Ciekawostki Historyczne
Generic selectors
Tylko dokładne dopasowania
Szukaj w tytułach
Szukaj w treściach
Szukaj w postach
Search in pages

Dzieciństwo z piekła rodem. Prawdziwe losy małoletnich królów

Nieszczęsny Wilhelm III na łożu tortur. Wbrew obrazowi z epoki miał wówczas niespełna 10 lat...

Nieszczęsny Wilhelm III na łożu tortur. Wbrew obrazowi z epoki miał wówczas niespełna 10 lat…

Byli więzieni, torturowani, kastrowani i zabijani tylko dlatego, że odziedziczyli koronę po swoich ojcach. Poniżej trzy historie udowadniające, że czasami lepiej nie rodzić się w rodzinie panującej.

Aleksy II. Skazał własną matkę

Aleksy II Komnen został władcą Bizancjum w wieku 11 lat. Był rok 1180, a cesarstwo wciąż uchodziło za prawdziwego kolosa na mapie politycznej świata. Tyle tylko, że był to kolos na glinianych nogach. W Konstantynopolu rosła nienawiść wobec przybyszów z Europy Zachodniej, których ojciec Aleksego II obdarowywał licznymi przywilejami (zaroiło się od nich na skutek krucjat). Dodatkowo, regentką została matka nowego cesarza – pozbawiona realnych wpływów księżniczka antiocheńska Maria.

Na dworze trwały tradycyjne starcia między koteriami, a od strony Anatolii nadciągał na czele armii jeden z cesarskich krewniaków, Andronik Komnen. Na wieść o tym w stolicy doszło do pogromu łacinników – zginęły tysiące osób, miasto utonęło we krwi.

Andronik bez problemu wkroczył do stolicy i faktycznie przejął władzę. Likwidował jednego konkurenta po drugim. Tylko Aleksego II zdecydował się oszczędzić. Dzieciak wciąż był mu potrzebny. W 1182 roku trzynastoletni cesarz został zmuszony do podpisania wyroku, którym skazał na śmierć własną matkę.

Andronika spotkała zasłużona kara. Po kilku latach umarł brutalną i bolesną śmiercią. Ucięto mu rękę, wyłupiono oczy, skatowano i wydano na pastwę rozwścieczonego tłumu.

fot.domena publiczna Andronika spotkała zasłużona kara. Po kilku latach umarł brutalną i bolesną śmiercią. Ucięto mu rękę, wyłupiono oczy, skatowano i wydano na pastwę rozwścieczonego tłumu.

Rok później przyszła kolej także na niego. Trzej zausznicy Andronika udusili czternastoletniego władcę. Obcięli mu głowę, którą pokazali swojemu mocodawcy, a ciało wyrzucili do morza.

Wilhelm III. Wykastrowany i oślepiony

W lutym 1194 roku Wilhelm mógł mieć siedem, może osiem lat i właśnie umarł jego ojciec – sycylijski król Tankred z Lecce. Rządy w imieniu młokosa objęła matka. Boć może chłopak doczekałby pełnoletności na tronie, gdyby nie ciotka Konstancja i jej mąż cesarz Henryk VI, którzy także mieli chrapkę na królestwo w południowych Włoszech.

Inwazja na Sycylię była kwestią kilku miesięcy. Wprawdzie zwolennicy Wilhelma III stawiali opór najeźdźcom, ale koniec końców ich przewaga okazała się zbyt wielka. Królowa-matka poszła na układ z cesarzem. Wilhelm zrzekł się sycylijskiej korony, w zamian otrzymując hrabstwo Lecce i księstwo Tarentu. W sytuacji, w jakiej się znaleźli, byłby to całkiem niezły układ. Pod warunkiem, że cesarz dotrzymałby danego słowa.

25 grudnia 1194 roku Henryk został koronowany w Palermo na króla Sycylii; jego mały poprzednik był świadkiem tej uroczystości. Idylla skończyła się już parę dni później. Według oficjalnej wersji zwolennicy Wilhelma zawiązali spisek przeciwko nowemu władcy, a Henryk tylko zareagował na akt zdrady. Według mniej oficjalnej wersji żadnego spisku nie było. Po prostu cesarz potrzebował pretekstu, by ostatecznie pozbyć się poprzednika.

