Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Dobry Żyd to… polski Żyd. Siedmiu najbardziej zasłużonych dla Rzeczpospolitej Żydów

Na naszej liście nie mogło zabraknąć Abrahama Sterna, jednego z ojców cybernetyki. Portret Sterna pędzla Antoni Blank (źródło: domena publiczna).Paskarze, zdrajcy, drobni krętacze? Internet pełen jest historii o Żydach kopiących dołki pod Polską. My opowiemy o zupełnie innych bohaterach. O siedmiu wspaniałych, dzięki którym Rzeczpospolita stała się lepszym krajem. Najwyższa pora docenić ich zasługi.

Dow Ber Meisels. Razem przeciw caratowi

Zanim jeszcze został rabinem w Krakowie, uczestniczył w dostarczaniu broni powstańcom listopadowym. W powstaniu krakowskim brał już udział osobiście. Nie tylko otwarcie postulował równouprawnienie Żydów, ale również wzywał ich do popierania polskich dążeń niepodległościowych.

Solidarność z Polakami nie tylko deklarował, ale i demonstrował. Gdy Kozacy zbezcześcili warszawskie kościoły i duchowieństwo zdecydowało o ich zamknięciu, Meisels – już jako nadrabin Warszawy – nakazał zamknąć także synagogi.

Rabin Dow Ber Meisels był prawdziwym polskim patriotą (fot. Karol Beyer; źródło: domena publiczna).

Rabin Dow Ber Meisels był prawdziwym polskim patriotą (fot. Karol Beyer; źródło: domena publiczna).

Władze carskie miały już Meiselsa na oku po tym, jak przedstawiciele społeczności żydowskiej dołączyli do pogrzebu tak zwanych pięciu poległych (ofiar stłumienia studenckiej demonstracji przez wojsko w 1861 roku) i uroczystość zmieniła się w wielką manifestację przeciw caratowi. Natychmiast po wybuchu powstania styczniowego zmuszono go do opuszczenia Królestwa.

Gdy rabin Meisels umarł w 1878 roku, jego pogrzeb stał się okazją do zamanifestowania polsko-żydowskiej solidarności w oporze przeciw zaborcy.

Szymon Askenazy. Historyk, biograf, dyplomata

W galerii jego przodków był między innymi słynny talmudysta Chacham Cwi, ale Szymon Askenazy – mimo wychowania w ortodoksyjnie religijnej rodzinie – kształcił się już po świecku. Z powodu pochodzenia nie mógł jednak rozwijać kariery w Warszawie i musiał wyjechać do Lwowa.

Profesor Szymon Askenazy (pierwszy z prawej) na zdjęciu wykonanym podczas wręczania mu nagrody miasta stołecznego Warszawy, 1934 rok (źródło: domena publiczna).

Profesor Szymon Askenazy (pierwszy z prawej) na zdjęciu wykonanym podczas wręczania mu nagrody miasta stołecznego Warszawy, 1934 rok (źródło: domena publiczna).

Tam zapracował na miano jednego z najwybitniejszych polskich historyków swoich czasów – mówiono wręcz o szkole historycznej Askenazego. Zajmował się dziejami Polski w XVIII i XIX wieku, osadzając je w szerszym międzynarodowym kontekście.

Napisał między innymi biografie księcia Józefa Poniatowskiego i działacza niepodległościowego Waleriana Łukasińskiego. Zawzięcie polemizował z tak zwaną szkołą krakowską. Wychował całe pokolenie historyków.

Czy wiesz, że ...

...pod koniec 1914 roku około 10 procent oficerów i 3-4 procent pozostałych żołnierzy armii brytyjskiej wykazywało znamiona szoku nerwowego? W 1917 roku była to już prawie jedna czwarta walczących, a w drugiej połowie 1918 r. – aż 80 tysięcy żołnierzy!

...królowa Afganistanu od 1926 roku Soraja założyła pierwsze kobiece czasopismo w tym kraju i była ministrem edukacji? Z kolei jej szwagierka, Kobra, dała początek Organizacji Ochrony Kobiet, otwarcie zwalczającej stare zwyczaje, uprzedzenia, akty dyskryminacji.

...przed wojną w szpitalu psychiatrycznym w Kobierzynie nie używano kaftanów bezpieczeństwa? Z kolei pasy, służące do przywiązywania pacjentów do łóżek, pojawiły się dopiero przed samym wybuchem wojny.

...pewna amerykańska kucharka była prawdziwie zabójczą kobietą. Choć sama zdrowa jak rydz, była nosicielką tyfusu. Przenosiła się z domu do domu, zatrudniając się jako kucharka. Niedługo po tym, jak poczęstowała swoich pracodawców swoimi pysznymi potrawami, zaczynali umierać ludzie.

Komentarze (30)

  1. Czytacz Odpowiedz

    Ciekawy artykuł. Brakło mi jednak rozwinięcia postaci Wawelberga, Szymona Askenazego. Do końca nie wiem jaką rolę pełnił w Lidze.

  2. awersrewers Odpowiedz

    Drogi Znaku i Ty, Mateuszu Zimmermanie! „Źródło: domena publiczna” nie sprawia, że drogi Znak i Mateusz Zimmerman nie muszą podać autora dzieła. Nie podając go, łamią ustawę o prawach autorskich (są to nieprzedawniające się prawa osobiste autora). Naprawdę: to nie domena publiczna wykonała te portrety.

    Zdjęcie Meiselsa: Karol Beyer, portret Sterna: Antoni Blank, reszty sobie poszukajcie.

    • Nasz publicysta |Rafał Kuzak Odpowiedz

      Drogi awersrewersie, dziękujemy za komentarz. Brak przypisania autorstwa przy niektórych ilustracjach nie wynikał ze złej woli, a raczej tego, że nie zawsze udaje nam się ustalić wszystkie dane. Tam gdzie się nam to udało dodaliśmy brakujące informacje.

      Pozdrawiam

      • ramirez Odpowiedz

        hahahahhaha to lepiej zapodać obrazek nie wiedząc o co autorowi chodziło???? Poważnie tak to przyznajesz nieuku i manipulatorze, tępoto na zamówienie piszące artykuły?

        • Nasz publicysta |Rafał Kuzak

          Drogi ramirezie, gdybyś raczył stosować się do zasad polskiej pisowni i kultury osobistej, to bardzo chętnie odniósłbym się do tego, co napisałeś.

        • ramirez

          kolejny pseudo… no właśnie kto? MCDonald fries manager? nie pozwala odpowiedzieć na swój podły komentarz? żal mi was sprzedawczyki. ni jak nie pozwalacie na polemikę ale oczerniać kogoś możecie. Napiszmy paszkwil, wyłączmy komentarze i jest GIT! A agonia płaci!!

  3. Andrzej Olkiewicz Odpowiedz

    Oj wredny!, fałszywy od wieków to naród!.Przygarnięte przez Polskę! wieki temu dziecię , niemające wówczas ojca ni matki na świecie!. Dzisiaj ,niewdzięczne, wredne,fałszywe i chciwe!, przychodzą żądać od matki zapłaty! za co! za to że była przez niemiecki naród 6 lat okupowana! katowana!, bita!,gwałcona!, mordowana!,niszczona! a w końcu cała zhańbiona i zniewolona!!! Cóż to za dziecię? wyrodne dzisiaj oskarża ją przed całym światem?! że przez nią! przez Polskę! dzieciństwa one nie miały?, bo ich nie obroniła! jako matka ,gdy ich Niemcy mordowały!. Więc stwierdzam stanowczo ! wredny, bez skrupułów, chciwie fałszywy od wieków to naród !. Polsko! matko! piękna, kochana ! powstań z kolan! już czas najwyższy! by unieś wyżej głowę! i spojrzeć bez wstydu!, z honorem!, wysoko podniesionym czołem! prosto w oczy powiedzieć stanowczo! dość! twym dzieciom przybranym! co światu całemu na ciebie złorzeczą kłamiąc, ohydnie mącą mu w głowie! szantażując że, jak nie dasz, nie zapłacisz to jeszcze coś ohydnie kłamliwego na ciebie dopowie!.

    • Kazimierz Starski Odpowiedz

      Człowieku zanim zaczniesz bluzgać i wygłaszać swoją wersję historii, poczytaj ilu Żydów walczyło pod Monte Cassino, Loreto, Bolonią, podczas kampanii wrześniowej, a potem wydawaj opinię. W Stanach są Żydzi którzy podobnie do ciebie mają swoją wersję historii i patrzą tylko na jedną stronę medalu, ty na jedną, oni na drugą. Większość z nich nie ma zbyt wiele wspólnego z Polską i ich postawa spowodowana jest manipulacją mediów. Nie można wybielać Polaków a Żydów mieszać z błotem i odwrotnie – i oni i my mamy swoje za uszami. Żydzi zrobili bardzo wiele dobrego dla Polski, tego nie da się podważyć. Król Kazimierz Wielki sprowadził ich do Polski znając ich obrotność w handlu i interesach. Stopniowo dzięki ciężkiej pracy wzbogacali się, a zarazem przynosili wiele pożytku Polsce. Nikt kto nienawidzi Żydów nie może nazywać się chrześcijaninem, ponieważ obrażając i przeklinając naród Żydowski, przeklina samego Pana Jezusa i Jego Uczniów.

