Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Wojowniczki i zbuntowane królowe. Jak we wczesnym średniowieczu kobiety walczyły o swoje prawa?

Joanna d'Arc (na il.) w XV wieku stanęła na czele armii. Nie była jednak pierwszą kobietą, która „wzięła sprawy w swoje ręce”. Już we wczesnym średniowieczu panie zaznaczały swoją obecność w historii.

fot.Jean Auguste Dominique Ingres/domena publiczna Joanna d’Arc (na il.) w XV wieku stanęła na czele armii. Nie była jednak pierwszą kobietą, która „wzięła sprawy w swoje ręce”. Już we wczesnym średniowieczu panie zaznaczały swoją obecność w historii.

Bezwolne, ładne „dodatki” do silnych, walecznych i obdarzonych władzą absolutną królów? Bynajmniej! Średniowieczne władczynie nie dawały sobie w kaszę dmuchać i kiedy mogły, zaznaczały swoją obecność w zdominowanym przez mężczyzn świecie. Zresztą nie tylko one…

Pomimo dyskryminowania kobiet w germańskim prawie, odgrywały one jednak pewną rolę w sprawach publicznych wczesnego średniowiecza. W burzliwym i gwałtownym życiu państwa Franków, opisanym przez Grzegorza – biskupa Tours – w VI wieku, gdzie kobietom przysługiwało niewiele praw, za to obowiązywały je liczne zakazy, królowe zaznaczyły swoją obecność.

Skandalistki i intrygantki

Do królowych, które miały zaskakujące powodzenie w zaznaczeniu swojej osobowości i swych aspiracji, należała Radegunda, księżniczka Turyngii i jedna z siedmiu żon króla Chlotara. Uprowadzona w dzieciństwie i zmuszona do małżeństwa w wieku lat dwunastu Radegunda irytowała króla swoim biernym oporem.

Chlotar uskarżał się, że zachowuje się bardziej jak mniszka niż monarchini, poświęcając się działalności dobroczynnej, każąc mu na siebie czekać podczas posiłków, opuszczając jego łoże, by się modlić, i nosząc włosiennicę pod królewskimi szatami.

Radegunda uciekła przed mężem do klasztoru – i spędziła tam resztę życia.

fot.Lawrence Alma-Tadema/domena publiczna Radegunda (na ilustracji słucha deklamacji wierszy) uciekła przed mężem do klasztoru – i spędziła tam resztę życia.

Kiedy Chlotar zamordował jej młodszego brata – Grzegorz nie odnotował, z jakiego powodu – Radegunda zbiegła do Noyon i gorliwie poświęciła się służbie zakonnej. Rozzłoszczony Chlotar urządził za nią pościg, lecz interweniował biskup Medard i ostatecznie skłonił króla do ufundowania Konwentu Świętego Krzyża w Poitiers, gdzie królowa już pozostała (…).

Dwie inne panie, żony wnuków Chlodwiga, stały się bohaterkami bardziej krwawych rozdziałów w ponurych kronikach spisanych przez Grzegorza. Pod wpływem intryg Fredegundy, skromnie urodzonej służącej królowej Audowery i żony króla Chilperyka, ten ostatni wyrzekł się prawowitej małżonki i odesłał ją do klasztoru, gdzie została zabita, właśnie z polecenia Fredegundy.

Czy wiesz, że ...

...Polacy wcale nie zmarnowali zwycięstwa pod Grunwaldem? Zdaniem profesora Roberta Frosta bitwa doprowadziła do kryzysu, który zapoczątkował nową wojnę trzynastoletnią. I który doprowadził do ostatecznej klęski zakonu i do podziału jego ziem.

...podczas wyboru Karola V na króla niemieckiego w 1519 roku opór elektorów trzeba było pokonać… łapówką, zwaną eufemistycznie „namaszczeniem ręki”? Młody Habsburg wydał na ten cel astronomiczną kwotę ponad 850 tysięcy guldenów.

...wikingowie wcale nie byli rosłymi, niebieskookimi blondynami – a przynajmniej nie wszyscy. Mit o ich ponadprzeciętnym wzroście narodził się w 1880 roku, kiedy znaleziono grób nordyckiego wojownika mierzącego 181 cm. Dopiero później okazało się, że mężczyzna cierpiał na gigantyzm.

...w średniowiecznej Anglii używano niezwykłej metody, by dowieść swojej niewinności? Oskarżony musiał połknąć grudę złożoną z przaśnego, jęczmiennego wypieku oraz owczego sera wytworzonego w maju. Jeśli podczas mszy świętej zdołał pochłonąć całość, uznawano go za wolnego od zarzutów.

Komentarze (3)

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.



Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.