Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Starożytna stolica chorób wenerycznych. Czy to było najbardziej rozpustne miasto w dziejach świata? [18+]

Czyżby Babilon był rzeczywiście najbardziej rozwiązłą stolicą w dziejach starożytnego świata? Dolegliwości weneryczne mieszkańców mówią aż nazbyt wiele... Na ilustracji fragment obrazu Georgesa Rochegrosse'a "Śmierć Babilonu".

fot.domena publiczna Czyżby Babilon był rzeczywiście najbardziej rozwiązłą stolicą w dziejach starożytnego świata? Dolegliwości weneryczne mieszkańców mówią aż nazbyt wiele… Na ilustracji fragment obrazu Georgesa Rochegrosse’a „Śmierć Babilonu”.

Izajasz nazwał go drugą „Sodomą i Gomorą”. Jeremiasz ciskał na niego gromy oskarżając o spowodowanie upadku całej ziemi i zapowiadał mu zemstę. Czyżby więc plaga chorób przenoszonych drogą płciową była boską karą za nadmierne seksualne rozpasanie?

Babilon, a więc stolica położonej w dorzeczu Tygrysu i Eufratu Babilonii, osiągnął szczyt swego bogactwa i wpływów około 1750 roku p.n.e. Nie zapamiętano go jednak jako ośrodka kultury i centrum potężnego imperium. Babilon przeszedł do historii przede wszystkim jako siedlisko rozpusty. Tak wyobrażali go sobie zarówno antyczni, jak i średniowieczni chrześcijanie. Ale tak też postrzegano Babilon w ościennych krajach już w okresie jego świetności.  Do złej sławy miasta przyczyniła się przede wszystkim bogini Isztar. Mówiąc zaś precyzyjniej: jej nad wyraz osobliwy kult.

Święty seks

Babilończycy wierzyli, że Isztar uświęca cielesną miłość w niemal każdej postaci. W ich przekonaniu seksualny stosunek odbywany ku jej chwale miał zapewniać człowiekowi młodość i witalność. Bogini roztaczała swoją opiekę zresztą nie tylko nad ludźmi. Zgodnie z pradawnym Eposem o Gilgameszu, nowy rok świętowała w ramionach bogów i śmiertelników, ale i w objęciach lwów czy koni.

Rzeźba, znajdująca się dziś w British Museum, przedstawia prawdopodobnie Isztar, babilońską boginię miłości i seksu. To właśnie jej kult przyczynił się do nadmiernego seksualnego rozpasania, z którego słynie stolica mezopotamskiej Babilonii.

fot.BabelStone/ CC0 Rzeźba, znajdująca się dziś w British Museum, przedstawia prawdopodobnie Isztar, babilońską boginię miłości i seksu. To właśnie jej kult przyczynił się do nadmiernego seksualnego rozpasania, z którego słynie stolica mezopotamskiej Babilonii.

Naśladować miały ją specjalnie kształcone kapłanki i świątynne dziewki, o których głośno było w całym niemal starożytnym świecie. Usługiwały one swojej pani, ale też pielgrzymom, przybywającym zarówno z Babilonii, jak i z ościennych czy nawet bardzo dalekich krajów.

Kult bogini Isztar nie ograniczał się jednak wyłącznie do przestrzeni świątynnej. Każda mezopotamska kobieta, która pragnęła poświęcić się żeńskiemu bóstwu starożytnej Babilonii lub oddać mu hołd, musiała spełnić „święty obowiązek”. Pisał o nim jeden ze sławniejszych podróżników i historyków greckich, Herodot:

Czy wiesz, że ...

...w starożytnym Egipcie faraonowie mieli swoich prywatnych "dozorców odbytu"? Byli oni odpowiedzialni za zapobieganie jego wypadnięciu, co było częstym efektem ówczesnych chorób przewodu pokarmowego.

...z powodu zatrucia grzybami zmarł sam Budda? Nastąpiło to po tym, jak zjadł potrawkę z grzybami podaną mu przez pewnego kowala. Zanim jednak następnego dnia wyzionął ducha, to przebaczył temu, kto zaserwował mu przez pomyłkę toksyczne danie.

...na jednym z fresków w Domu Efeba w Pompejach znajduje się wizerunek ananasa? Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że starożytni podobno wcale nie znali tego owocu. Został on sprowadzony do Europy dopiero w czasach nowożytnych.

... w bitwie pod Kannami po przegranej stronie poległo aż 47 tysięcy żołnierzy piechoty i 2,7 tysiąca kawalerzystów? Kolejne 19 tysięcy ludzi dostało się do niewoli. Życie stracił nawet jeden z rzymskich konsulów, Paulus. Przy tej skali klęski straty Kartaginy – 8 tysięcy dusz – wydają się niewielkie.

Komentarze (1)

  1. kaaaj Odpowiedz

    Chciałbym zaproponować Wam pewien ciekawy temat:
    jak współcześni postrzegali odkrycia wielkich uczonych: Newtona, Galileusza, Einsteina, Kopernika, itd. Dokładniej, chodzi o negatywne oceny, opinie, wypowiedzi, itd., przeciwników, oponentów, wrogów. Wiadomo, że po ogłoszeniu swoich teorii mieli znacznie więcej wrogów niż sympatyków. Warto sobie to uświadomić dziś, kiedy wiemy, że nie oni się mylili, ale ich oponenci.

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.