwisku Frankenberger. I ten Frankenberger, poczynając od urodzin aż do 14. roku życia dziecka, płacił tej Schicklgrober alimenty dla swojego syna. Cała ta historia była doprawdy wielce nieprzyjemna.

Sceptyczny wobec tych rewelacji jest jednak Peter Longerich, autor nowej, monumentalnej biografii Hitlera:

Jakkolwiek uporczywie drążono tę tezę, brakuje jej jakichkolwiek podstaw. Łatwo jednak zrozumieć, że Hitler z powodu tej i innych, wyciąganych jedna za drugą, skandalicznych historii nie był zainteresowany rozpowszechnianiem dziejów swojej rodziny.

Nie rozsądzając tej kwestii, trzeba bezdyskusyjnie uznać, że uporczywe plotki tym, że ojciec Hitlera był „żydowskim bękartem” mogły mieć później niemały wpływ na rodzące się w umyśle młodego Adolfa demony.

Czy to dziadek Hitlera? Bardzo wątpliwe. Baron Salomon Meyer Rotschild, żydowski bankier, na litografii Josefa Kriehubera z 1839 roku.

fot.domena publiczna Czy to dziadek Hitlera? Bardzo wątpliwe. Baron Salomon Meyer Rotschild, żydowski bankier, na litografii Josefa Kriehubera z 1839 roku.

Szkolne debiuty

W Mein Kampf Adolf Hitler wyraźnie podkreśla, że w domu dominowały kosmopolityczne poglądy ojca, a antysemityzm był absolutnie nie do pomyślenia. Powszechnie znana jest historia „szlachetnego Żyda” – Eduarda Blocha, który opiekował się matką Adolfa Hitlera, Klarą i zyskał jego dozgonny szacunek i wdzięczność (w 1940 pozwolił mu nawet wyemigrować). Jak to jednak często bywa, gdy rodzice próbują za wszelką cenę uchronić swoje dzieci przed błędami i toksycznymi ideami, to swoją destrukcyjną rolę ma do odegrania jeszcze szkoła.

Tak też było z młodym Hitlerem, który w szkole realnej w Linzu zetknął się z pierwszymi wyznawcami judaizmu. Temat ich odmienności musiał się pojawić w rozmowach politycznych zbuntowanych nastolatków – w wieku 14 lat przyszły dyktator III Rzeszy spotkał się po raz pierwszy ze słowem Żyd, które wzbudziło w nim, jak sam wspominał, „lekką niechęć i niemiłe uczucie”.

Artykuł powstał między innymi na podstawie książki Petera Longericha, zatytułowanej "Hitler. Biografia" (Prószyński i S-ka 2017).

Artykuł powstał między innymi na podstawie książki Petera Longericha, zatytułowanej „Hitler. Biografia” (Prószyński i S-ka 2017).

Kosmopolityczny czyli żydowski Wiedeń

Przełomem w antysemickiej krucjacie Hitlera był jednak dopiero okres wiedeński, który znamy z pierwszej ręki, dzięki wspomnieniom jego przyjaciela – Augusta Kubizka. Miasto, pozornie światowe i bogate, przy bliższym przyjrzeniu przedstawiało wówczas zupełnie inny obraz. Jak pisze Peter Longerich w książce ‚Hitler. Biografia„:

biły po oczach brutalne nierówności społeczne i nędza szerokich mas ludności (…), ale również głęboko zakorzenione konflikty narodowościowe monarchii, wręcz namacalne w wieloetnicznym Wiedniu.

Agresywny z natury Hitler wchodzi tu w pierwsze konflikty: irytowało go zachowanie Żydów na stołówce, do której sam uczęszczał, potem miał niemiłe spięcie z żydowskim domokrążcą – żebrakiem. Irytowała go też żydowska publiczność w operze, jednak wbrew dyżurnym wiedeńskim antysemitom bronił inscenizacji dzieł Wagnera pod batutą Żyda Gustava Mahlera – to kolejny, po Eduardzie Blochu, przykład niekonsekwencji Hitlera.

