Maria Skłodowska-Curie, nawet niemal sto lat po śmierci, pozostaje najbardziej rozpoznawalną uczoną, którą większość ludzi potrafi wymienić z imienia i nazwiska. Była pierwszą badaczką, która otrzymała Nagrodę Nobla, i pierwszą osobą wyróżnioną dwukrotnie w odrębnych dziedzinach naukowych. Do dziś nikt inny nie został uhonorowany w ten sposób. A przecież w jej rodzinnej Warszawie zaborca odmawiał kobietom dostępu do studiów, nie wspominając o karierze naukowej.

Dava Sobel z wyjątkowej perspektywy przedstawia fascynującą historię Marii Skłodowskiej-Curie, której siła i niezłomność przełamywały bariery stawiane kobietom w laboratoriach i na uniwersytetach. Ukazuje nie tylko życie wybitnej uczonej pełne wielkich odkryć, osobistych dramatów i heroicznej pracy ale też losy innych badaczek, które pracowały u jej boku i dzięki jej wsparciu rozpoczęły własne kariery naukowe. Maria była genialna i twórcza w pracy, lecz równie mocno angażowała się w sprawy poza laboratorium. Przyjaźniła się z największymi umysłami epoki, na froncie I wojny światowej prowadziła furgonetkę wyposażoną w aparat rentgenowski i wychowała dwie niezwykłe córki, z których starsza Irne także została uhonorowana Nagrodą Nobla. Pomimo chronicznych problemów zdrowotnych prowadziła katedrę fizyki na Sorbonie i inspirowała dziesiątki młodych kobiet, które pracowały u jej boku, dzieląc z nią naukową pasję i kontynuując jej dzieło.

To książka o determinacji i odwadze, o świecie radioaktywności, który intrygował badaczki i badaczy, a zarazem im zagrażał, a także o dziedzictwie, które stało się inspiracją dla kolejnych pokoleń. Blask radu bowiem nie tylko rozświetlił drogę do nowych odkryć, ale też otworzył kobietom drzwi na uniwersytety, do laboratoriów i międzynarodowych środowisk naukowych.

Niczego w życiu nie należy się bać, trzeba to tylko rozumieć. Maria Skłodowska-Curie