    • Paweł Odpowiedz

      Zgadzam się z tym co Pan napisał. Pierwszy opisywany jako cudowny bohater przypomina mi powód dla którego Żydzi popierali powstania. Moja teza jest taka że o losach powstań decydowała masoneria do której należeli dowódcy w Polsce jak również car. Uadek powstania gwarantował dowodzącym spokojne życie za granicą, żołnierzowi niewolę a zgadnijcie komu majątek szlachcica? Odpowiadam Żydowi, który przyjmował polskie nazwisko. Żydzi mogą pomagać gojom ale tylko dla własnego interesu.

  4. Konrad Odpowiedz

    zabrakło mi tutaj postaci jeszcze wspanialszych z okresu I Rzeczpospolitej z XVI i z XVII wieku. Tych wybitnych postaci było więcej , znacznie więcej i w sumie nie spodobał mi się ten wybór. Zastanawia mnie fakt wyborów wybitnych postaci ( nie tylko w tym artykule) z czasów świetności Państwa Polskiego. Im wspanialsze było Państwo, tym wspanialsze były postacie.
    Może zastanowimy się wspólnie dlaczego są takie, a nie inne wybory ?

  5. Czytacz Odpowiedz

    Dobór postaci rzeczywiście zastanawiający. Czemu nie ma nikogo z czasów świetności Rzeczypospolitej? Czemu nie ma nikogo z czasów po II Wojnie Światowej? Czyżby zabrakło przykładów?

  6. Bożena B-K Odpowiedz

    Jak widać Żydzi piszą historię Polski po wymordowaniu Polaków i obecnie po przejęciu Polskich nazwisk pomordowanych arystokratów a nawet już moich rodziców mojego nazwiska aby kraść w bankach nasze depozyty przez wykorzystanie skradzionych dzieci. Niszcząc prawdziwą Historię Polski niszczona jest celowo tożsamość Narodu Polskiego a niszczą ją celowo z premedytacją mimo, że jest wielu Żydów uczciwych, ale bardzo nielubianych przez Żydów którzy dbają aby ich wspominać.

    • Nasz publicysta |Anna Dziadzio Odpowiedz

      @Maria Łaś: Droga Pani Mario, dziękujemy za słowa pochwały, ale nie chcemy stosować na naszej stronie cenzury. Moderujemy forum, komentujemy wpisy czytelników, prosimy by dyskutowali dojrzale i merytorycznie. Dziękujemy, że jest Pani jednym z naszych czytelników. Pozdrawiamy.

      • Patrycja Odpowiedz

        Pani Anno, proszę jednak dostrzec, że to właśnie dzięki takiej postawie ludzie mający elementarne braki w wychowaniu i kulturze czują się absolutnie bezkarni w wygłaszaniu tego typu rynsztokowych opinii. Ja jako dojrzała i gotowa do merytorycznej dyskusji czytelniczka czuję się zniechęcona i nie podejmę tematu na Państwa forum. Po co mam to robić? Nie chcę żeby mój komentarz utonął w tym wiadrze pomyj. Z kim mam dyskutować?
        Coś zaskakującego stało się z naszym narodem w ciągu ostatnich lat. Nie reagujemy na wulgaryzmy, nie mamy w sobie empatii, nie próbujemy zrozumieć i czerpać z historii. Jesteśmy bierni, obojętni i samolubni

        • Nasz publicysta |Anna Dziadzio

          Pani Patrycjo, od miesięcy moderujemy dyskusje i usuwamy wszelkie wpisy (oraz je edytujemy), które zawierają wulgaryzmy, mają antysemicki charakter, nawołują do nienawiści itp. Nie sposób usuwać starszych komentarzy pod wszystkimi tekstami, jeszcze za czasów innego składu Redakcji przy tak ogromnej ilości tekstów. Pani Maria, której odpowiedziałam – odnosiła się właśnie do usuwania w tył. Zajęłoby to lata przeglądanie artykułów sprzed nawet 6 lat, które wciąż przypominamy. Na bieżąco natomiast reagujemy cały czas. Proszę chociażby zerknąć na tę ogromną dyskusję: https://ciekawostkihistoryczne.pl/2017/12/21/polacy-mordujacy-zydow-ofiary-liczba-zbrodnie-1945/. Reagujemy, usuwamy, edytujemy, komentujemy, prosimy, a potem jeszcze „obrywamy”, że jak śmiemy cenzurować. Każdy jednak wpis, niezgodny z prawem, wulgarny itp. nie umknie teraz naszym oczom. Pozdrawiamy i proszę z Nami pozostać jako Czytelniczka – takich właśnie nam brakuje i na takich jak Pani nam zależy.

  7. Anonim Odpowiedz

    na tyle milionow zydow sw polsce siedmiu znalezliscie ,jeszcze malo to ma wspolnego z istnieniem Polski,moze warto wiec poruszyc ten temat 22. XI. 1915 r.

    „Jewrejskaja Ziźń”
    nr. 21 pisała:

    Nie możemy sobie wyobrazić większego nieszczęścia dla Żydów i całej Europy nad niekontrolowaną przez
    nikogo gospodarką Polaków gdziekolwiek w czasie najbliższym. Uznajemy zasadę samodzielności narodów.
    Wszelako niepodległość Polski byłaby jaskrawym naruszeniem tej idei

    to sa slowa zyda sprzeciwiajacego sie odrodzeniu Polski,staneli rowniez i stawali zawsze za wrogami Polski,zamiast pisac pierdolu moze warto sie zainteresowac na powaznie dlaczego po wojnie nie ma dostepu do wiekowych opisow ,ludzi ktorzy widzieli na bierzaco zdrady zudowskie wobec Polakow,zdrada o ktorej mozemy powiedziec poza wyjatkami potwierdzajacymi regule caly narod zydowski nienawidzi i zdradza przez wieki Polakow

  8. Anonim Odpowiedz

    przepraszam za literowke
    zamiast wiec wychwalac wyjjatki prosze raczej ,spojrzec na prawde……caly czas nam powtarzali ze byli tez zydzi walczacy za Polske …….znajdziecie ,chociaz sto nazwisk……bo ja ich nie moge znalezc,,za to znajduje wiele innych ciekawych rzeczy ,a nasza edukacja milczy,Przykładem tego stanowiska może być np. artykuł A. Chołoniewskiego w
    „Głosie Narodu”
    (nr. 227-8 ,XII 1918
    r.)

    tym sposobem fakt, żeśmy w ciągu stuleci pogodzili się z Żydami humanitarnie, że nie paliliśmy ich
    na
    stosach i nie wypędzaliśmy ich, jak to czyniły inne narody, a co umożliwiło im liczniejsze osiedlanie się w naszym
    kraju, ten fakt miałby się teraz przeciwko nam zwrócić”

    Sprawa żydowska w Polsce była też rozumiana poza nią, choć rzadko ukazywały się takie artykuły, jak np. ten

    („Victoire”
    marzec 1919) podpisany przez Gustawa Herve:
    syjoniści w Paryżu upominają się dla Żydów polskich o
    to żeby Polacy uznali ich za narodowość odrębną i żeby Żydzi w tym charakterze utworzyli coś w rodzaju państwa w
    państwie, państwa żydowskiego w państwie polskim, państwa żydowskiego ze

    swoim językiem żargonowym, nauką
    w żargonie, państwem przemawiającym w imieniu dwu milionów Żydów, mieszkających wśród 25 milionów
    Polaków. Niechże Żydzi pozwolą Francuzowi namiętnemu
    filosemicie
    przestrzec ich, że nie ma w Europie ani
    jednego narodu i ani we Francji, ani w Anglii, ani w Niemczech, któryby przyjął to, czego oni żądają od Polski”

    „Bracia i współwyznawcy! Trzeba, aby kraj został naszem królestwem
    (…)
    Starajcie się potrochu usunąć Polaków
    ze
    wszystkich ważniejszych stanowisk i skupić w waszych rękach wszystkie nici władzy społecznej. Wszystko, co do
    chrześcijan należy, powinno stać się waszą własnością, związek izraelski dostarczy wam potrzebnych do tego
    środków. Już zaczęto na ten cel zbierać potrzebne fundusze, a udaje się lepiej, niż przypuścić było można. Dla
    doprowadzenia do skutku planu wyrwania stanowczo Galicji chrześcijanom, wszyscy nasi wielcy i bogatsi zapisali się
    na znaczne sumy. Da baron Hirsz, dadzą
    Rotszyldzi, Bleichro
    derowie i Mendelschonowie i inni dadzą

    (…)”

    „Bracia i współwyznawcy! Dołóżcie wszelkich usiłowań, ażeby doprowadzić do skutku to, co zamierzamy ()”.

