Pierwowzorem polskiego hasła miała być francuska dewiza „Honneur et Patrie” – „Honor i Ojczyzna”, związana z ustanowioną przez Napoleona Bonaparte Legią Honorową. W XIX wieku podobna formuła zaczęła rozpowszechniać się również na ziemiach polskich, szczególnie w okresie walk niepodległościowych.
Co ciekawe, początkowo nie była to znana nam dzisiaj triada. W II Rzeczypospolitej oficjalną dewizą Wojska Polskiego pozostawało „Honor i Ojczyzna”. Takie słowa znajdowały się również na wojskowych sztandarach.
Przełom nastąpił podczas II wojny światowej. W 1943 roku prezydent RP na uchodźstwie Władysław Raczkiewicz, na wniosek gen. Kazimierza Sosnkowskiego, wprowadził do dewizy słowo „Bóg”. W ten sposób powstała formuła „Bóg, Honor, Ojczyzna”, która funkcjonowała w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.
Po wojnie komunistyczne władze zerwały z tą tradycją, a historyczna dewiza zniknęła z oficjalnych sztandarów Wojska Polskiego.
Powróciła dopiero po upadku PRL. 19 lutego 1993 roku uchwalono ustawę o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dzięki której słowa „BÓG HONOR OJCZYZNA” oficjalnie znalazły się na sztandarach polskich jednostek wojskowych.
Sztandar 2 Brygady Łączności
KOMENTARZE (2)
A pod Grunwaldem polskie hufce śpiewały Bogurodzicy czy międzynarodówkę?
Biorąc pod uwagę brak wiedzy Nawrockiego, to mógłby on powiedzieć, że jakaś przyspiewkę kibolską.