Były król, jego matka i siostry wraz z częścią zwolenników zostali uwięzieni. Henryk kazał okaleczyć Wilhelma III. Angielski kronikarz Roger z Howden podaje, że chłopiec został wykastrowany. Niemiecki dziejopis Otto z St. Blasen pisał o oślepieniu. Pakiet okaleczeń „kastracja + oślepienie” był popularny w środowisku normańskim (a ówczesne państwo sycylijskie zostało przecież założone przez Normanów). W Niemczech podobny wyrok musiał jednak wzbudzić niesmak i oburzenie. Być może to dlatego nie wspomniał o nim żaden lokalny kronikarz.

Okaleczony eks-król został osadzony na zamku w Hohenems (obecnie zachodnia Austria), gdzie zmarł przypuszczalnie w 1198 roku. Żył 11 lub 12 lat.

Młody król to ma życie? Historia znów okazuje się nawet dziwniejsza i bardziej brutalna od fikcji...

Młody król to ma życie? Historia znów okazuje się nawet dziwniejsza i bardziej brutalna od fikcji…

Iwan VI. Osiemnaście lat w lochu

Carem Rosji został w październiku 1740 roku jako dwumiesięczne niemowlę, trzynaście miesięcy później został zdetronizowany. Elżbieta Piotrówna, nowa władczyni, w dniu przewrotu zapewniła matkę Iwana VI, że nikogo z jej rodziny nie spotka krzywda. Kłamała.

Najpierw były car, jego rodzice i rodzeństwo zostali uwięzieni. Gdy Iwan miał cztery lata, został oddzielony od rodziny i osadzony w pojedynczej celi. Więzień nr 1, jak go nazwano, zdawał sobie sprawę ze swojego pochodzenia, a raz sprowokowany przez strażników wykrzyczał nawet, że jest carem. Gdy strażnicy poinformowali o tym swoich zwierzchników, dostali wolną rękę w stosowaniu chłosty, kija i bata. Z późniejszych relacji wynika, że więzień już „nie mówił o sobie żadnych nonsensów”. Jednocześnie strażnicy otrzymali rozkaz, aby zabić Iwana w razie jakiejkolwiek próby ucieczki lub odbicia.

Po śmierci carycy Elżbiety i objęciu rządów przez Piotra III pojawiła się nadzieja na poprawę doli biednego Iwana. Jak pisał amerykański historyk Robert K. Massie, autor książki „Katarzyna Wielka. Portret kobiety”:

W marcu [1762] Piotr wizytował ponurą twierdzę Schlüsselburską, w której od osiemnastu lat przebywał były cesarz Iwan VI (…). Pewny, iż jego miejsce na tronie jest bezpieczne, myślał o złagodzeniu losu Iwana, a być może nawet o jego uwolnieniu i przyznaniu mu jakiegoś stanowiska w armii. Zmienił jednak zdanie, gdy zobaczył, w jakim stanie, jest więzień.

Iwan VI Romanow z matką. Jeszcze zanim wszystko poszło się...

fot.domena publiczna Iwan VI Romanow z matką. Jeszcze zanim wszystko poszło się…

 Iwan, obecnie dwudziestodwuletni, był wysoki, chudy, miał włosy do pasa. Nie umiał pisać, dukał oderwane od siebie zdania i nie był pewien własnej tożsamości. Chodził w podartym i brudnym ubraniu, za łóżko służyła mu wąska prycza, w jego celi było duszno, a jedynym źródłem światła były wysoko umieszczone małe zakratowane okienka. Kiedy Piotr zaproponował pomoc, Iwan zapytał, czy mógłby mieć więcej świeżego powietrza.

(…) Przed opuszczeniem twierdzy Piotr polecił wybudowanie na dziedzińcu budynku, w którym więzień miałby więcej świeżego powietrza i światła (Katarzyna Wielka, s. 239-240).

Nieszczęśnik nie doczekał się przenosin do nowej celi. Miesiąc później Piotr III został obalony przez swoją żonę Katarzynę II. W toku walk o władzę przeciwnicy cesarzowej zasugerowali zastąpienie jej „prawowitym” władcą Iwanem. Gdy rebelia stała się faktem, strażnicy wkroczyli do celi Iwana VI. Zwlekli go z łóżka i ośmiokrotnie przebili szpadą. Tak na wszelki wypadek.