    Działania ich były wielostronne. Oprócz powiększania własności, przenikania do inteligencji, zakładanych

    wówczas partii politycznych i organizacji społecznych, prowadzili jednocześnie akcję wynaradawiania, potężniejszą
    nawet niż sami rozbiorcy.

  9. Anonim Odpowiedz

    Jump to Page

    You are on page 23
    of 134

    Search inside document

    – 21 –
    Żydzi w Polsce Porozbiorowej

    Tymczasem Rzeczpospolita konała. Po ostatnim rozbiorze ta część Polski, która dostała się w posiadanie Rosji,
    skazana była na największe zażydzenie, bowiem od pierwszych chwil Austria i Prusy starały się na wszelki sposób
    pozbyć ludności żydowskiej z zaborów, które im przypadły. Popierały otwarcie

    emigrację Żydów na wschód. Maria
    Teresa, cesarzowa austriacka, siłą gromadziła uboższych Żydów z Galicji na granicy Królestwa Pol
    skiego i wprost
    przepychała ich do Polski. Tych samych środków chwyciła się i Rosja, pozbywając się większości Żydów z rdzennych
    ziem rosyjskich. Znana jest linia demarkacyjna osiedlenia Żydów, wykreślona przez hrabiego Ignatiewa,
    pokrywająca się mniej więcej ze wschodnią granicą Polski z 1772 roku.

    Od począdku XIX wieku społeczeństwo polskie uwierzyło w asymilację. Przebaczono Żydom ich odrębność, obłudę i
    wrogość w stosunku do Polski. Tłumaczono sobie, że Żydzi rozpoczynają nowy okres życia, wydobywają się z
    przestarzałego konserwatyzmu, więc trudno wymagać, aby od razu wyzbyli się swoich przeróżnych wad i nałogów
    nabytych drogą atowizmu. Wyobrażano sobie, że przeistoczenie duszy żydowskiej wymaga życia kilku pokoleń. W
    nadziei, że taka przemiana nastąpi,

    czekano cierpliwie lepszej przyszłości, która może uczynić z Żydów wiernych
    obywateli polskich.
    Taką wielką próbą stało się powstanie listopadowe, które było nadzieją odrodzenia się Polski i odzyskania
    niepodległości. Niestety, Żydzi okazali się konsekwe
    ntnie antypolskimi. Jak
    podaje Otto Spazier w „
    Historii
    powstania Narodu Polskiego w r.
    1830 i 1831”

    (T. I str. 305) po powstaniu listopadowym „car Mikołaj hojnie łaską
    swoją wszystkich Żydów obsypywał, szczególnie Żydów w Królestwie, którzy mu się nie mało na szkodę
    powstańców przysłużyli”.

    Skutkiem olbrzymiej klęski, prócz poległych, była emigracja 50 tys. najbardziej wartościowych obywateli, władze
    carskie skonfiskowały w Królestwie ponad 400.000 morgów ziemi, na Litwie, Ukrainie, Podolu i Wołyniu ponad
    3,2
    mln. morgów, znacznie osłabiając i tak już nadszarpnięty żywioł polski. Z ziem litewskich i ruskich wysiedlono ponad
    54 tys. drobnej szlachty. W samej Warszawie zginęło około 35 tys. ludzi, w ca

    łym powstaniu straty ludnościowe
    wyniosły 326.000 ludzi.

    Miejsce rodzimej, polskiej inteligencji zaczynało być dostępne

    dla frankistów.

    Wraz z Wiosną Ludów 1848 r. Polacy znowu podjęli walkę o wolność, tym razem głównie w Poznańskiem. I tym
    razem Żydzi odegrali niechlubną rolę. Zacytujemy, co o tych wydarzeniach mówili współcześni (Pisma Józefa
    Suppińskiego, wyd. III Wa
    -wa 1848 r. T. I str. 320):
    „W roku 1848, gdy chodziło o dojście, jaka narodowość

    przeważała w Poznaniu, Żydzi () zapisali się wszyscy
    jako Niemcy. Ta ich podłość przeważyła na stronę narodowości
    niemieckiej. Po odniesionym triumfie poniewierali
    Polaków na ulicach, rzucali na nich kamieniami, pluli im w oczy itd. Przy wszystkich narodowych sprawach Żydzi
    występują jako wrogowie kraju, ile razy strona przeciwna mocniejsza się wydaje. Cymbalista Pan
    a Tadeusza jest
    meteorem w Polsce lub tylko poezją

    Niemcy, przybywający do naszego kraju (mówię tu o Galicji) przyswajają
    sobie nasz język, silą się by nim mówić przez grzeczność dla osób z któremi rozmawiają Żydzi niemieccy wydają
    się wczoraj przybyłem

    plemieniem, a przybyłem by wyssać krew i zatruć organizm społeczny”.

    (Tom V str. 242) „

    Żydzi przeszli Prusaków w zawziętości ścigania żywiołu polskiego. Powstańcy polscy, schwytani
    przez
    władze tamtejsze, doznawali od nich wszelkiego poniżenia;
    prowadzonych przez ulice obrzucali kamieniami,
    opluwali, bili laskami po rękach w tyle skrępowanych itp.

    Żydzi galicyjscy po roku 1848 stali na zewnątrz życia politycznego, a w życiu społecznem poślednie tylko
    zajmowali miejsce.
    Z pierwszym dniem ruchu Polacy powi
    tali braćmi jednej matki, wezwali do uczestnictwa tych samych praw, ale i
    tych samych trudów a Żydzi przyjęli pierwsze, do drugiego natomiast nie poczuli obowiązku, a nie poczuli go
    dlatego właśnie, że tamto przyszło gotowe. Oni stanęli po stronie, gdzie jest siła”.

    Można do tego dodać to, co zaleca Talmud Babiloński:

    „przyłączaj się do tego, któremu się szczęście uśmiecha”.

    O powstaniu w 1848 r. w Poznańskiem mówi także historyk Wacław Sobieski (

    Dzieje Polski

    T. II Wa wa
    1924 str. 117): „

    Żydzi ławą stanęli po stronie Niemców”, „wśród represji rej wodzili Żydzi. Generał niemiecki H.
    Brand pisze: wychodzili nieraz Żydzi milami naprzeciw wojsku pruskiemu, i podżegali je to przeciwko temu, to
    przeciwko owemu. Mogę dać stanowcze zapewnienie, że gdyby nie oni, sprawa byłaby tu załatwiona bez owego
    znamienia zemsty, okrucieństwa, które nam Polacy z zupełnem prawem, chociaż niejednokrotnie z przesadą
    zarzucają”.

    Żywioł żydowski ciągle się wzmacniał, zarówno ekonomicznie, jak i liczebnie, zasiedlając głównie m
    iasta i
    miasteczka. W końcu XVI w. było ich w Polsce około 100.000 (3,5% ludności), w 1667 r. ok. 200.000, a po I
    rozbiorze (w 1793 r. tuż przed II rozbiorem) już 900.000, czyli 10,2% ludności! Nic więc dziwnego; że wyzysk
    ekonomiczny narastał, szczególnie

    przy poparciu Żydów dla władz okupacyjnych w poszczególnych rozbiorach.

    „Przegląd rzeczy polskich”

    wrzesień 1858 r., wydawany w Paryżu pisał: „wzbogaceni Żydzi warszawscy,
    nieprzyjaźni narodowości polskiej, a jej wrogom przychylni, jak pijawki wysysają z krajowców mienie”. Natomiast

    – 22 –
    „Gazeta Warszawska”,
    tak-
    że z 1858 r. w numerach z 1. 13. IX. i 14. VIII., pisała co następuje:

    „Wskutek skupienia wszelkiego rodzaju wytężeń spekulacyjnych, przyszło dziś do tego, że Żydzi owładnęli cały
    handel w kraju i spe
    kulacjami swemi niezawodnie przemysł wewnętrz

    ny podkopują. Nie byłoby końca, gdybyśmy
    zgubny wpływ ich na stosunki przemysłowe i handlowe wszechstronnie wykazywać chcieli. Dość powiedzieć, że
    ludzie ci, nie poczuwający się do obowiązków jakichś przynajmniej względem społeczeństwa, które zawsze dla nich
    jest celem, wyzyskują tylko kraj i jego mieszkańców do najwyższego możliwie stopnia nie troszcząc się wcale o
    dobrobyt jego. Kto się pragnie naocznie o tem przekonać, niech przejdzie kolejno uczonych i nauczonych Żydów
    naszych, a nie znajdzie ni jednego prawie, któryby się troszczył naprawdę o wzrost i udoskonalenie rolnictwa i
    przemysłu, o o

    światę mieszkańców lub o książki i pisma polskie, choć każdy oświeceńszy z nich niemieckie
    skupuje
    ” „nikt, kto sam z bliska i naocznie się nie przypatrzył, nie zdoła sobie wyobrazić nawet, jak dalece
    materialny byt i moralność podupada, gdzie Żyd jest dzierżawcą. A jednak nie odstrasza to wielu pomiędzy Panów
    naszych od wypuszczenia Żydom dóbr w dzierżawę”.

