Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Włoski mafioso na wojnie w Wietnamie

Żeby całymi dniami pełznąć w błocie i tropić wroga trzeba było być albo bardzo silnym psychicznie, albo bardzo szalonym. Na wojnę w Wietnamie wyruszyli przeróżni ludzie. Młodzi farmerzy, cwaniaczki z miasta, synowie imigrantów i chłopaki z liceów. Wielu nie wróciło, a niejeden robił tam rzeczy, które prześladowały go potem w koszmarach. Ale to tylko jedna strona medalu. Tuż obok byli zrehabilitowani skazańcy i ludzie niezrównoważeni psychicznie, którzy całkiem nieźle sobie poczynali…

Dla Jona Riccobono wojna w Wietnamie zaczęła się na ulicach Nowego Jorku. Tak jak ojciec był członkiem włoskiej mafii, ale pozwolił sobie na nieostrożność i trafił do aresztu na White Street na Manhattanie, do tak zwanego „Grobowca”. Dopiero tam od hipisów i czarnoskórych muzułmanów usłyszał o konflikcie, który miał zmienić jego życie.

Kiedy wojskowi rekruterzy pojawili się w areszcie i chcieli namówić go do zaciągnięcia się, odmówił. Do zmiany zdania skłoniła go dopiero informacja od „rodziny” o tym, że w Nowym Jorku jest spalony w połączeniu z perspektywą wyczyszczenia kartoteki przestępczej w podzięce za służbę ojczyźnie.

John Rambo miał skuteczność uzbrojonej po zęby dywizji piechoty i wyraz twarzy, który sprawiał, że krew ścinała się w żyłach. Czyżby scenarzystów filmu zainspirowali psychopaci służący w amerykańskich LRRP?

John Rambo miał skuteczność uzbrojonej po zęby dywizji piechoty i wyraz twarzy, który sprawiał, że krew ścinała się w żyłach. Czyżby scenarzystów filmu zainspirowali psychopaci służący w amerykańskich LRRP?

Zamiast wyroku dostał więc mundur i podobnie jak wielu innych przeszedł podstawowe szkolenie w bazie nasuwającej mu na myśl więzienie o złagodzonym rygorze. Następnie zgłosił się na ochotnika na szkolenie zaawansowane i w końcu ruszył do Wietnamu. Nad chłopakami z przedmieścia i gościami z farm miał sporą przewagę – jako gangster z wielkiego miasta cieszył się silną psychiką, a i przemoc nie była mu obca.

Kiedy samolot z Jonem i innymi rekrutami wylądował w Wietnamie, akurat ładowano czarne worki z ciałami zabitych i wysyłano je w drogę powrotną do domu. Riccobono mógł liczyć na bardzo podobny los, bo przydzielono go do LRRP – Patrolu Rozpoznawczego Dalekiego Zasięgu, który trafniej można by określić mianem oddziału samobójców. US Army podobno wzięła pomysł na LRRP od Australijczyków i zaadaptowała na własne potrzeby.

Upał, wszechobecne robactwo i żołnierze wroga czający się za każdym krzakiem. Takie były realia wietnamskiego koszmaru (źródło: domena publiczna).

Upał, wszechobecne robactwo i żołnierze wroga czający się za każdym krzakiem. Takie były realia wietnamskiego koszmaru (źródło: domena publiczna).

Kiedy Jon był w Wietnamie, nadal testowano ten rodzaj jednostki i dowódcy wysyłali kilkuosobowe patrole na najbardziej niebezpieczne misje. LRRP organizowały zasadzki, działały na tyłach wroga i eliminowały jego dowódców (wedle twierdzenia, że pozbawieni oficerów żołnierze Wietkongu będą jak dzieci we mgle) oraz zdobywały ważne dane wywiadowcze. A tym, co najlepiej obrazuje ich zdolności bojowe, jest fakt, że na jednego zabitego członka jednostki przypadało średnio 300-400 uśmierconych Wietnamczyków.

Komentarze (2)

  1. Redakcja Odpowiedz

    Wybrane komentarze do artykułu w serwisie wykop.pl (//www.wykop.pl/link/1244827/wloski-mafioso-na-wojnie-w-wietnamie/):

    SGajusz:
    Ciekawe, aż rozejrzę się za książką ;)

    mage:
    Ogólnie działania zarówno jednej jak i drugiej strony niewiele miały wspólnego z cywilizowanym światem.
    Masaskra w My Lai – jedna z najbardziej nagłośnionych.
    Myślę że te oddziały to był czubek góry lodowej, Agent Orange zbiera tam żniwo może nawet i do dziś.

    RT_NR:
    Mimo wszystko nie porównywałbym Amerykanów z komuchami. Masakra w My Lai pod względem liczby ofiar, jest niczym w porównaniu do masakry w Hue, która niestety nie została należycie nagłośniona.

    hasser:
    Bohater artykułu jest tez bohaterem bardzo ciekawego filmu dokumentalnego „Kokainowi kowboje”, który polecam. Film opowiada o środowisku handlarzy i przemytników kokainy w Miami do których należał właśnie John

    Gh0st:
    Kiedyś uważałem „Kokainowych kowbojów” za świetny dokument, ale ten artykuł pokazuje jaki jest ubogi. Tam Jon Roberts (Riccobono) przedstawiony jako zwykły handlarz, który trzymał się z dala od kłopotów. Jakoś im umknęła historia o jego przygodzie z Wietnamu.

    arczer:
    „kiedy czyścisz jakieś pomieszczenie, nadepnij każdemu na oczodół, żeby upewnić się, że nie udaje martwego”

    Praktyczne porady dla firm sprzątających biura

    hasser:

    300-400 zabitych przez jednego żołnierza?

    @WalSzary: Nie przez jednego żołnierza ale na jednego martwego żołnierza przypadało 300-400 z drugiej strony. Jak by ich było np.: 300 i stracili tylko jednego żołnierza to wtedy średnio jeden żołnierz zabił jednego wroga.

    trekkers:
    Jona Robertsa znam z „Cocaine Cowboys”, podobno miał powstać film o jego życiu ale chyba nic z tego. Szkoda, że nie dawno mu się zmarło.

    GOHAN:
    Pffff… Michael Corleone tez byl na wojnie :/

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.