Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Tadeusz Bór-Komorowski zjadł kota w śmietanie. I nawet o tym nie wiedział…

Obraz "Gen. Tadeusz Bór-Komorowski" autorstwa Macieja Milewskiego (1990).

Obraz „Gen. Tadeusz Bór-Komorowski” autorstwa Macieja Milewskiego (1990).

Z każdym kolejnym dniem powstania warszawskiego w stolicy było coraz trudniej o żywność, a w oczy wielu osób zaglądał głód. Kto chciał przeżyć, musiał przełamywać swoje opory i zjadać nawet niedawnych pupili. Przekonał się o tym również sam dowódca Armii Krajowej.

Powstańcy zjadali padłe od kul krowy i konie, a także króliki, drób i nieliczne gołębie, które przetrwały do tej pory w mieście. Wreszcie, gdy nie było innego wyjścia, zaczęli łakomie spoglądać także na „najlepszych przyjaciół człowieka”.

Kici kici obiadku?

Jakkolwiek dziwnie i odstręczająco nie brzmiałoby to z dzisiejszej perspektywy, w ostatnich tygodniach walk jadanie typowo kanapowych zwierząt nikogo już nie szokowało. Żaden kot ani żaden pies nie mógł czuć się do końca bezpieczny, gdy wokół umierało miasto. Wielu walczących po latach wspominało zjadanie czyichś pupili jako swego rodzaju anegdotę. Nie należy jednak zapominać, że każdy solidny posiłek był na wagę złota i dawał siłę potrzebną, by dźwigać karabin.

Generał Bór-Komorowski drugi od lewej, w czasie odprawy z podkomendnymi na Woli

Generał Bór-Komorowski drugi od lewej, w czasie odprawy z podkomendnymi na Woli

Kota przynajmniej raz jadł nawet dowódca powstania Tadeusz Bór-Komorowski. Sam nigdy się do tego nie przyznał, zachowały się jednak relacje jego towarzyszy. Janusz Paszyński, powstaniec odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, usłyszał tę historię od swoich kolegów, którzy sami rzeczonego kota zaserwowali dowódcy. Oczywiście nie zdradzając pochodzenia mięsa.

Bór-Komorowski zjawił się na stanowisku bojowym powstańców, żeby udekorować jednego z nich orderem Virtuti Militari za działalność jeszcze z czasów konspiracji.

Ta zapowiedziana wizyta generała była dla zwykłych żołnierzy nie lada wydarzeniem. W związku z tym postanowili go godnie ugościć, przygotowując specjalny poczęstunek. Zapadła decyzja, że dowódcy zostanie zaserwowany prawdziwy smakołyk: królik w śmietanie.

Czy wiesz, że ...

...wielu brytyjskich pilotów służących z Polakami podczas II wojny światowej twierdziło, że dotrzymanie naszym lotnikom kroku w piciu było pewnego rodzaju nobilitacją? Gdy Johnny Kent, dowódca Dywizjonu 303, wytrzymał nocną imprezę i jeszcze odprowadził jednego z Polaków do łóżka, znacząco wzrosła jego reputacja.

...feldmarszałek Fedor von Bock zaproponował utworzenie antysowieckiej armii rosyjskiej walczącej u boku Wehrmachtu? Jego memorandum spotkało się jednak ze zdecydowaną odmową szefa Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu, a Wilhelm Keitel nie miał odwagi przedstawić tego pomysłu Hitlerowi.

...jedną z przyczyn zbrodni katyńskiej mogło być przeludnienie w więzieniach? Według rosyjskiego historyka, prof. Iwanowa, NKWD nie radziło sobie z tak ogromną liczbą polskich jeńców, dlatego konieczna była ich likwidacja.

... zdarzało się, że ciała Polaków pomordowanych na Wołyniu grzebali później ci sami ludzie, którzy ich zabili? Po wrzuceniu ciał do mogił, ubijali łopatami ziemię i odchodzili jak gdyby nigdy nic.

Komentarze (11)

  1. Nasz publicysta |Redakcja Odpowiedz

    Wybrane komentarze do artykułu z naszego facebookowego profilu
    https://www.facebook.com/ciekawostkihistoryczne/posts/1122734167755241

    Janusz J.:
    Jestem przekonany, że dyby podać dziś kota na obiad to nikt kto nie wie o tym będzie przekonany, że jadł faktycznie królika ewentualnie zająca bo smak jest akurat bardzo podobny. Jeden warunek. Nie może to być rudy kot. Nie ma co się tu obrażać czy krytykować. Nawet na kursach przetrwania uczą co można zjeść aby zapewnić organizmowi potrzebne białko.

    Maria W.:
    Zemdliło mnie…. Ale oczywiście, ja sama nigdy nie cierpiałam głodu i nigdy nie śmiałabym potępiać ludzi, którzy coś takiego przeżyli

    Magdalena R.:
    My dziś kupując w sklepie też nie wiemy co jemy !!!
    Paweł M.:
    Myślę, że jemy dużo gorszy syf…

    Artur P.:
    Rozmawiałem kiedyś z nieżyjącym już Powstańcem – pytałem, czy rzeczywiście jedli wszystko-koty, gołębie… Odpowiedź była taka: żeby tylko były…
    Anna R.:
    Mój dziadek walczył w powstaniu i opowiadał jak był zmuszony zjeść psa… Potem powstańcy jedli już tylko szczury…

    Bartłomiej W.:
    Lepiej że zjadł kota niż doszło do aktów kanibalizmu tak jak to się działo np. podczas oblężenia Leningradu i w wielu innych miejscach. Choć wątpię że podczas powstania do kanibalizmu nie dochodziło.

    Grażyna W.:
    To są dane historyczne i nie mogą nikogo szokować, kwestia tylko czy to są fakty autentyczne. To był wybór ostateczny, by ratować życie. Gdyby tak nie było, niewielu mielibyśmy świadków TAMTYCH DNI.

  2. bnkonzrwom warsaw Odpowiedz

    Drcyzja o Powstaniu Warszawskim była katastrofalnym błędem. Walką bez zadnego sensu i szansy na sukces. Powstanie Warszawskie dobilo Warszawę doszczętnie, do cna. Ile by istnień ludzkich i pieknej architektury Warszawy zostalo gdyby nie Powstanie? Na pewno ocalaloby więcej mimo, ze i tak juz Warszawa ponoosla duże straty w pierwszych dniach wojny.

  3. Bn Odpowiedz

    I bez powstania Warszawa zostałaby zniszczona. Niemcy planowali tu obronę na Wiśle. Walki w mieście dwóch wielkich armii z użyciem setek dział,czołgów i samolotów. Jaki byłby efekt?
    Wrocław został procentowo bardziej zniszczony niż stolica. Nie było tu powstania tylko kilka miesięcy walk o każdy dom. Mało, Niemcy sami wysadzali całe dzielnice, w tym zabytki kultury niemieckiej

  4. Chalie Odpowiedz

    dziwię się komentarzom w stylu „jedli szczury, psy, koty”. Polecam odwiedziny w Chinach i żywienie się street food – ami. Ha, ha, ha – smakowały mi bardzo pewne smażone larwy :)

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.