    (14. VIII) „Synowie Izraela sieczą, jak dawniej tak i obecnie, po wszystkich niemal karczmach miejskich, żywią
    siebie i bar
    dzo liczne zwykle potomstwo z wyszynku wódki i drobnego

    kramarstwa, opłacając się podwójnie Jaśnie
    Panu włości za prawo wyłącznego wyszynkowania napojów upajających, a rządowi
    podatkiem dochodowym, musi
    naturalnie Żyd karczmarz całego dowcipu, pomysłu i przebiegłości używać, aby nie tylko wszelkim opłatom podołać,
    ale i wyjść na swoje. Jedynym to środkiem rozpijania ludu wiejskiego i nikt nad życie nie potrafi go używać, jak
    tylko Żyd. Dlatego też uwiecznia się pijaństwo po wsiach () W najmniejszej wiosce kilka karczem, gdzie usłużny
    Żyd umie zawsze wywabiać ostatni grosz na śmierdzącą wódkę z kieszeni włościan miejscowych lub
    przyjeżdżających
    (…)
    W ślad za pijaństwem idzie ogromna demoralizacja, wzrastająca codziennie i to w taki sposób,
    że najobojętniejszy na losy kraju zatrwożyć się musi. Obok pijaństwa rujnuje lud lichwa, którą każdy karczmarz się
    bawi, i nie sto, ale dwieście blisko od stu pobiera procentów (…) Straszniejsze są jeszcze skutki wpływu
    żydowskiego na moralność ludu, między których rozliczne zagęszczają się niecnoty i występki, których w swojej
    ciemnocie i naiwności za takie nawet nie poczytują. W ogólności Żydzi, którzy dziś wielką bardzo są plagą kraju,
    mimo całej przebiegłości swojej, mimo zręczności i giętkości umysłowej, tworzą teraz jak i przed laty masę ciemną i
    przesądną () Sądzą dziś jeszcze w zarozumiałości swojej, że są owym wybranym narodem Jehowy, któremu
    kiedyś ostatecznie oddane będzie (rzekomo) panowanie nad światem”.

    Podczas gdy Polacy tracili majątki w powstaniach, bądź na pracę konspiracyjną, gdy byli zsyłani na Sybir, na
    wieczną tułaczkę, ginęli wreszcie z bronią w ręku lub rozstrzeliwani Żydzi natomiast w Po
    lsce robili to, co nazywa
    się dzisiaj w podręcznikach ekonomi akumulacją i koncentracją kapitału. Na miejsca, opróżnione przez polską
    inteligencję wchodzili wychrzczeni Żydzi, skupowali

    majątki ziemskie, wielu z nich otrzymywało je od władz carskich
    za „zasługi”. A były to przecież majątki polskie, brutalnie skonfiskowane za opór stawiany
    mocarstwom
    rozbiorowym.
    Jednocześnie, zgodnie ze swą naturą, oddziaływalii paraliżująco na walkę samoobronną Polaków, przez donosy i
    zdrady, a z drugiej strony podburzali
    do rewolucji. Nie zapomnieli przecież wskazówek swego duchowego
    przywódcy, chachama Frenka: „Musi być krwi przelewanie na świecie i podczas tego zamieszania odbierzemy zgubę
    naszą, za którą się teraz uganiamy. Podobnież, gdy woda mętna, wtenczas dobrze ryby łowić. Tak też, gdy się świat
    krwią zaleje, będziemy mogli złowić rzecz, która do nas należy” (A. Kraushar. „
    Frank i Frankiści
    polscy
    ” T. I str.
    80).
    Rozpoczęły się przygotowania do wybuchu, najbardziej tragicznego dla nas zrywu w XIX wieku. Leopold
    Kro
    nenberg, który według M. Berga (
    „Zapiski o powstaniu polskim 1863 i 1864 r.”

    T. I str. 80) był „wodzem i
    kierownikiem całego ruchu żydowskiego w kraju”, założył przy pomocy innych neofitów: Ludwika Wołowskiego,
    Leona Kaplińskiego, Z. Chęcińskiego, B. Szymanowskiego i wielu innych „
    Gazetę Polską”,
    nieoficjalny organ
    „Białych”. Ale sekretarz Kronenberga, neofita Karol Majewski był łącznikiem między „Białymi” i „Czerwonymi” i
    wypracował sobie także duże wpływy wśród studentów. Podsuwał on zręczne pomysły swym rozmówcom, „aby coś
    się działo”. (cyt. za ZLS
    Przyborowski) w
    „Historii dwóch lat 1861

    1862”
    (T. III str. 482) przytacza jeden z nich:
    „niech na Białorusi lub gdziekolwiek bądź chłopi zarżną z pięciu szlachciców, a wtedy kwestia ta sama się rozwiąże”.
    I
    nni Żydzi
    Jurgens i (frankista) Zwierzchow-
    ski przygotowywali grunt, twierdząc, że naród polski „chcąc dosłużyć
    się ojczyzny, wypławić się naprzód musi w krwi własnej potokach”. (cyt. ZLS
    Przyborowski)
    „Historia


    T. I str.
    189. Gdy już wszystko wrzało, „Czerwoni” przygotowywali powstanie, Jurgens i Kronenberg (który wyłożył na ten
    cel milion złotych rubli) uspokajali „Białych”, że powstania nie będzie.

    Na zebraniu przywódców „Białych”, które odbyło się zresztą w mieszkaniu Kronenberga, sam gospodarz zgłosił
    wniosek,
    aby w ręce margrabiego Wielopolskiego wydać wszystkich

    sław

    nych działaczy „Czerwonych”, dążących do
    walki zbrojnej prze
    ciwko Rosji. Wniosek upadł, ale doniósł o tym „Czerwonym”
    sekretarz Kronenberga, neofita
    Majewski. Żydzi osiągnęli w tym momeńcie zamierzony cel
    rozbicia w ostatniej chwili
    społeczeństwa. „Gdy woda
    mętna, wtenczas dobrze ryby łowić”

    uczył Frank.

    „Czerwoni” działali. Na zjeździe komisarzy wojewódzkich w Skierniewicach uchwalono natychmiast rozpocząć
    powstanie. Głównym inspiratorem był frankista Józef Piotrowski, pochodzący z rodziny „tych Żydów, którzy wraz z
    Frankiem dla osiągnięcia równouprawnienia przyjęli powierzchownie tylko chrystianizm i zmienili swe nazwiska na
    krajowe, zachowując zawsze w głębi duszy i w domu obyczaj żydowski” (M. Berg

    „Pamiętniki o polskich spiskach i
    powstaniach 1831
    1862”

    T. I str. 184). Jednocześnie neofita Grzegorz Peretz powiadomił rząd rosyjski o

    – 23 –
    przewidywanym terminie wybuchu. Na czoło kierowników wysunęli się frankiści i neofici: Karol Majewski, Józef
    Piotrowski, a także Żydzi niechrzczeni. Powstanie oczywiście nie udało się, a propaganda o szybkiej pomocy Anglii i
    Francji była tylko zasłoną dymną, w celu większego wysiłku i wypławienia „w krwi własnej potokach”. Do dziś
    lansuje się legendę, że Żydzi polscy w powstaniu styczniowym okazali się lojalnymi obywatelami polskimi. Teza ta
    nie ma nic wspólnego z prawdą. Ostatni bohaterski dyktator Powstania, Romuald Traugut (toczy się obecnie jego
    proces beatyfikacyjny) zdradzony został 10. IV. 1864 roku władzom carskim przez Żyda Artura Goldmana,
    pracującego w skarbowości powstańczej. Żyd Tugendbold (sekretarz płk. Łapińskiego) zdradził Moskalom szlaki
    przerzutowe broni i amunicji zakupywanej w Anglii przez Rząd Narodowy. Bertold Herman, szpieg rosyjski, Żyd z
    Krakowa został zasztyletowany w Warszawie w Hotelu Europejskim, gdyż zdemaskowano go jako tego, który miał
    wydać cały Rząd Narodowy. Tragiczna jest rola żandarmerii powstańczej, licznie obsadzonej przez neofitów
    przez
    jej działalność po raz

    pierwszy na zieme polskie wkroczył terroryzm

    Później neofici szpiegowali emigrację we
    Francji.
    Skutki Powstania Styczniowego były potworne do 1866 r. zesłano do Rosji i na Syberię 250.000 ludzi,
    skonfiskowano resztę tych majątków, które przetrwały Powstanie Listopadowe. Polacy, szczególnie na Ukrainie,
    Podolu i Wołyniu utracili własność ziemską i zdeklasowali się. I znów powstało wolne miejsce, które można było
    nasycić neofitami.

    Kronenberg, który był tak hojny i pełen inicjatywy, uciekł za granicę, ale

    wrócił po roku, odznaczony został
    przez władze carskie orderem św. Włodzimierza i otrzymał dziedziczne szlachectwo. „Dobrze” się zasłużył.
    Tymczasem praca nad zdobyciem Polski nie ustała, przecież Frank nazwał ją „judzką ziemią”.

