Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Jak naprawdę wyglądało codzienne życie w bunkrze Hitlera?

Słynna tyrada Hitlera znana z filmu „Upadek” wydarzyła się naprawdę (il. kadr z filmu).Schron pod Kancelarią Rzeszy był świadkiem niezwykłych wydarzeń. Otoczenie Hitlera żyło w świecie iluzji i upojenia alkoholowego. W obliczu nieuchronnej klęski puszczały wszelkie hamulce. Co to oznaczało dla zwyczajnych ludzi, którzy mieli nieszczęście trafić tak blisko wodza?

Führerbunker był ostatnią kwaterą Adolfa Hitlera. Wódz III Rzeszy przeprowadził się do niej w połowie marca 1945 r. Był całkowicie uniezależniony od Berlina. Posiadał własne źródło wody, system filtrów powietrza (Hitler obawiał się użycia przez Rosjan gazów bojowych) i ogromne zasoby żywności. Miały one wystarczyć dla załogi oraz całej obsady Kancelarii Rzeszy.

Podziemne schronienie składało się z dwóch części. W bunkrze przednim znajdowały się pomieszczenia rodziny ministra propagandy i personelu, kuchnia oraz piwnica z winami. W bunkrze właściwym, oprócz mieszkania Hitlera i pokoju Ewy Braun, ulokowano wartownię, agregaty prądotwórcze oraz niewielkie centrum telefoniczne. Jego działanie pozostawiało wiele do życzenia. By dowiedzieć się czegoś o sytuacji w mieście, używano normalnej sieci telefonicznej miasta.

Bunkier przedni (z lewej) i bunkier właściwy pod Kancelarią Rzeszy (rys. Dennis Nilsson, CC BY 3.0).

Bunkier przedni (z lewej) i bunkier właściwy pod Kancelarią Rzeszy (rys. Dennis Nilsson, CC BY 3.0).

Ostatni spośród wiernych

Oprócz Hitlera, Ewy Braun, rodziny Goebbelsów i Bormanna, w bunkrze mieszkali: dietetyczka Hitlera Constanze Manziarly, telefonista Rochus Misch, mechanik Hentschel, ochrona wodza, a do 22 kwietnia także jego lekarz, Theo Morell.

Reszta personelu bunkra oraz osobistej świty Hitlera – jego sekretarki, przedstawiciele wszystkich rodzajów sił zbrojnych oraz dowódca obrony dzielnicy rządowej, gen. Wilhelm Mohnke – mieszkała w pomieszczeniach pod Kancelarią Rzeszy.

Artykuł został oparty m.in. na książce Nicholasa Besta pt. „5 dni, które wstrząsnęły światem”.

Artykuł został oparty m.in. na książce Nicholasa Besta pt. „5 dni, które wstrząsnęły światem”.

W podziemiach Kancelarii urządzono również szpital polowy, w którym znalazło się 20 dziewcząt ze Związku Dziewcząt Niemieckich (BDM). Bojąc się gwałtów radzieckich żołnierzy, uciekły ze swoich domów i trafiły do centrum Berlina, gdzie zostały pielęgniarkami.

Łącznie oba bunkry miały ponad 300 metrów kwadratowych powierzchni. Niewiele jak na mieszkanie człowieka, który jeszcze niedawno rządził całą Europą.

Admirał Karl Dönitz i Adolf Hitler w bunkrze pod Kancelarią Rzeszy, 1945 rok (fot. Bundesarchiv, Bild 183-V00538-3, CC-BY-SA 3.0).

Admirał Karl Dönitz i Adolf Hitler w bunkrze pod Kancelarią Rzeszy, 1945 rok (fot. Bundesarchiv, Bild 183-V00538-3, CC-BY-SA 3.0).

Exodus świty

20 kwietnia 1945 r. obchodzono ostatnie urodziny wodza III Rzeszy. Schorowany, ledwo ukrywający drżenie rąk Hitler nagrodził młodych członków Hitlerjugend walczących z radzieckimi czołgami na przedmieściach Berlina. Następnie przyjął u siebie poszczególnych członków rządu, którzy przybyli do niego z życzeniami.

Po tym wydarzeniu rozpoczął się swoisty exodus nazistowskich bonzów, którzy chcieli uniknąć zamknięcia w oblężonym mieście. Wszyscy, którzy uciekali, starali przedostać się na zachód. Amerykańska niewola wydawała się dużo bezpieczniejsza niż dostanie się w ręce znienawidzonych bolszewików.

Ostatnie dni Hitlera, Mussoliniego i innych:

W podziemnym zamku iluzji, w którym wciąż łudzono się, że wojnę można wygrać cudownym manewrem, pozostali przy Führerze tylko Goebbels wraz z całą rodziną oraz Martin Bormann.

Cywile i wojskowi, którzy pozostali przy Hitlerze do końca, musieli radzić sobie z ciężką atmosferą panującą w bunkrze i strachem nie tylko przed zbliżającą się Armią Czerwoną. Każde nieposłuszeństwo wciąż mogło skończyć się śmiercią.

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, by czytać dalej.

Komentarze (6)

  1. Jarek Odpowiedz

    „Jeśli Hitler nie jadał samotnie, przy jego stole Hitlera zasiadały zwykle tylko kobiety.”

    Taka to składnia powstaje, gdy pisze się pod wpływem stresu w oblężonym bunkrze.

  2. Nasz publicysta | Redakcja Odpowiedz

    Przedstawiamy kilka komentarzy z naszego facebookowego profilu:

    http://www.facebook.com/ciekawostkihistoryczne/posts/1288357591192897

    Julian O.: Jak naprawdę wyglądało życie Hitlera w Bunkrze? Pewnie tak samo jak pewnego przenajświętszego na Nowogrodzkiej.

    Wiktor Z.: W takim bunkrze musiało być wystrzałowo, normalnie bombowa atmosferta. Chociaż podobno jakieś dzieciaki czymś się struły a właściciel bunkra pod koniec imprezy nieźle się zjarał, a tak to impreza jak w mordę strzelił.

    Szymon E.: To ciekawe, bo zdaje się sekretarka Hitlera po premierze Upadku powiedziała, ze taka sytuacja z wydzieraniem sie Fuhrera na generałów nigdy nie miała miejsca, ze Hitler nigdy nie podnosił głosu na dowódców.

  3. M Odpowiedz

    Z tego co mi wiadomo, to nie ma potwierdzenia jak zginął Hitler i czy w ogóle zginął . Czaszkę którą odnaleziono należała do kobiety, zeznania świadków różnią się, jeden mówi że słyszał strzały, drugi że nie . FBI, które badało śmierć Hitlera również zostało dziwnie utajnione .

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.