Mimo swojej irytacji wobec żydowskiej publiczności, Hitler stawał w obronie wykonań dzieł Wagnera pod batutą żydowskiego kompozytora i dyrygenta Gustawa Mahlera (uwiecznionego na powyższym zdjęciu autorstwa Moritza Nähra w 1907 roku).

fot.domena publiczna Mimo swojej irytacji wobec żydowskiej publiczności, Hitler stawał w obronie wykonań dzieł Wagnera pod batutą żydowskiego kompozytora i dyrygenta Gustawa Mahlera (uwiecznionego na powyższym zdjęciu autorstwa Moritza Nähra w 1907 roku).

Gdy niechęć zamienia się w politykę

Te pierwsze zadry zaczęły się potęgować wraz z rosnącym zaciekawieniem Adolfa Hitlera polityką. Jego pierwsi nauczyciele – Georg Schönerer, lider partii wszechniemieckiej, oraz Karl Lueger, burmistrz Wiednia – byli wojującymi antysemitami.

Oczywiście Hitler nigdy nie przyznałby się, że ktoś w decydujący sposób wpłynął na jego poglądy. W Mein Kampf opisuje więc swoje, trwające dwadzieścia lat, „dojrzewanie” do antysemityzmu, w procesie „uporczywych zmagań”, swoją „najtrudniejszą przemianę”.

Antysemityzmowi Luegera zarzucał na przykład chrześcijańską genezę, co czyniło go „antysemityzmem pozornym”, nie rozumiejącym jego zasadniczego, rasowego aspektu. Żydów Hitler zaczął na tym etapie jednoznacznie kojarzyć z „brudem”, zarówno tym cielesnym, jak i moralnym, zanieczyszczającym niemiecką sztukę, literaturę, teatr, muzykę i prasę.

Żydzi kojarzyli się Hitlerowi z brudem cielesnym i moralnym. Na zdjęciu przedstawiciele środowiska ortodoksyjnego w Wiedniu w 1915 roku.

fot.domena publiczna Żydzi kojarzyli się Hitlerowi z brudem cielesnym i moralnym. Na zdjęciu przedstawiciele środowiska ortodoksyjnego w Wiedniu w 1915 roku.

Antysemityzm wyjaśnia świat

Jak zauważa Peter Longerich trudno w tym miejscu nie zwrócić uwagi na sprzeczność między deklarowanym, agresywnym antysemityzmem Hitlera, a wcale nie takimi rzadkimi osobistymi kontaktami przyszłego Führera z Żydami. Autor nowej biografii Hitlera zauważa:

pytanie, czy to właśnie w Wiedniu Hitler nasiąkł radykalnym antysemityzmem albo czy to właśnie okres spędzony w Wiedniu stał się fundamentem jego dalszej „kariery” antysemity, ujmuje problem z niewłaściwej perspektywy (…). Skłaniając się ku ideologii propagowanej przez Schönerera, Hitler widział naprzeciwko siebie wrogą falangę. Monarchia, aparat państwowy, arystokracja, parlament, Kościół katolicki, Słowianie, Żydzi oraz marksistowski ruch robotniczy zawiązali w jego przekonaniu złowieszczą koalicję (…) jego antysemityzm był jednym z wielu tkwiących w nim wrogich „anty-”.

Niewątpliwie ze wszystkich hitlerowskich „anty-” nienawiść do Żydów miała w jego paranoicznym umyśle największy potencjał wyjaśniania całego zła świata, stąd też znaczenie antysemityzmu w jego światopoglądzie stale rosło, aż do tragicznego finału…

Artykuł powstał między innymi na podstawie książki Petera Longericha, zatytułowanej "Hitler. Biografia" (Prószyński i S-ka 2017).

Artykuł powstał między innymi na podstawie książki Petera Longericha, zatytułowanej „Hitler. Biografia” (Prószyński i S-ka 2017).

