Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Generic selectors
Tylko dokładne dopasowania
Szukaj w tytułach
Szukaj w treściach
Szukaj w postach
Search in pages

„Na Ozyrysa, pokażę wam, jak umiera królowa!” – tego nie wiedziałeś o samobójstwie Kleopatry

Kadr z filmu „Asterix i Obelix – misja Kleopatra”

W swoim życiu zawsze dążyła do niepodzielnej władzy nad Egiptem. Zawierała sojusze, pozbywała się przeciwników i nie bała się stawiać wszystkiego na jedną kartę. Starożytni pisali, że umarła tak, jak żyła – dramatycznie. Co wiemy na temat ostatnich lat życia i śmierci Kleopatry?


Konflikt pomiędzy Antoniuszem a Oktawianem narastał, a wraz z nim propaganda przeciwko Kleopatrze. Swoją kulminację osiągnął on w roku 33 p.n.e., kiedy zakończony został triumwirat, a władzę w Rzymie 1 stycznia 32 roku p.n.e. przejęli konsulowie. Oficjalnie doszło wtedy do rozłamu imperium, a rozpoczęcie wojny domowej zrzucono na Kleopatrę.

Doradcy Antoniusza sugerowali, że Kleopatra powinna wrócić do Egiptu, aby nie napędzać więcej maszyny propagandowej Oktawiana, jednak królowa z wielu przyczyn nie chciała wyjechać. Z pewnością nie chciała także przyjąć do wiadomości, że jej obecność u boku wodza nie była korzystna. Z jednej strony spodziewała się, że Antoniusz zawrze kompromis z Oktawianem, a ona dążyła do całkowitego zwycięstwa. Z drugiej strony wiedziała, że konkuruje z siostrą Oktawiana i żoną Antoniusza – Oktawią, która przedstawiana była jako wzór cnót i dobra.

Niepokonana władczyni

Kleopatra zdawała sobie z pewnością sprawę ze słabości Marka Antoniusza i jego podatności na wpływy doradców i obawiała się, że niedługo po jej wyjeździe mógłby się on pogodzić z żoną, a nawet zwrócić przeciwko Egiptowi, a na utratę sojusznika nie było jej stać. Dodatkowym argumentem za pozostaniem u boku dowódcy był fakt, że to Egipt opłacał armię i flotę Antoniusza.
Królowej od zawsze zależało na podkreślaniu, że jest jedyną władczynią Egiptu. Manifestacją tego był m.in. relief w świątyni Hathor w Dendera, gdzie ukazana została wraz ze swoim synem Cezarionem. Relief sugeruje, że oboje sprawują równą władzę nad Egiptem, jednak to ona – umieszczona po lewej stronie całej sceny była najważniejsza. Ukazana została tu jako piękność, którą na ziemię jako swoją regentkę wysłała sama Izyda. Kleopatra nie mogła sobie pozwolić, aby wizerunek ten przekreślił Antoniusz odsyłający ją, jako swoją podwładną do Aleksandrii.

fot.domena publiczna Sarah Bernhardt jako Kleopatra

Niszczycielska siła zazdrości

To jak bardzo Kleopatra czuła się zagrożona przez Oktawię widać w jej działaniach starających się za wszelką cenę unieszkodliwić przeciwniczkę. W trakcie pobytu w Atenach królowa była tak zazdrosna, że wydano specjalną uchwałę przyznającą jej różnego rodzaju zaszczyty, a następnie Antoniusz wraz z innymi Ateńczykami dostarczył ją królowej do domu. Antoniusz wysłał także z Aten poselstwo, które miało przekazać Oktawii wieści o ich rozwodzie i wyrzucić ją z domu.
Wojna była zatem już nieunikniona. Nie wiadomo dlaczego, Marek Antoniusz nie zaatakował od razu, choć miał znaczną przewagę wojskową. Dał on jednak czas Oktawianowi na zebranie sił i co ważniejsze, wydobycie ze świątyni Westy testamentu Antoniusza, który przedstawiony w odpowiednim świetle wywołał oburzenie wśród mieszkańców Rzymu. Antoniusz zapisywał w nim m.in. dobra na rzecz swoich dzieci, uznawał Cezariona za syna Cezara, przedstawiał decyzje polityczne. Najgorszym z punktu widzenia obywateli było jednak życzenie, aby pochowano go w Aleksandrii razem z Kleopatrą.
Zapis odnoszący się do Kleopatry był wodą na machinę propagandową Oktawiana. Królowa uosabiała teraz wszelkie zagrożenie dla Rzymu i świata. Roztaczano opowieści, że chce ona podbić Rzym, a jego stolicę przenieść do Aleksandrii. Legendarną stała się z czasem opowieść, którą przytacza Kassjusz Dion, iż kiedy Kleopatra chciała podkreślić, że jest czegoś pewna, mówiła, że:

jest to tak pewne jak to, że będę kiedyś sądziła na rzymskim Kapitolu

 

Czy wiesz, że ...

...18 lipca nikomu z obywateli starożytnego Rzymu nie wolno było nikomu z obywateli zawierać małżeństw ani składać ofiar? Wszystko przez Brennusa, wodza celtyckiego plemienia Senonów, który tego dnia w 387 roku przed naszą erą rozbił wojska rzymskie pod Alią. 

...Aleksander Wielki kazał zamordować swojego przyrodniego brata Karanosa? Biednego chłopca podobno wrzucono do rozgrzanego pieca.

…istnieje teoria, że Aleksander Wielki trafił pod nóż balsamistów jeszcze żywy? Podobno tkwiący w letargu władca wybudził się podczas cięcia, jednak jego krzyków nikt już nie usłyszał...

...na jednym z fresków w Domu Efeba w Pompejach znajduje się wizerunek ananasa? Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że starożytni podobno wcale nie znali tego owocu. Został on sprowadzony do Europy dopiero w czasach nowożytnych.

Komentarze (4)

  1. Kasia Odpowiedz

    Ten artykuł to jakiś bełkot, z którego trudno cokolwiek zrozumieć, jeśli nie zna się historii Kleopatry :(

  2. Emilia Odpowiedz

    Cały artykuł, pomijając totalny chaos, był całkiem ciekawy (choć są rzeczy które można by było poprawić). Beznadziejnie wychodzi jednak ten nagłówek, który przecież nie miał miejsca? Rozumiem, że autor chciał zdobyć jak największą liczbę odsłon, ale na prawdę?

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.