Historia z mniej (choć nie zawsze) poważnej strony. Ciekawostki, odkrycia, kontrowersje, czyli „jak to naprawdę było” w formie przystępnej dla każdego.

Łupiły, mordowały, piły na umór. 5 kobiet, które przeszły do historii piractwa

Anne Bonny. Jedna z najsłynniejszych piratek.Pirat to wielki zły facet z brodą, drewnianą nogą i papugą na ramieniu, który pływa pod czarną banderą i rabuje statki? Nie tylko. Postrachami mórz były także kobiety. I to wcale nie gorszymi od kolegów po fachu. Przedstawiamy piękniejszą twarz piractwa.

Choć piraci trudnili się rozbojem i łupieniem statków oraz nadmorskich osad, mieli swój honor i niepisany kodeks. Spisał go w 1721 roku kapitan Bartholomew Roberts wraz ze swoją załogą. Artykuł VI Kodeksu Pirackiego wyraźnie stanowił:

Chłopcom i niewiastom wstęp w nasze szeregi jest zakazany. Jeśli mężczyzna uwiedzie niewiastę i zabierze ją ze sobą na morze w przebraniu, zostanie skazany na śmierć.

Historia pokazuje, że w wielu przypadkach było to tylko pobożne życzenie. Na niejednym pirackim statku pływały ukrywające swoją płeć niewiasty. Razem z innymi marynarzami łupiły, rabowały, zatapiały, klęły jak szewcy i piły na umór.

Piratka Jej Królewskiej Mości

Tak wyobrażano sobie piratki w teatrze w 1919 roku. Z tym, jak wyglądały w rzeczywistości ma to niewiele wspólnego.

Tak wyobrażano sobie piratki w teatrze w 1919 roku. Z tym, jak wyglądały w rzeczywistości ma to niewiele wspólnego.

Gráinne vel Grace O’Malley, zwana „Morską Królową Connaught” (urodziła się około roku 1530 w Connaught, na zachodnim wybrzeżu Irlandii), miała iście ognistą krew. Legenda głosi, że w dzieciństwie obcięła swoje długie włosy, bo tak bardzo chciała pływać z ojcem, stąd przydomek „Gráinne Mhaol” (Łysa Gráinne).

Jej ojciec pochodził ze starego irlandzkiego rodu, który od stuleci panował w okolicy. O’Malley’owie mieli zamki w Belclare i na wyspie Clare, a także statki rybackie, handlowe i… pirackie.

Grace w wieku mniej więcej szesnastu lat wyszła za mąż za Donalda O’Flaherty (przed którego krwiożerczym rodem uchowaj nas, dobry Boże, jak wypisano swego czasu przed bramą w Galway). Urodziła mu trójkę dzieci, ale szybko owdowiała.

Wróciła na ojcowskie włości i przejęła dowództwo nad rodową flotą. Wyszła ponownie za mąż, za Richarda Burke, i na resztę życia osiadła w zamku Rockfleet w hrabstwie Mayo, który stał się jej piracką bazą wypadową.

"Morska Królowa Connaught" z wizytą u królowej brytyjskiej Elżbiety I.

„Morska Królowa Connaught” z wizytą u królowej brytyjskiej Elżbiety I.

W tym okresie flota, którą dowodziła, liczyła około 20 statków, a część z nich stanowiły jedyne wówczas na irlandzkim wybrzeżu galery. Po śmierci męża w 1583 roku Grace zapragnęła przejąć całość mężowskich włości.

Brązowa statua królowej piratów stojąca w Westport House.

Brązowa statua królowej piratów stojąca w Westport House.

Gdy na jej drodze stanął gubernator, uznała, że odwoła się do samej królowej jako wierna i lojalna poddana, zmuszona do podjęcia kampanii wojennej w obronie ziem przed agresywnymi sąsiadami. Jak czytamy u Davida Cordingly’ego, autora książki ” Under the Black Flag”, prosiła również królową, aby ta:

 […] przyznała jej rozsądne środki utrzymania na tę resztę czasu, który jej pozostał.

W zamian Grace obiecała:

Najeżdżać ogniem i mieczem wszelkich wrogów Jej Wysokości, gdzie tylko się znajdują lub pojawią.

W międzyczasie syn Grace został aresztowany przez gubernatora pod zarzutem wszczynania rebelii. Kobieta osobiście udała się do Londynu. Ballady irlandzkie opiewają jej podróż przez Morze Irlandzkie i audiencję u królowej Elżbiety.

Do spotkania doszło we wrześniu 1593 roku, a kilka dni później królowa napisała do gubernatora, nakazując mu… zabezpieczyć finansowo Grace. „Gráinne Mhaol” zmarła około 1603 roku w podeszłym wieku, a jej syn okazał się lojalnym poddanym, za co Elżbieta nagrodziła go wysokim tytułem szlacheckim.

W koloniach i na Antypodach

Pierwszą znaną kolonialną piratką była Rachel Wall, która siała postrach na wodach w pobliżu Nowej Anglii w latach 70-tych i 80-tych XVIII wieku. Córka pobożnych prezbiterian, ku rozpaczy rodziców, zamiast pokochać życie na farmie, włóczyła się po nabrzeżu, a potem wyszła za mąż za „typa spod ciemnej gwiazdy”. Pływali na rybackim szkunerze i przez większość czasu uczciwie trudnili się połowem.

Wszystko ulegało zmianie, gdy pojawiał się sztorm. Wówczas Rachel wychodziła na pusty pokład i wzywała pomocy. Jeśli ktoś podpłynął zbyt blisko – był okradany i mordowany, a jego statek zatapiany przez rybaków-piratów. Piracki modus operandi, choć nietypowy, był wprost genialny. Wszyscy myśleli, że statki po prostu tonęły podczas sztormu…

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, by czytać dalej.