Żydowscy sabotażyści wojenni

Kolejnym etapem formowania się poglądów politycznych Hitlera były lata I wojny światowej. Radykalizujący się kapral w ostatnich latach konfliktu zaczyna intensywnie narzekać na „żydowskich dekowników” na zapleczu frontu i na „wojennych spekulantów”, którzy sabotują germański wysiłek wojenny. Warto jednak podkreślić, że tego rodzaju stereotypy były wówczas bardzo powszechne, podobnie jak wcześniej w Wiedniu.

Utyskiwania Hitlera na Żydów wpisywały się zatem w ogólny, społeczny trend i nie były niczym wyjątkowym. Adolf Hitler nie był też na pewno odosobniony w swoim poglądzie, że wojenną porażkę sprowadziła na Niemcy koalicja socjalistów z Żydami.

Antysemickie szkolenia dla żołnierzy

Po wojnie, w mocno lewicującej Bawarii, dowództwo garnizonu monachijskiego zatrudniło Hitlera do prowadzenia szkoleń politycznych dla powracających z niewoli niemieckich jeńców, tak aby zapobiec ich rewolucyjnej radykalizacji. To był ten moment, w którym jednoznacznie możemy powiedzieć, że antysemityzm Hitlera zaczął wyraźnie wyprzedzać opinię ogółu. Organizatorzy szkolenia, zgadzający się, co do meritum z wywodami mówcy, zwrócili zarazem uwagę że przemowa Hitlera była tak radykalnym „szczuciem na Żydów”, że może to nie być „dobrze widziane”.

Radykalizacja poglądów Hitlera na temat Żydów nastąpiła w czasie I wojny światowej. Na tym zdjęciu z 1914 roku Adolf siedzi pierwszy z prawej.

fot.Bundesarchiv, Bild 146-1974-082-44 / CC-BY-SA 3.0 Radykalizacja poglądów Hitlera na temat Żydów nastąpiła w czasie I wojny światowej. Na tym zdjęciu z 1914 roku Adolf siedzi pierwszy z prawej.

List do przyjaciela

Kiedy jeden z kursantów o nazwisku Gemlich poprosił, aby dodatkowo oświecić go w „kwestii żydowskiej”, Hitler napisał do niego list, w którym odradzał mu antysemityzm „czysto emocjonalny”, doradzając raczej przemyślany, polityczny ruch, oparty na dogłębnej znajomości faktów o tej wrogiej dla Niemców rasie (a nie tylko wspólnocie religijnej). Jak konkludował Hitler wyrazem:

emocjonalnego antysemityzmu są pogromy, natomiast antysemityzm rozsądkowy musi prowadzić do planowego, ustawowego zwalczania i likwidowania żydowskich przywilejów, a jego ostatecznym celem jest bezapelacyjnie usunięcie Żydów w ogóle.

W wypowiedziach Hitlera z tego okresu można zauważyć już bardzo wyraźnie rysy pseudonaukowego, rasistowskiego antysemityzmu, który stanie się podstawą ustroju III Rzeszy. Jak podsumowuje w nowej biografii Hitlera Peter Longerich, przyszły dyktator:

doszedł do przekonania, że podwójne zagrożenie ze strony „żydowskiego bolszewizmu” i „żydowskiego kapitalizmu” wisi nie tylko nad istniejącym porządkiem społecznym i niemieckim narodem, ale nad całą cywilizowaną ludzkością – i było to w jego skrzywionej percepcji zagrożenie o rozmiarach wręcz apokaliptycznych. Tym sposobem antysemityzm przesunął się z marginesu w samo centrum jego światopoglądu.

Drogą ewolucji Hitler zmienił się z typowego antysemity swojej epoki w człowieka odpowiedzialnego za największe ludobójstwo w historii. Zdjęcie z Parteitagu w Norymberdze w 1927 roku.

fot.Bundesarchiv, Bild 146-1969-054-53A / CC-BY-SA 3.0 Drogą ewolucji Hitler zmienił się z typowego antysemity swojej epoki w człowieka odpowiedzialnego za największe ludobójstwo w historii. Zdjęcie z Parteitagu w Norymberdze w 1927 roku.