    Jak ta praca wyglądała,

    uzmysłowić nam może „Okólnik

    kierowników politycznych kół żydowskich XI.1898 r. do
    Żydów polskich” (cyt. za L. Viel’em
    „Le Juif secretaire”
    str. 173).
    „Bracia i współwyznawcy! Trzeba, aby kraj został naszem królestwem
    (…)
    Starajcie się potrochu usunąć Polaków
    ze
    wszystkich ważniejszych stanowisk i skupić w waszych rękach wszystkie nici władzy społecznej. Wszystko, co do
    chrześcijan należy, powinno stać się waszą własnością, związek izraelski dostarczy wam potrzebnych do tego
    środków. Już zaczęto na ten cel zbierać potrzebne fundusze, a udaje się lepiej, niż przypuścić było można. Dla
    doprowadzenia do skutku planu wyrwania stanowczo Galicji chrześcijanom, wszyscy nasi wielcy i bogatsi zapisali się
    na znaczne sumy. Da baron Hirsz, dadzą
    Rotszyldzi, Bleichro
    derowie i Mendelschonowie i inni dadzą

    (…)”

    „Bracia i współwyznawcy! Dołóżcie wszelkich usiłowań, ażeby doprowadzić do skutku to, co zamierzamy ()”.

    Działania ich były wielostronne. Oprócz powiększania własności, przenikania do inteligencji, zakładanych

    wówczas partii politycznych i organizacji społecznych, prowadzili jednocześnie akcję wynaradawiania, potężniejszą
    nawet niż sami rozbiorcy.

    Oddajmy głos im samym.

    Jaffe na wiecu w Poznaniu w 1901 roku powiedział (cyt. za Biesiadą Literacką, 1901 z 21. III
    . str. 259):
    „Zwracam uwagę na stanowisko, jakie my Żydzi zajmujemy na pruskim wschodzie (
    ) Kiedy ten kraj
    przyłączono do Prus, wtedy to ojcowie nasi przyjęli na swe barki wielką część kulturalnego dzieła. Jeżeli miasta
    poznańskie stały się głównie warowniami niemczyzny, to właśnie ojcowie nasi spełnili w tym kierunku dobrą, a
    może najlepszą część pracy. Tysiącami polonizowali się chrześcijańscy Niemcy, lecz żaden Żyd tego nie zrobił i nie
    zerwał owego związku z niemiecką ideą”.

    Stoimy też na szmacie ziemi, którą pomogliśmy zniemczyć, a na to dziś głównie kładziemy nacisk”

    Rabin Bloch, poseł w parlamencie austriackim mówił o podobnej akcji w zaborze austriackim (1890):

    „Nawet w Polsce, gdzieśmy zostali przyjęci gościnnie, gdzie królowie i książęta świadczyli nam łaski i
    dobrodziejstwa, nie przestaliśmy wiernie trzymać się niemieckiej mowy. Byliśmy męczennikami języka Niemców,
    sprowadziliśmy na siebie odrazę i niedowierzanie narodów”

    Wolf Żabotyński w Broszurze
    „Polaki i Jewreje”
    Odessa 1921 r. podobnie:
    „Żydzi w wielu miastach, gdzie nie ma rdzennej rosyjskiej ludności, są jedynymi przedstawicielami rosyjskiej
    kutury, tj. ściśle mówiąc, wszyscy bez wyjątku kraj rusyfikują”.

    Nic dodać nic ująć. Jest to ocena wstrząsająca, a wystawili ją sobie sami Żydzi w

    przekonaniu, że Polska już się
    nie odrodzi.
    Tymczasem handel żydowski wykazywał już cechy monopolu, Polacy byli w absolutnej mniejszości w przemyśle,
    rzemiośle, i wolnych zawodach. Ludność żydowska zwiększała się szybciej, niż polska, powstawało więc pyta
    nie,
    kiedy się zrówna ilość Żydów z liczbą Polaków, a kiedy ich prześcignie.! W 1905 r. wybuchła w Rosji rewolucja,
    która objęła swym zasięgiem również ziemie polskie. Powszechne stało się dążenie do uzyskania przez
    Kongresówkę autonomi. Jednocześnie i Żydzi wysunęli roszczenia, aby utworzyć prowincję pod nazwą Ju
    deopolonia,
    nadając im rozgłos na naradach u rabina Jcchoka Goldberga w Landwarowie pod Wilnem w 1905 r.

    Rewolucja 1905-
    1906 upadła. Jej rezultatem na ziemiach polskich, jak podaje S.Didier (
    „Rola neofitów w
    dziejach Polski”
    str.121) była ruina własności polskiej:

    „Komitet statystyczny miasta Warszawy wykazał, że wypadki w 1905 r. zburzyły i zniszczyły w Królestwie około
    2,000 mniejszych zakładów przemysłowych, należących do Polaków. Cofnięty został

    o dziesiątki lat wstecz swojski,
    dopiero kiełkujący przemysł. Lud roboczy zubożał. Wielcy kapitaliści żydowscy drwili zaś sobie z tej „pseudo

    antykapitalistycznej rewolucji”.

    Ale był to bardzo korzystny grunt pod przygotowanie Judeopoloni. W 1911 r. poeta
    i pisarz Antoni Lange (ojciec

    – 24 –
    znanego ekonomisty Oskara Lange, Żyd) wydał pracę pod tytułem
    „O sprzecznościach sprawy żydowskiej”

    w której
    dowodził, że powinno nastąpić wzajemne zasymilowanie obu żywiołów polskiego i żydowskiego. W ten sposób
    naród polski stanie się narodem półsemickim, co przyczynić się miało do stworzenia nowej rasy, nowego człowieka i
    nowego Boga«. Żydzi zaczęli powszechnie żądać przyznania ich językom (jidysz i hebrajskiemu) oficjalnego statusu
    jako językom urzędowym. Co to miało oznaczać, nie jest żadną tajemnicą otóż kandydaci na wszystkie funkcje
    publiczne, urzędy i wszelkiego rodzaju stanowiska, musieliby posługiwać się biegle w mowie i piśmie wszystkimi
    trzema językami (Żydów było wówczas w Kongresówce 14,64%), co praktycznie

    potrafili jedynie Żydzi, a więc oni
    zostaliby legalnie warstwą rządzącą, a Polacy zepchnięci zostaliby w ten sposób do roli „bydła roboczego”.

    Tę grę przejrzeli wówczas nawet najwięksi ówcześni przyjaciele Żydów, przeistaczając się w ich gorliwych
    przeciw
    ników Aleksander Świętochowski i Andrzej Niemojewski. Wówczas w 1912 r. Roman Dmowski (wielki
    patriota Polski) rzuca słynne hasło „bojkotu ekonomicznego” Żydów, a jego stronnictwo, Narodowa Demokracja
    nawołuje „kupuj u swego”, co zyskało im wieczny przyd
    omek
    «
    antysemitów
    »
    . Do walki samoobronnej przystąpił
    cały naród, czując śmiertelne zagrożenie. Echo tej sprawy wróciło już w czasie I wojny światowej, gdy Dmowski
    rozmawiał w Ameryce z przedstawicielami światowego żydostwa
    Brandeisem i Frankfurtem na t
    emat przyszłości
    Polski. Żydzi tłumaczyli Dmowskiemu, że zamiast bojkotu ekono
    micznego woleliby…
    pogrom ludności żydowskiej!
    Rozumieli
    bowiem dobrze, że bojkot podrywał ich pozycję ekonomiczną, a pogrom mógł być wykorzystany jako
    pretekst do światowego lamentu nad uciskiem Żydów i mógł przczynić się do ich znacznego umocnienia się.
    Oczywiście polski ruch narodowy był antyżydowski, ale nie był wytworem

    rasistowskich urojeń, walka ekonomiczna
    z Żydami była po prostu nieuchronną polityczną koniecznoścą, ale nigdy nie zeszła na pozycję eksterminacyjne czy
    ludobójcze.

    Próby budowy Judeopolonii

    Tymczasem rozpoczęła się I wojna światowa, wymarzona

    przez Mickiewicza wojna narodów, która miała
    przynieść Polsce niepodległość. Nie ustały jednocześnie plany żydowski
    e utworzenia Judeopolonii. Karol Kautsky,
    słynny żydowski ekonomista marksista wydał na początku wojny w Berlinie pracę
    „Rasse und Judentum”
    (Rasa i
    żydostwo), w której oficjalnie zaproponował utworzenie niedużej Judeopoloni pod opieką Niemiec. W tym sam
    ym
    czasie Rotterdamie 80 rabinów wystąpiło z odezwą, w której twierdzli:

    „Niemcy są prawdziwą twierdzą judaizmu. Jeżeli będą one rozbite i zruinowane pod względem ekonomicznym, w
    takim razie żydostwo międzynarodowe straci to, co zdobyło w ciągu całego stulecia”. (cyt. za: Feliks Koneczny
    „Cywilizacja żydowska”
    Londyn str. 354).
    Żydzi z całą mocą poparli państwa centralne, przede wszystkim Niemcy, natomiast Polacy opowiedzieli się po
    stronie
    państw alianckich

    {
    Entanty
    }

    rozumiejąc, że podstawowym
    warunkiem od
    zyskania niepodległości jest
    rozbicie potęgi Niemiec. Z tego powodu sprzeciwili się stanowczo dążeniom Polski do odzyskania wolności,
    początkowo była to akcja propagandowa w światowej prasie żydowskiej i przez Żydów kontrolowanej, później
    konkretna akcja polityczna (na Konferencji Pokojowej w Wersalu w 1919 r.).
    22. XI. 1915 r.

