Historia z mniej (choć nie zawsze) poważnej strony. Ciekawostki, odkrycia, kontrowersje, czyli „jak to naprawdę było” w formie przystępnej dla każdego.

Dwa ruble Piłsudskiego. Jak przyszły marszałek sparaliżował carską biurokrację

Piłsudski dla miłości był nawet gotów nawet ukorzyć się przed carską administracją. Zdjęcie wykonane po aresztowaniu przez Ochranę.Józef Piłsudski. Pogromca bolszewików z 1920 roku, konspirator wymykający się latami carskiej Ochranie, dowódca legionów bijący Moskali w bitwach pierwszej wojny światowej. Należy mu przypisać jedną jeszcze zasługę: jako zakochany 19-latek zupełnie nieświadomie pogrążył w chaosie carski aparat władzy!

Żadne imperium nie może funkcjonować bez biurokracji. Aparat urzędniczy carów był zgodnie z obiegową opinią nie tylko szczególnie rozbudowany, lecz także skorumpowany i niewydolny. Liczący na „dodatkową zachętę”, rosyjscy urzędnicy ponad miarę przeciągali załatwianie najprostszych spraw. Z drugiej strony, uczciwy lecz nadgorliwy i bojący się wszelkiej odpowiedzialności isprawnik (rosyjski urzędnik) potrafił tak pokierować procesem, że końca nie było widać. Tego właśnie rodzaju przeciwnik stanął na drodze młodego Ziuka.

Miłość ponad dumę

Ledwie 19-letni Józef Piłsudski miał pecha, ponieważ został aresztowany w związku z dochodzeniem jakie toczyło się przeciw jego bratu, który brał udział w spisku mającym na celu zgładzenie cara Aleksandra III.

Ledwie 19-letni Józef Piłsudski miał pecha, ponieważ został aresztowany w związku z dochodzeniem jakie toczyło się przeciw jego bratu, który brał udział w spisku mającym na celu zgładzenie cara Aleksandra III.

Piłsudski trafił na Syberię w roku 1887, na skutek zesłania za udział w przygotowaniach do zamachu na cara Aleksandra III. Sam zamach nie doszedł do skutku, a jego realizatorów pojmano. Wśród oskarżonych znalazł się obok Józefa także jego starszy brat.

Bronisław po procesie otrzymał 15 lat katorgi. Z kolei 19-letniego Ziuka skazano w trybie administracyjnym, bez mów prokuratorów i obrońców, a jedynie zarządzeniem ministra sprawiedliwości, na 5 lat zesłania. Po ośmiu miesiącach podróży i pokonaniu ponad siedmiu tysięcy kilometrów Piłsudski dotarł na miejsce odbywania kary, do Kireńska nad Leną.

Miesiące upływały i Ziuk zapewne podzieliłby los wielu swoich towarzyszy niedoli, popadając w całkowity marazm i zgorzknienie, gdyby nie pojawienie się panny Leonardy Lewandowskiej. Między młodą zesłanką, a Piłsudskim rozgorzało uczucie i para zamieszkała razem. Idylla nie trwała jednak długo. Wkrótce Leosi skończył się wyrok i wyjechała z Kireńska. Opuszczony Piłsudski tęskni, pisze w jednym z listów do swej wybranki: Tydzień, który upłynął, zdawał mi się wiecznością całą, co dzień liczyłem, ile mi zostaje chwil do spędzenia bez Ciebie, przedstawiałem sobie różne obrazy naszego spotkania.

Kireńsk nad Leną. To właśnie tam zesłano Piłsudskiego, gdzie spotkał Leonardę Lewandowską.

Kireńsk nad Leną. To właśnie tam zesłano Piłsudskiego, gdzie spotkał Leonardę Lewandowską.

Chcąc jak najprędzej dołączyć do ukochanej już pięć dni po jej wyjeździe, 12 marca 1890 r. ugiął się i napisał do władz podanie o przeniesienie. Uzasadnieniem były złe warunki ekonomiczne rodziny, w związku z czym prosił o zgodę na zamianę kary na dozór policyjny w Wilnie. W rzeczywistości – jak zauważył Wacław Jędrzejewicz w „Kronice życia Józefa Piłsudskiego 1867-1935” –  potrzeba dopomożenia ojcu w podźwignięciu majątków nadmiernie obciążonych długami była tylko pretekstem.

O sytuacji w domu Piłsudski wiedział już od pewnego czasu i akurat wtedy nie nastąpiło wyraźne jej pogorszenie. To przyszło dopiero dwa miesiące po wystosowaniu petycji.

Krok ten, dla dumnego Ziuka, był trudnym, lecz jak mniemał, jedynym w tych okolicznościach, by znów połączyć się z ukochaną. Liczył, że w ten sposób, wrócą do kraju razem. Zniżanie się do próśb wobec zaborcy było w ogóle szczególnie upokarzające dla zesłańców politycznych. Był więc Piłsudski w imię miłości gotowy nawet do ukorzenia się przed znienawidzonym aparatem carskiej administracji, lecz tu zderzył się ze ścianą biurokratycznej machiny.

Pan wiceminister i dwa ruble

By jak najszybciej zapoznać się z decyzją, dołączył Piłsudski do podania także dwa ruble. Kwota ta, miała być zgodnie z jego prośbą przeznaczona na telegraficzną odpowiedź. List dotarł do adresata szybko i w równym tempie wydano decyzję. Naturalnie odmowną. Telegram z takąż odpowiedzią został do Piłsudskiego wysłany. I tu pojawił się problem, który przerósł carski system administracyjny.

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, by czytać dalej.