Człowiek swojej epoki i miejsca

Obserwując proces antysemickiej radykalizacji Adolfa Hitlera najbardziej fascynujące jest spostrzeżenie jak bardzo był on stereotypowym produktem swoich czasów i panującej wówczas atmosfery. Nastawienie Hitlera do Żydów bardzo długo nie odbiegało w niczym od przeciętnej społecznej orientacji.

Momentem przełomowym, w którym antysemityzm stał się dla sfrustrowanego porażką kaprala hermeneutycznym perpetuum mobile, była przegrana wojna. Żydowski spisek – zarówno w wydaniu wielkich kapitalistów, jak i robotniczo-bolszewickich rewolucjonistów – zyskał wtedy w umyśle Adolfa Hitlera status naczelnej zasady wyjaśniającej źródła wszystkich nieszczęść narodu niemieckiego i europejskiej cywilizacji. Dwadzieścia lat później jego obsesja doprowadziła do największego ludobójstwa w historii świata.

Bibliografia:

  1. Mariusz Agnosiewicz, Podłoże hitlerowskiego antysemityzmu, pl.
  2. Film Hitler: Narodziny zła, 2003.
  3. Adolf Hitler, Mein Kampf, wydanie nieoficjalne, 2004.
  4. Peter Longerich, Hitler, Prószyński i S-ka 2017.
  5. Paweł Łepkowski, Czy Adolf Hitler miał żydowskie korzenie?, Rzeczpospolita 27 maja 2017.
  6. Christopher Macht, Spowiedź Hitlera. Szczera rozmowa z Żydem, Bellona 2016.
  7. Volker Ullrich, Narodziny zła 1889-1939, Prószyński i S-ka 2015.

Sprawdź, gdzie kupić „Hitler. Biografia”:

Czy wiesz, że ...

...w lipcu 1918 roku bolszewicy stracili nie tylko najbliższą rodzinę cara Mikołaja II? W nieczynnej kopalni pod Ałapajewskiem kolejnej nocy zostało zatłuczonych na śmierć pięciu krewnych władcy oraz wdowa po jego stryju.

...królowa Afganistanu od 1926 roku Soraja założyła pierwsze kobiece czasopismo w tym kraju i była ministrem edukacji? Z kolei jej szwagierka, Kobra, dała początek Organizacji Ochrony Kobiet, otwarcie zwalczającej stare zwyczaje, uprzedzenia, akty dyskryminacji.

...pewna amerykańska dziennikarka postanowiła sprawdzić, czy rzeczywiście da się objechać świat w 80 dni, jak to opisał w swej powieści Juliusz Verne. I... poprawiła ten wynik, okrążając glob w zaledwie 72 dni.

Komentarze (26)

  1. Takeha Odpowiedz

    Niestety tytułu biografii Hitlera juz nie wspomnę, czytałem ja w latach 90., ale tam jako źródło antysemityzmu upatrywano w jego okresie Wiedeńskim. Według autora wynikała ona z dwóch źródeł. Po pierwsze w znaczącej ich roli w wiedeńskiej ASP, gdzie bez powodzenia usiłował się dostać – za swoja porażkę winił własnie żydów. Po drogie w najcięższym dla niego okresie, kiedy przymierał głodem w Wiedniu, żył z pożyczek oraz drobnych zamówień od znajomych żydów. Czasem z litości któryś z nich zabierał wygłodniałego Hitlera na obiad. Można powiedzieć że ten okres przetrwał jedynie dzięki żydowskiej dobroczynności. Po trochę zawiść, po trochę wstyd i poczucie upokorzenia z tego okresu, według autora, budowały w nim nienawiść wobec wyznawców judaizmu. Okres I Wojny światowej tylko je podbił i dał im pseudo logiczne usprawiedliwienie.