    „Jewrejskaja Ziźń”
    nr. 21 pisała:

    Nie możemy sobie wyobrazić większego nieszczęścia dla Żydów i całej Europy nad niekontrolowaną przez
    nikogo gospodarką Polaków gdziekolwiek w czasie najbliższym. Uznajemy zasadę samodzielności narodów.
    Wszelako niepodległość Polski byłaby jaskrawym naruszeniem tej idei”

    „Lecte Najer”

    z VI.1918 wychodząca w Wilnie:

    Gdyby była mowa o zmianie granic, to moglibyśmy się zgodzić na rozmaite rozwiązan
    ie, byle nie polskie.
    Gdyby wystąpiła tendencja oddania Wilna Polsce, wówczas musielibyśmy zmobilizować całe żydostwo do obrony
    naszej Jerozolimy

    Nawet wówczas, gdy Żydzi zdecydowanie, jawnie i solidarnie walczyli przeciwko odbudowaniu Polski, Polacy
    wys
    tępowali pojednawczo, spokojnie, prosząco

    Przykładem tego stanowiska może być np. artykuł A. Chołoniewskiego w
    „Głosie Narodu”
    (nr. 227-8 ,XII 1918
    r.)

    tym sposobem fakt, żeśmy w ciągu stuleci pogodzili się z Żydami humanitarnie, że nie paliliśmy ich
    na
    stosach i nie wypędzaliśmy ich, jak to czyniły inne narody, a co umożliwiło im liczniejsze osiedlanie się w naszym
    kraju, ten fakt miałby się teraz przeciwko nam zwrócić”

    Sprawa żydowska w Polsce była też rozumiana poza nią, choć rzadko ukazywały się takie artykuły, jak np. ten

    („Victoire”
    marzec 1919) podpisany przez Gustawa Herve:
    syjoniści w Paryżu upominają się dla Żydów polskich o
    to żeby Polacy uznali ich za narodowość odrębną i żeby Żydzi w tym charakterze utworzyli coś w rodzaju państwa w
    państwie, państwa żydowskiego w państwie polskim, państwa żydowskiego ze

    swoim językiem żargonowym, nauką
    w żargonie, państwem przemawiającym w imieniu dwu milionów Żydów, mieszkających wśród 25 milionów
    Polaków. Niechże Żydzi pozwolą Francuzowi namiętnemu
    filosemicie
    przestrzec ich, że nie ma w Europie ani
    jednego narodu i ani we Francji, ani w Anglii, ani w Niemczech, któryby przyjął to, czego oni żądają od Polski”

    Tak, chodziło o budowę Judeopolonii, której kierownictwo skupione byłoby w rękach Żydów. A znane było
    przecież stanowisko Żydów względem Polski i Polaków w czasie wojny.

    Znane było również ich stanowisko wobec

    – 25 –
    Niemców. Adam Cho

    łoniewski tak je scharakteryzowal (
    „Głos Narodu”
    nr 227-
    8, XII 1918 r.) „
    pobyt niemieckich
    hord w Polsce stał się jednem nieustannem pasmem gwałtów i zniszczenia. Zburzono i zrównano z ziemią fabryki. Z
    dymem puszczano kościoły, dwory i pałace. Spalono tysiące siół. Rabowano i kradziono. Nimieccy oficerowie, jak
    pospolici złodzieje, kobietom polskim zdzierali z palców pierścionki. Szerzono mord i pożogę. Wieszano i
    rozstrzeliwano. Dziesiątki tysięcy Polaków szły do straszliwych obozów koncentracyjnych, gdzie wśród nieopisanych
    cierpień nie zabrakło wybitnych polityków i pisarzy. Z rąk niemieckich nie ucierpiała nic tylk
    o jedna kategoria
    mieszkańców Polski: Żydzi. To byli „swoi”, którzy z radością wybiegali przeciwko

    zwycięzcy i tysiącem cennych usług
    umieli uczynić się potrzebnymi () Znacząc drogę swego pochodu lasem szubienic, na których zawisły tysiące
    Polaków, dotarła armia austroniemiecka w lipcu 1915 r. do Lwowa. W ulice miasta wjechał triumfalnie Fryderyk
    Habsburg. Wielotysięcznym szpalerem głów i olbrzymim pod niebo bijącem „hosanna” witało żydostwo Lwowa
    zasypując kwiatami automobil, w którym przybywał wróg i kat
    Polski

    Tymczasem w grudniu 1918 r. rozpoczął się Kongres Wersalski, który miał zadecydować ostatecznie o
    politycznej przyszłości ziem polskich, Roman Dmowski tak scharakteryzował panującą na nim atmosferę: „kahał
    zapanował na konferencji”.

    Jednocześnie

    Żydzi rozpoczęli fantastyczną kampanię prasową przeciwko Polsce. Oskarżali nas o najbardziej
    potworne zbrodnie, o masowe pogromy ludności żydowskiej, o rzezie ko
    -biet i dzieci, organizowali w Europie wiece i
    demonstracje w obronie rzekomo uciskanych Żydów, nie cofając się przed najbardziej niedorzecznymi zarzutami.
    Wszystko to było patrzebne, aby wywrzeć nacisk na wyniki Konferencji Wersalskiej i ujarzmić Polskę politycznie.

    Aby oddać atmosferę tamtych wydarzeń, wystarczy przytoczyć ówczesne publikacje pra
    sowe. W
    „Gazecie
    Niedzielnej”

    nr. 39 z 1919 roku ukazała się korespondencja J. A. Danielaka z Trenton (USA): „

    Co się tyczy
    Żydów, to wszyscy byli za Niemcami, a nawet teraz, kiedy Polska na Kongresie Pokojowym potrzebowała sympatii
    innych narodów, a zwła
    szcza sym-
    patii naszego amerykańskiego narodu, to Żydzi wytężyli wszy

    stkie swoje siły w
    Ameryce, aby Niemcom dopomóc a Polsce zaszkodzić. Nosili w pochodach tablice z napisami, że Polska Żydom się
    należy, a nie Polakom, bo Polacy nie umieją sie rządzić, źe w Polsce jest anarchia i są wielkie pogromy niewinnych
    Żydów, że Polacy morduja nielitościwie, rabują ich sklepy, bezczeszczą ich żony i córki, zabijają dzieci i starców, że
    Polacy więcej się na nich zbrodni w Polsce dopuścili, aniżeli Niemcy w czasie te
    j wielkiej wojny na wszystkich ludach
    przez siebie podbitych.
    Po takich pochodach zbierali się w wielkich salach na wiece, na które każdy mógł iść. A co się tyczy
    Amerykanów, to bardzo ich nawet zapraszali, aby wysłuchali ich rabinów i innych mówców, którzy potępiali Polaków
    zbrodniarzy. Mieli na takich wiecach wynajęte Żydówki płaczki, które w czasie głoszonych mów wybuchały
    wielkim płaczem nad pomordowanymi przez gojów Żydami, tak, że i niektórzy naiwni Amerykanie z rozczulenia
    często się popłakali. A

    w końcu wieców uchwalali rezolucje, potępiające Polaków i takową posyłali do rządu
    amerykańskiego i na Konferencję Pokojową, aby w najważniejszej chwili dla narodu polskiego zaszkodzić mu w
    odebraniu polskich ziem, zrabowanych w dawniejszych czasach przez
    Niemców”

    Jeszcze lepiej scharakteryzowała to „
    Zgoda”

    wychodząca w Chicago, z dnia 7. VIII. 1919 r.

    Nawet piekło nie mogłoby się zdobyć na bardziej zaciętego, nienawistnego i bardziej nieubłaganego wroga,
    jakim jest Żyd dla Polski”

    W Wersalu jednak, d
    zięki konsekwentnej, logicznej i patrio
    tycznej polityce prowadzonej przez Romana
    Dmowskiego i Igna-
    cego Paderewskiego, delegatów z ramienia Polski, nie doszło do utworzenia Judeopoloni. Ale
    narzucono Polsce tzw.

    traktat” o mniejszościach, przyznający Żydom specjalne prawa i możliwość
    ingerencji
    państw zachodnich w sprawy wewnętrzne naszego kraju. Był to traktat jednostronny, nie obowiązujący ani w USA,

    ani we Francji, ani w W. Brytani, ani w Niemczech. Nie można było jego mocą objąć ludności polskiej, zamieszkałej
    w Niemczech, chociaż to też była mniejszość. Po latach, żargonowa gazeta żydowska
    „Hajnt”
    z 23. XI. 1928 r. nr.
    274 wydawana przez ojca późniejszego kata Polski Jakuba Bermana) oceniła ten fakt następująco:

    Otóż w tej właśnie sprawie Żydom wypadło, ma się rozumieć, tylko instyktownie, zupełnie nieświadomie,
    uczynić

    „kawał” żydowski () „Kawałów żydowskich” było na świecie bardzo, bardzo dużo, poczynając od
    „Dziesięciu” przykazań naszego nauczyciela Mojżesza, a kończąc kawałami czasów naszych.