Komentarze

  1. Anonim Odpowiedz

    Historia absurdalna i komiczna – ale właśnie tak powinien działać urząd!!!
    Później przyszli czerwoni, obalili cara i już nie można było być pewnym o swoje życie, co tam dopiero dwa głupie ruble. I tak do dzisiaj.

  2. Członek redakcji | Redakcja Odpowiedz

    Wybrane komentarze do artykułu z portalu Wykop.pl //www.wykop.pl/link/1344345/dwa-ruble-pilsudskiego-jak-przyszly-marszalek-sparalizowal-carska-biurokracje/:

    yosemitesam: U nas nie byłoby problemu. Ukradliby tę forsę już na poczcie.

    Nataniel_PL:
    Gdyby codziennie wysyłał chociaż jedno takie pismo to skutecznie zDDoSował by rosyjską administrację i by nie musiał potem z nimi walczyć :>

    koziolek:
    @Nataniel_PL: Właściwie to zDoSował ;)

    Nataniel_PL: @koziolek: Ciekaw byłem kiedy ktoś to wytknie, nawet z góry przygotowałem sobie odpowiedź; Ale przecie mógł wysyłać z różnych urzędów pocztowych! ;D

    matips: @Nataniel_PL: Ciekawe czy obciążenie biurokracji rosłoby jak kwadrat ilości listów. No bo do protokołów o każdych 2 rublach trzeba sporządzić notki o fakcie, że takie sytuacje już się zdarzały i opisać jak wtedy wyglądało rozwiązanie.

  3. slayer Odpowiedz

    Witam , trafiłem dziś na tę stronę po raz pierwszy.Z tego co pamiętam to w tym procesie oprócz Józefa i Bronisława Piłsudskich sądzeni byli bracia Uljanow.Starszy chyba dostał karę śmierci, młodszy niestety nie i przeszedł do historii jako Włodzimierz Iljicz Lenin. I jeśli chodzi o podobne powiązania to majątek Piłsudskich sąsiadował z posiadłością Dzierżyńskich.

    • Członek redakcji | Rafał Kuzak Odpowiedz

      Zawsze cieszymy się z nowych czytelników :). Mamy nadzieję, że będziesz odwiedzał naszą stronę regularnie.

      Co zaś do Lenina i jego brata masz oczywiście rację. Aleksander był przywódcą całego spisku. Jeżeli chodzi o majątki to nie jestem pewien, ale na pewno Dzierżyński i Piłsudski byli spowinowaceni.

  4. Członek redakcji | Redakcja Odpowiedz

    Wybrane komentarze do art. z naszego profilu na Fb http://www.facebook.com/ciekawostkihistoryczne:

    Tom A.: Miał też we krwi układanie się z niemcami

    Rafał Kuzak: Zapewne lepiej żeby się układał z carem jak pewien Roman, który wyrzekł się nieodległości na rzecz autonomii w obrębie imperium Romanowów.

    Tom A.: Uważasz, że Dmowski wyrzekł się niepodległości?

    Rafał Kuzak: Oczywiście, że tak.. Dopiero podczas I wojny światowej mu się odmieniło, jak zobaczył, że Rosjanie nie mają żadnego zamiaru spełnić swoich obietnic.

    Tom A.: Twórca niepodległości się jej wyrzekł Ładne kwiatki produkujesz

    Rafał Kuzak: Czytałeś program Narodowej Demokracji z początku jej istnienia? Nie ma tam mowy o niepodległości, a jedynie autonomii. Przykro mi, takie są fakty.

    Tom A.: Założenia były takie, że należy zaprzestać walki zbrojnej o niepodległość. Dmowski zamierzał wykorzystać prawne możliwości w państwach zaborczych do budowania niepodległości oraz pobudzenia serc Polaków za pośrednictwem silnej organizacji.

    Rafał Kuzak: Nie, Dmowski chciał autonomii, o niepodległości nawet nie śmiał myśleć.

    Karol O.: Wielka Polska na profilowym uniemożliwia przyznanie racji w niektórych oczywistych kwestiach jak widać

    Wojtek J.: Największym błędem Becka, ucznia Piłsudskiego, a zarazem największą katastrofą Rzeczypospolitej XX wieku było nie ułożenie się właśnie z Niemcacmi…

    Michał S.: a kto rozbrajal niemcow przepraszam? chyba nie dmowski ktorego pacholki zrzucaly ludziom kijami czapki z glow jak dostojnik carski kareta przez Warszawe przejezdzal

  5. Bartek Odpowiedz

    Paraliz carskiej administracji. Autor chyba nie ma pojecia co znaczy slowo paraliz ;( Z tego co tu wyczytalem to jedynie zaangazowal kilka, kilkadziesiat osob w papierologie.

  6. wj Odpowiedz

    Żaden z niego „pogromca bolszewików”.Mit.To nie on jest autorem tego zwycięstwa. Natomiast prawdą jest,że jak każdy dyktator ma na rękach krew rodaków.Dużo krwi…

    • Bombacjusz Odpowiedz

      Kolejny wierzący w mit Rozwadowskiego. Poczytaj, co Witos pisał na temat zachowania Rozwadowskiego w przeddzień i w czasie Bitwy Warszawskiej, albo jak Rozwadowski spaprał dowodzenie pod Lwowem. Chory generał de Michaelis, którego Rozwadowski zastąpił na kilkanaście dni jeszcze niezupełnie zdrowy i mocno osłabiony musiał zwlec się z łóżka i ratować sytuację. Jak najgorsze zdanie o Rozwadowskim mieli francuscy oficerowie z misji wojskowej. Zwłaszcza ówczesny kapitan Charles de Gaulle, który za to stał się gorącym wielbicielem Marszałka i do końca życia miał na biurku jego fotografię.

Dodaj komentarz