  2. Jan Odpowiedz

    Dopiero w wieku 40 lat Alois miał zyskał nazwisko Hitler (męża swojej matki). Drogi autorze babcia adolfa Anna Maria Schicklgruber poślubiła Johanna Georga Hiedler i nigdy nie nazywała się Hitler. Dla pana to pewnie bez znaczenia tak samo jak raz pisze pan Schicklgruber, a później Schicklgrober. Zmienił pan także nazwisko jedynego przyjaciela z lat młodości adolfa Augusta Kubizek na Augusta Kubizka (tego się nie odmienia) i cytuje pan go nie umieszczając w bibliografii jego książki-August Kubizek „Adolf Hitler. Mój przyjaciel z młodości”

  3. Łukasz Odpowiedz

    Wykazując niekonsekwencję Hitlera w jego stosunku do niektórych Żydów/osób pochodzenia żydowskiego, pominęliście dowódcę Hitlera z czasów I wojny światowej – por. Hugo Gutmanna.
    W latach 30. w świetle ustaw norymberskich, jako Żyd został pozbawiony obywatelstwa niemieckiego oraz statusu weterana wojennego, a nawet aresztowany przez Gestapo, jednak Hitler wstawił się wtedy za swoim byłym przełożonym, i dzięki temu Gutmann wraz z rodziną mógł wyemigrować z III Rzeszy.

  4. Janusz Korczak. Odpowiedz

    to nie tylko Hitler nie nawidził żydów.Żydów nienawidziło 70000000 Niemców ale cała Europa i pół Ameryki.

  5. Bazyl Odpowiedz

    Żydów zwyczajnie nie da się lubić, jakkolwiek mordowanie problemu nie rozwiązuje. Jeśli ten przeklęty naród się nie nawróci to jesteśmy zgubieni.

    • Teofil Wrona Odpowiedz

      Mam żonę pochodzenia żydowskiego. Do tej pory mi to nie przeszkadzało ale z czasem widzę jaki to jest francowate i podły naród. Teść jest taki sam wszystko musii być po jego stronie. Francowaty i przeklęty naród. Po raz drugi nie zrobił bym takiego głupstwa żeniąc się z żydòwą !

  6. Michał Odpowiedz

    Moja teoria na temat nienawiści Adolfa Hitlera do Żydów jest następująca: Z początku Adolf był mocno religijnym człowiekiem, chrześcijaninem o czym świadczą jego święte obrazy, które malował, m.i matka boska itp. W pewnym momencie w życiu Hitlera, prawdopodobnie od zażywania środków psychoaktywnych, nastąpił przełom. Hitler zorientował się i uświadomił sobie, ze cala religia chrześcijańska, biblia starego i nowego testamentu jest zwykłym oszustwem i została napisana i wymyślona przez żydów w celu manipulacji ludności i czerpania korzyści materialnych. Dlatego własnie znienawidził żydów i uważał ich za zarazę tego świata i prawdę mówiąc wcale mu się nie dziwie.

  7. Anonim Odpowiedz

    same kłamstwa, ten artykuł nie porusza najważniejszych przyczyn nienawiści do żydów i nie łączy tego co Żydzi wyprawiali przed wojną z tym co robią dzisiaj, głupi artykuł jak but.

  8. Anonim Odpowiedz

    Może Hitler uznał, że nie może być dwóch narodów wybranych. A wobec tego jak nie wyrżnie żydów to żydzi wyrżną lub przynajmniej zdominują jego naród.

  9. Pnina Odpowiedz

    Witam,wszystkich zainteresowanych tematem , widzę tu wiele emocji i nie logicznych opinii zwiazanych z judaizmem i jego wyznawcami i dziwie się ze taka wiedzę posiadają ludzie inteligentni i tu Michale muszę cie zaskoczyć ze wyznawcy Mojżeszowi nie uznają nowego testamentu i nie maja nic wspólnego z ta największą herezja.,i obarczaniem Żydów za śmierć człowiekoa boga..Reasumując cały nowy test.jest poświęcony owiniabiem żydów za za zło całego świata.a gdzie jest odpowiedzialność jednostki za jej czyny.? Od pierwszego do ostatniego człowieka zdolnego do samodzielnego myślenia. A co do zakochanego ,tak trzymaj chlopcze,gratuluje z całego serca.