    Myśmy
    jak mam to rzec?
    podpowiedzieli światu interpretację, która była bardziej odpowiednia do
    naszych potrzeb. Myśmy wnieśli różnicę między „narodem” a „państwem”, prawie żeśmy niejako te dwa pojęcia
    sobie przeciwstawili

    Zupełnie inaczej oceniła to

    niezależna prasa francuska.
    „La Libre Parole”
    z dn. 31.
    VII. 1919 r. tak skomentowała
    narzucony Polsce traktat o mniejszościach: „

    Władza tajemna rzą

    dząca Ligą Narodów, nie zwróciwszy uwagi
    gapiów i nie wzruszywszy nicponiów, narzuciła Polsce ciężkie brzemię pomocy dla szczęścia i bezpieczeństwa
    3,000,000 mil. pasożytów,

    toczących jej organizm wyczerpany () popierając nad Wisłą separatyzm i nacjonalizm
    żydowski, kierownicy z Londynu i Nowego Jorku tak właśnie postępują, aby zabezpieczyć swe kraje od napływu
    żydostwa ()”

    W dalszym ciągu trwały oskarżenia przeciwko Polsce w prasie żydowskiej.
    „L’Humanite”
    , wówczas organ
    masonerii (dziś dziennik Francuskiej Partii Komunistycznej), w dniu 6. IX. 1919 roku zamieścił „apel do ludzkości” w
    którym między innymi
    czytamy:

    Okropne wydarzenia w Pińsku, Lidzie i Wilnie dodały do roczników tragicznych historii żydowskiej jeszcze
    jedną stronicę pełną łez i krwi”

    – 26 –
    Tego było już za dużo. W
    „Gazecie Warszawskiej”
    nr. 284 z 17.
    X. 1919 roku wydrukowana została odpowiedź

    Władysława
    Rey
    monta, której
    „L’Humanite”

    na swych łamach umieścić nie

    chciało:

    „Żydzi wytoczyli kampanię prasową przeciwko H. Gibsonowi, posłowi Stanów Zjednoczonych w Polsce,
    oskarżając go jako antysemitę za to, że podpisał razem z płk. Walterem C. Bailey’em, naczelnikiem amerykańskiej
    misji Czerwonego Krzyża w Polsce, oraz z dr. Borysem Bogenem, tłumaczem, raport adresowany z Wilna do rządu
    Stanów Zjednoczonych, zawierający następujące ustępy:

    1.)
    „Dnia 5 maja nie było w Wilnie rozruchów antysemickich, wbrew wiadomościom, pochodzącym
    z Kowna, w niedzielę Wielkanocną, gdy wojsko polskie wkroczyło do miasta, poległa pewna ilość
    Żydów, bądź to podczas walk ulicznych, bądź też wskutek tego, że wielu żołnierzy padło od strzałów,
    które były dane z domów zamieszkanych wyłącznie przez Żydów”.

    3.)

    „Od czasu zajęcia miasta przez Polaków nic się tu nie wydarzyło nigdy takiego, coby bodaj z
    daleka mogło się wydawać pogromem, ani nawet nic takiego, coby było podobne do mordu popeł

    nionego z premedytacją

    O tych samych
    wydarzeniach w Wilnie pisał J. Piłsudski do Ignacego Paderewskiego wiosną 1919 roku (cyt. za:
    Leon Wasilewski
    „Józef Piłsudski, jakim go znałem”
    str. 182):
    „Gdym na drugi dzień świąt przyjechał do Wilna, przez parę dni widziałem całe miasto płaczące ze wz
    ruszenia i
    radości
    (…).
    Znacznie gorzej było z Żydami, którzy przy panowaniu bolszewickiem byli warstwą rządzącą. Z
    wielkim trudem wstrzymywałem pogrom, który wisiał w powietrzu, z powodu tego, że ludność cywilna żydowska
    strzelała z okien i dachów i rzucała z tamtąd granaty ręczne”.

    Antypolska kampania w prasie kontrolowanej przez Żydów wywołała w końcu ostre wystąpienie samych
    Polaków. Oto „List

    otwarty do narodów koalicji w sprawie polskiej”, wydrukowany przez wszystkie pisma polskie w
    dniu 28 IX 1919 roku:
    „W sprawie rzekomych w polsce »pogromów« ograniczymy się do sprostowania dwu faktów najgłośniejszych:

    1.)

    Po oswobodzeniu Wilna gruchnęła po prasie niemieckiej

    wiadomość, że w Wilnie 5 maja wojska
    polskie urządziły pogrom, którego ofiarą padło 2,000 tys. Żydów. Faktem jest stwierdzonym w „
    New
    York Herald
    ” (wydanie paryskie) przez amerykańskiego korespondenta, który był w dniu tym w Wilnie,
    że ani wówczas, ani w ogóle nie było w Wilnie wcale pogromu (

    ) Takich fikcji pogromowych
    stworzono cały szereg

    2.) W osławionym »pogromie lwowskim«, który Żydzi przedstawili światu jako potworną masakrę
    bezbronnych tłumów (przemil

    czając jednocześnie masowe naprawdę rzezie Żydów na Ukrainie),
    faktycznie Żydzi byli uzbrojeni i strzelali do wojska polskiego (

    )

    Fak
    tem jest, że Żydzi w ciągu wieków prześladowani i wypędzani z różnych państw Europy, znajdowali jedynie
    niemal bezpieczne schronienie w Polsce. Czy słuszną tedy jest rzeczą, by ci, co przez swoją nietolerancję Żydów się
    wyzbyli, dziś rozciągali swoją kontrolę nad stopniem tolerancji tych, co im dali u siebie przytułek? (
    )
    List podpisali prawie wszyscy rektorzy uniwersytetów polskich, redaktorzy pism, oraz liczni politycy i działacze
    społe
    czni.
    „Zbrodnicze Plemię” Autor, Jan Polak. Wrocław
    Warszawa.
    ___________________
    POCZĄTKI OSIEDLANIA SIĘ ŻYDÓW W POLSCE

    Handlarze niewolników

    W okresie, gdy rządzili w Polsce Sasi, dokonała się w życiu wewnętrznym Polski przemiana, współcześnie nie
    zauważona, ale która na dalsze życie Polski wywarła niemały wpływ,

    mianowicie ugruntowanie się roli Żydów.

    Żydzi obecni byli w Polsce mniej więcej od początku jej
    dzie-
    jów. Zdaje się, że zjawiali się
    jako handlarze
    niewolników już w Polsce pogańskiej, Mieszko Stary w XII wieku używał Żydów jako pracowników w mennicy
    i
    wydawał pieniądze (brak

    teaty) z napisami w hebrajskim alfabecie. Od rozmaitych władców Polski lub polskich
    dzielnic (a także i Litwy), otrzymywali Żydzi w różnych czasach przywileje, dzięki którym mogli się w Polsce (i na
    Litwie) osiedlać i zdobywać sobie pozycję gospodarczą, czasem nawet znaczną. Okolicznością, która ułatwiła
    wyrośnięcie w Polsce dużej społeczności żydowskiej, był polski duch tolerancji: pozwalano w Polsce Żydom się
    osiedlać nie tylko z powodów gospodarczych, ale także i dlatego, że chciano ich uratować przed prześladowaniami w

    innych krajach. Tak jak wyznawcom rozmaitych sekt protestanckich, tak i Żydom udzielano w Polsce gościny, bo
    chciano im przyjść z pomocą jako ludziom cierpiącym prześladowanie. Przybywali oni do Pol
    -ski w wielkich masach
    zwłaszcza w wieku XVI i XVII. Stopniowo, na okres kilku stuleci, Polska stała się głównym skupieniem żydowskim w
    świecie i miejscem przetrwania żydowskiej kultury. Zastąpiła w tym Hiszpanię, która w średniowieczu aż po wiek XV
    tę rolę spełniała, ale skąd w roku 1492 Żydzi zostali wygnani. O ile Hiszpania wydała takie żydowskie postacie
    jak
    filozof Majmonides (1135-1204), o tyle na ziemi polskiej
    narodził się i rozrósł, prócz zjawienia się szeregu wybitnych
    przywódców talmudycznych, taki prąd religij
    ny i filozoficzny jak chasydyzm (jego nowoczesnym przedstawicielem

