Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Krwiożercze piękności – w poszukiwaniu starożytnego przodka Drakuli

fot.Domena publiczna Nieumarłe posiadały zdolności zamieniania się w stworzenia nocy. Taka umiejętność sugeruje, że do grona wampirzyc należały także homeryckie syreny. Wiktor Wasniecow – „Sirin i Alkonost. Ptaki radości i rozpaczy” (1896)

Wampir – postać szeroko wykorzystywana w kulturze. Jego obraz zawdzięczamy głośnej książce „Drakula” Brama Stokera. Drakula nie był jednak ojcem rodu wampirów, a jego przodków należy szukać wszędzie tam, gdzie ludzie bali się nagłej śmierci – zatem również w starożytności.

Reinkarnacja duszy

Próbując zdefiniować wampira przyjmuje się, że jest to duch tragicznie zmarłej osoby lub jej ożywiony trup, który powraca, aby szkodzić ludziom. Przemianę w wampira można przedstawić jako reinkarnację – dusza zmarłego wstępuje do nowego ciała lub przemienia się w istniejącym, dając mu tym samym nowe życie, zachowując przy tym swoją tożsamość i niezależność. Już w starożytnej Grecji osoby przemienione w wampiry uznawane były za niespokojne duchy przedwcześnie zmarłych. Platon uważał, że ich dusza:

ze strachu przed tym, co niewidzialne, przed tamtym światem, […] jak powiadają, włóczy się koło pomników i grobów, gdzie już nieraz widywano jakieś do cieniów podobne dusz widziadła […] nie są [to] dusze ludzi dzielnych, tylko złych, które się po takich miejscach błąkać muszą, pokutując za pierwsze swoje życie: złe.

Krwiożercze piękności

W kulturze antycznej wampiry były przedstawiane jako żeńskie demony przyjmujące ludzką postać, aby móc żerować na śmiertelnikach. Stanowiły one orszak bogini świata podziemnego i magii – Hekate, a znano je pod postaciami empusów, lamii, strzyg i sukkubów. Ich zadaniem było uwodzenie mężczyzn, żywienie się krwią i ciałem swoich ofiar, a także zabijanie, porywanie lub zjadanie pozostawionych samotnie dzieci. Wszystkie posiadały zdolność do przemiany w stworzenia związane z demonami nocy. Umiejętność takiej przemiany sugeruje, że do grona wampirów można także zaliczyć mitologiczne syreny. Te kobiety-ptaki już w poemacie Homera wabiły marynarzy ku zgubie i zbierały ich kości na swojej wyspie.

fot.Domena publiczna Wampirzyce antyku stanowiły orszak bogini świata podziemnego i magii – Hekate.
Trójfiguralne wyobrażenie Hekate z rozdroży.

Czy wiesz, że ...

...w starożytnym Egipcie faraonowie mieli swoich prywatnych "dozorców odbytu"? Byli oni odpowiedzialni za zapobieganie jego wypadnięciu, co było częstym efektem ówczesnych chorób przewodu pokarmowego.

...jeden ze starożytnych cesarzy rzymskich, Heliogabal, uprawiał z kochankami analingus? Był to dość specyficzny rodzaj analnych pieszczot polegający na stymulacji obszaru odbytu ustami. Tym samym gorszył on nie tylko dwór, ale wszystkich poddanych.

...rzymskiemu wodzowi przysługiwało prawo do triumfu tylko, jeśli jego armia zabiła w bitwie co najmniej 5000 wrogów?

Komentarze (9)

  1. Lipa Odpowiedz

    Jak już to harpie, jeśli mówimy o kobietach ptakach. Syreny to były kobiety ryby. Widać, że artykuł nie rzetelny i coś w rodzaju kopiuj wklej z małymi zmianami. Bez sprawdzania poprawności merytorycznej.

    • anonim Odpowiedz

      Nierzetelna to jest wasza wiedza:) w mitologii greckiej po raz pierwszy pojawiają się syreny w Odysei jako kobiety-ptaki,które swoim pięknym śpiewem wabią Odyseusza przywiązanego do masztu statku.Ale oczywiście domorosli historycy lepiej wiedzą od Homera:)

      • Lipa Odpowiedz

        Widać Twoja wiedza też jest nierzetelna. Bo zależnie od mitologii były to kobiety ptaki lub ryby. A autorka nie napisała o którą mitologie chodzi. Więc jakbyś był taki mądry to zaznaczył byś, że w zależności od mitologii tłumaczy się wygląd syreny.

        • Anonim

          Autorka wyraźnie napisała, że chodzi o poematy Homera, to chyba jednoznacznie definiuje mitologię.

        • Anonim

          Noo ciekawy artykuł, czekałem już tylko na kłótnie o to czym są syreny i się nie zawiodłem.

        • Anonim

          Jeśli artykuł dotyczy starożytnego Rzymu i Grecji to odpowiedź jest jedna:w ich mitologiach syreny występują jako połączenie kobiet i ptaków.Harpie nie umiały śpiewać:)

  2. Członek redakcji |administrator administrator Odpowiedz

    Dziękujemy za bardzo ciekawą dyskusję! Cieszymy się, że tekst budzi takie emocje. Choć sam Homer bezpośrednio nie opisał wyglądu syren (aczkolwiek znajduje się tam ciekawy fragment – 6073 wers 12 księgi, iż syreny siedziały na łące, na wyspie wśród kości swoich ofiar – trudno wyobrazić sobie by w głębi wyspy siedziały osoby, które nie mogą poruszać się po lądzie), to jednak ich wizerunek został przedstawiony na greckich wazach czerwonofigurowych z V w. p.n.e., ilustrujących Odyseję. Syreny widnieją tam właśnie jako ptaki: https://images.app.goo.gl/5TYTY5ZK7fPHcphy9
    Wizerunek syren, jako nimf narodził się w mitologii rzymskiej (choć akurat Owidiusz opisywał syreny, jako ptaki) i został utrwalony w średniowieczu.
    Może czas na artykuł na temat syren? Chętnie przygotujemy!

  3. Anonim Odpowiedz

    Jeszcze dodam,że jak już chcemy podyskutować czy pół kobieta czy pół ryba to polecam mit o Meluzynie,legendarnej protoplastce niektórych rodów arystokratycznych średniowiecznego państwa Franków:)

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.



Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.