  10. Ewa Odpowiedz

    Największym ludobójstwem w historii świata, Panie autorze, było ludobójstwo Chińczyków dokonane przez Mongołów w XIII wieku. Ze 120 milionów Chińczyków, mongolskie podboje przetrwała połowa ludności. Matematyki niestety nie oszukasz. Prawdziwej nienawiści do ludzi z żydowskimi korzeniami należy szukać gdzie indziej. Żydzi są niezwykle ekspansywni finansowo i gospodarczo, a to budzi zawiść i w konsekwencji nienawiść, ot i tyle ( nie wiadomo o co chodzi, to zawsze chodzi o kasę). Kasa jednak im nie pomogła w czasie 2 wojny światowej, bo Niemcy jako jedyny naród w historii ludzkości ustanowili dokonali prawnej kodyfikacji ludobójstwa innej nacji ludzi.

  11. Ewa z Polski Odpowiedz

    Największym ludobójstwem w historii świata, Panie autorze, było ludobójstwo Chińczyków dokonane przez Mongołów w XIII wieku. Ze 120 milionów Chińczyków, mongolskie podboje przetrwała połowa ludności. Matematyki niestety nie oszukasz. Prawdziwej nienawiści do ludzi z żydowskimi korzeniami należy szukać gdzie indziej. Żydzi są niezwykle ekspansywni finansowo i gospodarczo, a to budzi zawiść i w konsekwencji nienawiść, ot i tyle ( nie wiadomo o co chodzi, to zawsze chodzi o kasę). Kasa jednak im nie pomogła w czasie 2 wojny światowej, bo Niemcy jako jedyny naród w historii ludzkości dokonali prawnej kodyfikacji ludobójstwa innej nacji..

    • Mojzesz Odpowiedz

      „niezwykle ekspansywni finansowo i gospodarczo” ??? Ty kobieto chyba wiedze czerpiesz z Łonetu. Jest to narod, ktory od poczatku wykorzystuje gospodarki innych krajow. Jak? Poczytaj sobie np. kto sprowadzil zydow do Polski, co oni zrobili na terenach zajetych, jaki byl ich wklad np. w budzet Panstwa Polskiego. O sytuacji sprzed 2 WS nie wspominam bo to jeszcze za wysokie progi.

  12. Zyd Odpowiedz

    Mojim zdaniem to nie jego paranoję… Bo czemu mają tak potężnego sojusznika jak usa który im ZAWSZE POMOŻE czy oni są coś w zamian im zaoferować na pewno bezinteresownie i bez żadnego powodu im poomagaja … czemu usa dąży do denuklaryzacji innych państw które mają atom a o tym że oni mają taka broń temat nawet nie jest poruszany… miał konkretna wiedzę na ich temat dlatego chciał ich zlikwidować oni mu zagrażali nw w jaki sposób ale zagrożeń gdy idziesz na wojnę z połową świata jest mnóstwo a on był cięty najbardziej na nich ciężko mi to wytłumaczyć bo sam tego nw ale wiem że to ma drugie dno… A teraz powiedz o nich chocby pół zdania stawiające ich w złym świetle to wszyscy politycy od nich i usa krzyczą antysenityzm antysenityzm wejście zróbcie napis jak w hoolewod