    Share this document
    Share or Embed Document
    Sharing Options
    Share on Facebook, opens a new window
    Share on Twitter, opens a new window
    Share on LinkedIn, opens a new window
    Share with Email, opens mail client
    Copy Text
    Discover what all the buzz is about.
    Pause
    Read Free for 30 Days
    „I use Scribd daily and love that it syncs to all of my devices!”
    5 Stars
    RockYourCulture
    „I cancelled my Audible subscription for Scribd and I have ZERO regrets!”
    5 Stars
    BriLorr1990
    „The selection of books, audiobooks, magazines, articles, etc is outstanding!”
    5 Stars
    Ajpett1982
    „Scribd has so many books, I sometimes don’t know where to start!”
    5 Stars
    MipphyMoo
    „Scribd offers an absolutely amazing way to discover new books.”
    5 Stars
    Marhauhs
    „This app has the potential to be revolutionary…Very beneficial.”
    5 Stars
    LoudenTheGreat
    „It’s every serious reader’s dream app.”
    5 Stars
    ReneaTinyTalks
    „I’m in love with learning and this app is making it all the better!”
    5 Stars
    CatrachitaFresca
    „I’m able to learn so much while commuting with this app, lots of very good titles.”
    5 Stars
    Andrewaggasi
    „It is a great deal because it offers so many audiobook as well as new books to read.”
    5 Stars
    Met1958
    „I love this app so much! I love being able to have my hands and eyes free to work.”
    5 Stars
    Cb102311
    „Seriously the best audiobook app! Especially since the books are unlimited!”
    5 Stars
    Machella
    „I love this app and subscription, it’s brought back the joy of reading for me.”
    5 Stars
    LokiRoxx
    „This app lets me feed my book addiction without busting my wallet.”
    5 Stars
    MippyMoo
    „I use this daily for ebooks and audiobooks to listen to on my phone in the car.”
    5 Stars
    MsMacAccount
    „This app changed my life. It is the best app I have ever used. I am really enjoying it.”
    5 Stars
    Shegz007
    „I still can’t believe such a service like this even exists. Thank you Scribd!”
    5 Stars
    Sabina
    „This is a great app for book lovers, everything you need under one app!”
    5 Stars
    Easyetsy
    „Scribd is a phenomenal compendium of everything. I would highly recommend it.”
    5 Stars
    Desertsaint88
    „Not only are a plethora of audiobooks available at my fingertips but also books.”
    5 Stars
    SanDiegoBullfrog
    „The selection is top notch. Price is great. Quality of the audiobooks is perfect.”
    5 Stars
    DarcyGoe
    Related Interests
    JewsMessiahEgyptPolandIsrael
    Documents Similar To 88_plany_konspiracyjne

    Carousel Next

    Odkrycie i Ujawnienie Najwiekszej Tajemnicy Masonerii
    Uploaded by

    piton89

    Tom V – Część 2
    Uploaded by

    Kristy Turner

    Fałszywe doktryny.doc
    Uploaded by

    lUKS

    Typy społeczne jako wynik wychowania ugrupowań politycznych
    Uploaded by

    Teodor68

    Popper, K. – Nieustanne Poszukiwania
    Uploaded by

    alex

    Zatrute źródło MASONERIA
    Uploaded by

    Paul Capell

    Komitet 300
    Uploaded by

    Ghtto Thg

    Trochę dogłębniej o Różokrzyżowcach
    Uploaded by

    moczydlowski

    Mead Richelle – Akademia Wampirów 3 – Pocałunek cienia
    Uploaded by

    lilnete

    jedrzej giertych – tragizm losow polski
    Uploaded by

    api-231134847

    Żydomasoneria i to Co by Chciało Żydostwo Ukryć
    Uploaded by

    Gregor80

    Zydzi a Kosciul
    Uploaded by

    Victor A.Vic Zolcinski

    Samobojczy gol Bergoglio FO340 aby prowadzil Biskup Rzymu ludzi wybranych przez Jezusa 20140613 ZECh von Stefan Kosiewski ZR.pdf
    Uploaded by

    Stefan Kosiewski

    Gwiazda Lucyfera na kiju wyniesiona PDO239 Tusk na Aniol Panski FO 197 Antypapiez Franciszek FO 267 ZECh von Stefan Kosiewski ZR CANTO DCCXVII 20160508 Magazyn Europejski SOWA
    Uploaded by

    Stefan Kosiewski

    amelka8.7
    Uploaded by

    zezorro

    Łukasiński Walerian – Pamiętnik
    Uploaded by

    Marcin Polkowski

    Prolegomena do Odzydzania po Mysli Prof. Ludwiga Wittgensteina Uwaga 1 PDO213 Apologia bloga abpa Gadeckiego FO von Stefan Kosiewski ZECh CANTO DCXIII 20151019 Magazyn Europejski SOWA
    Uploaded by

    Stefan Kosiewski

    Konstrukcja Mitu Zalozycielskiego
    Uploaded by

    Phil Daniels

    !!! Koniecznie to Przeczytaj !!!
    Uploaded by

    Rafał Zalefsky

    ILLUMINACI I ICH TRIADA ZŁA
    Uploaded by

    YARIFACE

    William Bramley – Bogowie Edenu cz 6.pdf
    Uploaded by

    annafijalkowska

    New World Order Cz2. Od Hellfire Po Bohemian Club
    Uploaded by

    NWOPL

    tajemne_zapiski_magow_hitlera(1).pdf
    Uploaded by

    Cryptologiconaudyt

    Księga Judyty.doc
    Uploaded by

    reytjetyjejdtyj

    Dmowski Roman – Kościół,Naród i Państwo
    Uploaded by

    Pucmano

    49. Bakunin – Listy o Patriotyzmie
    Uploaded by

    Adiamowicz Twojstary

    GE 2009 1
    Uploaded by

    arsenal25738

    Hermetyczny zakon złotego brzasku
    Uploaded by

    inhibx

    Upadek myśli konserwatywnej w Polsce
    Uploaded by

    Teodor68

    m_kolbe_i_zlo
    Uploaded by

    api-26208537

    More From Jan

    Carousel Next

    Raport Zespołu Parlamentarnego ws. smoleńskiej zbrodni
    Uploaded by

    Jan

    Konferencja Smolenska Program – 22.10.2012
    Uploaded by

    Jan

    Wyrok NSA z 2010-02-12 ws. kuny na strychu obywatela M.K.
    Uploaded by

    Jan

    Petycja w obronie Krzysztofa Wyszkowskiego
    Uploaded by

    Jan

    Leszek Wichrowski – Historia Komunizmu
    Uploaded by

    Jan

    Społeczeństwo przemysłowe i jego przyszłość – Teodor Kaczyński
    Uploaded by

    Jan

    TK- wyrok SK 25/07 w sprawie przeludnienia w zakładach karnych
    Uploaded by

    Jan

    Regalica_Poduszkowiec
    Uploaded by

    Jan

    Stolzman – Kwaśniewski
    Uploaded by

    Jan

    Zus vs Amber Gold
    Uploaded by

    Jan

    Bilderberg 2012 the Official List
    Uploaded by

    Jan

    Św. Szymon z Trydentu. Męczeństwo pacholęcia Symona Trydenckiego, od żydów umęczonego. Żywoty Świętych Starego i Nowego Zakonu
    Uploaded by

    Jan

    FYM_Jakuccy
    Uploaded by

    Jan

    Spotwarzona Przeszlosc Roman Kafel
    Uploaded by

    Jan

    Dorner Original Manifesto
    Uploaded by

    Jan

    Niesiolowski_przesluchanie_1970
    Uploaded by

    Jan

    Zdziechowski W Obliczu Konca
    Uploaded by

    Jan

    Konstytucja_3_Maja_masoneria
    Uploaded by

    Jan

    Niesiolowski_przesluchania_1970
    Uploaded by

    Jan

    Niesiolowski_przesluchania_1970
    Uploaded by

    Jan

    Wrak Sejm Glosowanie
    Uploaded by

    Jan

    Przepisy antykorupcyjne dotyczące radnych
    Uploaded by

    Jan

    Wspoldzialanie Wladz Pip 2 2010
    Uploaded by

    Jan

    Zasady_prawne_Kochanowski
    Uploaded by

    Jan

    Prawo_budowlane
    Uploaded by

    Jan

    Bezprawne działania Straży Miejskiej wobec obywateli
    Uploaded by

    Jan

    Kaczynski_J_Batory
    Uploaded by

    Jan

    Kaczynski_J_Batory
    Uploaded by

    Jan

    Zdziechowski Modernizm w Kosciele
    Uploaded by

    Jan

    Moj Przyjaciel Antek TW
    Uploaded by

    Jan

    Footer Menu
    Back To Top
    About
    About Scribd
    Press
    Our blog
    Join our team!
    Contact Us
    Invite Friends
    Gifts
    Support
    Help / FAQ
    Accessibility
    Purchase help
    AdChoices
    Publishers
    Legal
    Terms
    Privacy
    Copyright
    Social Media

    Copyright © 2018 Scribd Inc.Browse BooksSite DirectorySite Language:
    język polski

  10. Tytus Odpowiedz

    Żydzi wymordowali Polaków to kto*** pisze te *** komentarze. Finowie

    [komentarz edytowany za naruszenie regulaminu]

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.



Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.