Komentarze

  1. Członek redakcji | Redakcja Odpowiedz

    Komentarze z naszego profilu na Fb http://www.facebook.com/ciekawostkihistoryczne:

    Artur S: Arrr! Popieram wszystko, co związane z piratami, ALE Jak pisze się o piratkach, to o Anne Bonny i Mary trzeba napisać więcej, w końcu łupiły ze sławnym Jackiem Rackhamem (aka. Calico Jack), dzięki wdziękom Anne wrócił do „businessu” i obie wpisują się w modny w filmach i książkach motyw- obicnam włosy, ściskam biust, udaję faceta, a jeszcze spotkały się na jednym statku. Nie można nie wspomnieć o przywódczyni Floty Czerwonej Flagi Ching Shih (z chińskiego jestem słaby, tu już musiałem się podeprzeć źródłami ). Jej działalność zachwiała gospodarką Chin. Walczyła z imperium chińskim wspomaganym przez Brytyjczyków i Portugalczyków… i wygrała. Była jednym z najpotężniejszych piratów, jeśli nie najpotężniejszym (wymieniliście płotki ). Przeszła na emeryturę (u piratów to rzadkość), dzięki „amnestii”, która nie była aktem łaski, tylko bezradności wobec mocy jej floty i została ogłoszona na jej warunkach. //www.youtube.com/watch?v=llR8NafXp8k

    Ola Zaprutko-Janicka: Arturze, my tylko chcieliśmy być w miarę oryginalni. Anne i Mary w żadnym razie nie odbieramy palmy pierwszeństwa. Po prostu jest o nich w polskim necie mnóstwo informacji, starczy poszukać. Natomiast co do Ching Shih, to jest na tyle ciekawa, że może uda się puścić o niej osobny tekst.

    Agnieszka Bukowczan-Rzeszut
    : Anne i Mary miały tak barwny życiorys, że gdyby go uwzględnić – artykuł miałby 4 strony, a nie dwie Po szczegóły odsyłam do obszernej bibliografii pod artykułem, bo naprawdę warto!

    Marcin Mateusz H.: Poprawcie piąty akapit z „Jej ojciec pochodził ze starego irlandzkiego roku, „, bo podejrzewam, że chodziło o ród. I kontynuujcie dobrą robotę.

    Ciekawostki historyczne: Dzięki za czujne oko i miłe słowo, już poprawione.

  2. Ciotka Odpowiedz

    Piratek (a takze i zolnierek) bylo oczywiscie znacznie wiecej, chocby brytyjskich. Nie chce mi sie teraz nazwisk szukac, ale niektore z tych pan zyly w zwiazkach lesbijskich, a nawet zawieraly sluby przed oltarzem, korzystajac z meskiego image’u i przebrania. I przezabawne sa tu wyroki skad inad surowego, a nawet okrutnego, brytyjskiego prawa (XVII/XVIII w), gdy sie sprawa wqydala. Kobiet za zwiazki homoseksualne nie karano (prawo brytyjskie zupelnie ignorowalo homoseksualizm zenski, choc za meski karano wowczas smiercia, a byl przestepstwem kryminalnym do lat 1960s), slub po prostu uniewazniano, a karano „meska” z partnerek grzywna i pregierzem wylacznie za niegodne i bezwstydne noszenie spodni.

    • Ciotka Odpowiedz

      Napisalam „piratek”, choc de facto myslalam o „korsarkach” (byla nia bez watpienia pierwsza z wyzej przedstawionych) – a to znaczna roznica, bo te ostatnie dzialaly pod parasolem ochronnym swego wladcy jako swego rodzaju prywatna „marynarka wojenna”. Oczywiscie dotyczy to takze i panow, z Francisem Drake’m na czele. Ten ostatni, uszlachcony przez Elzbiete I (ponoc miala don slabosc, choc romans wydaje sie tylko legenda) mial na swoim koncie mniej chlubne osiagniecia nizli walka z Armada hiszpanska, bo de facto wzbogacil sie nie tyle na hiszpanskim zlocie, ile na handlu niewolnikami; „wslawil sie” takze masakra Irlandczykow w czasie tzw.plantations w Ulsterze. I to on i jego ludzie stali sie wlasnie pierwowzorem „piratow z Karaibow”, ktorzy – wbrew innemu tekstowi z tejze website – istnieli, choc jesli o scislosc chodzi byli w istocie korsarzami (przynajmniej dla swego wladcy, dla hiszpanskiego Filipa II Drake byl piratem z wysoka nagroda wyznaczona za jego glowe).

  3. MadaMag Odpowiedz

    „mieli swój honor i niepisany kodeks. Spisał go w 1721 roku kapitan Bartholomew Roberts”
    Przepraszam, to ten kodeks był niepisany czy spisany?

  4. Członek redakcji | Redakcja Odpowiedz

    Jeszcze kilka komentarzy z naszego profilu na Fb http://www.facebook.com/ciekawostkihistoryczne:

    Anja A.: biedni ci szewcy, nie dość, że profesja łączy się nierozerwalnie z przeklinaniem (kto nie umie kląć, nie będzie robił dobrych butów?) to na dodatek ciągle bez butów chodzą. Przerąbane

    Albrecht de G.: no i jeszcze chleją na umór — szewski poniedziałek

    Tajne Stowarzyszenie Jawnych Przeciwników Barokizowania Budowli Gotyckich: niektóre średniowieczne królowe były równie krwawe ;)

    Tomek Turejko Elizabeth Swann :D?

Dodaj komentarz