  13. Anonim Odpowiedz

     Cytat z Poznaj Żyda!Teodor Jeske Choinski
    Że to zżydzenie Galicyi nie jest skutkiem tylko przypadkowych stosunków, lecz z góry obmyślonym planem, poświadcza przemowa rabina, wygłoszona już w r. 1875 w kahale lwowskim.
     — „Bracia! — mówił rabin — dziewiętnaście wieków walczą Żydzi o władzę nad światem, którą Bóg Abrahamowi przyobiecał; krzyż jednak powalił Żydów. Rozproszeni po wszystkich ziemiach świata, byli Żydzi wszędzie przedmiotem prześladowania. Ale już to samo rozproszenie Żydów po całym świecie świadczy o przynależności całego świata do nas! Dziś naród żydowski staje się coraz potężniejszy. W rękach żydowskich nagromadzony jest pieniądz, przed którym uchyla czoło cały świat. Pieniądz to przyszłość Żydów. Czasy prześladowania już minęły. Postęp i cywilizacya ludów chrześcijańskich stanowią mury ochronne dla żydów i przyspieszają urzeczywistnienie naszych planów. Nam, Żydom, udało się opanować główne centra giełdy światowej w Paryżu, Londynie, Wiedniu, Berlinie, Amsterdamie i Hamburgu. Wszędzie, gdzie są Żydzi, rozporządzają wielkim kapitałem. Wszystkie państwa są dziś zadłużone. O długach stanowimy my, Żydzi, więc państwa muszą się coraz więcej obdłużać. Długi zaciągnięte oddają w zastaw w ręce żydowskie kopalnie, dobra, państwa, koleje i fabryki państw. Konieczną jest jeszcze rzeczą, aby Żydzi wszędzie ziemię zagarnęli, a zwłaszcza wielką posiadłość. Skoro wielka posiadłość przejdzie w ręce żydowskie, wtedy robotnicy chrześcijańscy umożliwią nam wielkie dochody. Uciskano nas przez 19 wieków, teraz wyrośliśmy ponad głowy tych, którzy nas dotąd uciskali. Prawda, że niektórzy Żydzi dają się chrzcić, ale fakt ten tylko przyczynia się do wzmocnienia naszej potęgi, gdyż chrzceni Żydzi zawsze Żydami zostają. Przyjdzie czas, w którym chrześcijanie zechcą przyjąć wiarę żydowską, ale Juda ze wstrętem ich odrzuci. Wrogiem naturalnym Żydów to Kościół katolicki. Dlatego musimy Kościół zarazić duchem swawoli, niewiary i brakiem wszelkiej karności. Musimy podsycać walkę i niezgodę pośród różnych wyznań chrześcijańskich. Kapłanom katolickim wypowiedzmy walkę najzacieklejszą na wszystkich polach. Kapłanów musimy zarzucić całą masą szyderstw i wyśmiewisk, 1oraz skandalami z prywatnego życia, aby ich przez to oddać w ogólną pogardę i pośmiewisko. Musimy dalej mieć wpływ na szkołę. Religia chrześcijańska musi być wycofana ze szkół, wówczas religia chrześcijańska musi zaginąć. Kościół zubożeje wtedy i straci znaczenie, a dobra jego przejdą w ręce Żydów. Żydzi muszą wszystko w swe ręce ująć, a zwłaszcza władzę i urzędy, dalej adwokaturę, sądownictwo a najbardziej medycynę. Żydowski lekarz ma najlepszą sposobność zetknięcia się najbliższego z rodziną chrześcijańską..Żydzi muszą kres położyć nierozerwalności malżeńskiej i doprowadzić do państwowych ślubów cywilnych. Francya pada już ofiarą, obecnie czas na Austryę. W końcu idzie o zawładnięcie prasy. Wtedy panowanie nasze całkiem zapewnione.“[1].  Wpatrzywszy się uważnie w tę mowę, widzi się w niej odbicie wszystkiego tego, co Żydzi robią w Europie od czasów ich emancypacyi politycznej. Z planem więc idą ku podbojowi narodów chrześcijańskich, głównie Słowian.
     Niech się Polacy, i Rusini galicyjscy nauczą tej przemowy na pamięć, aby wiedzieli, co im grozi.
     Nie jest przyjemnością wiedzieć, że to, co stanowi chlubę narodów chrześcijańskich, ich postęp i cywilizacya, ich humanitaryzm, zwraca się w ręku.Żydów zatrutą strzałą przeciwko nam samym, jako środek zagłady.

  14. Tomek Odpowiedz

    Hitler nienawidzil zydow z tego samego powodu dla ktorego swiat nienawidz ich teraz. To sa ludzie, ktorzy maja wrodzona nienawisc do wszystkich innych, chciwa nacja, ktora jest autorem I WŚ, II WŚ, jak i nieustannego konfliktu na bliskim wschodzie. Hitler mial racje, po prostu w pewnym momencie poniosla go pycha.

Odpowiedz na „BazylAnuluj pisanie odpowiedzi

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.