Tragedii było więcej

Lista małoletnich królów, których spotkał tragiczny los ciągnie się niemal bez końca. Na pewno należałoby na niej umieścić Aleksandra IV, syna Aleksandra Wielkiego, którego zamordowano w wieku około 12 lat. Mniej więcej w tym samym wieku na rozkaz przyrodniego brata zginął także syryjski król Antioch V Eupator (zm. 161 p.n.e.). W 1483 roku został uwięziony angielski król Edward V i słuch po nim zaginął – według popularnej wersji został zamordowany przez stryja Ryszarda III. W 1795 roku w rewolucyjnym więzieniu umarł dziesięcioletni Ludwik XVII, prawowity następca zgilotynowanego Ludwika XVI.

Artykuł powstał w oparciu o książę Roberta K. Massie pt. <em><a href="http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3500,Katarzyna-Wielka-Portret-kobiety" target="_blank">Katarzyna Wielka. Portret kobiety</a></em>, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak 2012.

Artykuł powstał między innymi w oparciu o książę Roberta K. Massie pt. Katarzyna Wielka. Portret kobiety, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak 2012.

Tysiące lat postępu cywilizacyjnego nie ostudziły uniwersalnej żądzy władzy. I w żadnej epoce nie brakowało ludzi gotowych torturować lub zabijać dzieci, tylko po to, by sięgnąć po koronę.

Źródła:

  1. Houben Hubert, Roger II of Sicily. A Ruler Between East and West, Cambridge 2002, s. 174-175.
  2. Jamison Evelyn, Alliance of England and Sicily in the Second Half of the 12th Century, „Journal of the Warburg and Courtland Institus”, Vol. 6 (1943), s. 32
  3. Massie Robert K., Katarzyna Wielka. Portret kobiety, Kraków 2012.
  4. Panarelli Francesco, Guglielmo III d’Altavilla, re di Sicilia [w:] Dizionario Biografico degli Italiani, Vol. 60, 2003.
  5. Runciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych, t. 2, Warszawa 1998.
  6. Stone Andrew, Alexius II Comnenus, An Online Encyclopedia of Roman Emperors.
  7. Wheatley Edward, Stumbling Blocks Before the Blind. Medieval Constructions of Disability, Ann Arbor 2010.

Czy wiesz, że ...

...średniowieczni Polacy nie zdawali sobie sprawę ze śmiertelnego zagrożenia dla zdrowia, jakim było spożyciu sporyszu. Znalezione okazy zbożowych kłosów razem z kłosami z zarodnikami splatano w bukiet, który umieszczano u sufitu chaty, aby w porze siania zbóż te właśnie nasiona wysiać pierwsze.

...jednym z najbardziej intratnych zawodów w średniowiecznej Polsce było aptekarstwo? XIV-wiecznych farmaceutów stać było np. na nieruchomości w mieście czy rozkręcenie dochodowego handlu saletrą.

...pierwsi świadkowie śmierci pod gilotyną w latach dziewięćdziesiątych XVIII wieku czuli się rozczarowani? Byli przyzwyczajeni do większego dramatyzmu. Maszyna działała zbyt szybko, nie było na co patrzeć.

...króla Polski Władysława Warneńczyka swatano z kobietami z trzech pokoleń jednej rodziny? Najpierw polski dwór starał się o rękę dwuletniej Anny Habsburżanki, potem Władysławowi zaproponowała małżeństwo jej babcia, czterdziestoparoletnia Barbara Cylejska. Wreszcie polskiemu władcy rajono trzydziestoletnią Elżbietę Luksemburską, matkę Anny i córkę Barbary.

Komentarze (12)

    • Alefa Odpowiedz

      Taki był etap planu „Mędrców Syjonu” wcielamy poprzez ko.u Ostrów a teraz
      przez dyzmokracje ktora jest wcieleniem wyższej formy komunizu. wg Marca.
      Tamci zaczynaliśmy teraz subtelnie chemitrale albo szczepionki i GMO
      mikrofale, elektro magnetyczne promieniowanie…. i wszystko po to by mieć więcej
      I zdechnąć niemogac NIC za kilkaac ze sobą

  1. Anonim Odpowiedz

    Super artykuł. Bardzo ciekawy i wciągająca nawet dla osób ktore nie interesują sie tak bardzo historią. Dziekuje i oby wiecej takich! :)

    • Michael (autor) Odpowiedz

      Pół roku to wieczność w internetach, ale wcześniej umknął mi ten komentarz. W czasach Piastów ograniczano się do wypędzania małoletnich kandydatów do tronu (np. młodsi synowie Mieszka I wygnani przez Bolesława Chrobrego) albo do ich czasowego uwięzienia (np. Bolesław Wstydliwy przetrzymywany na polecenie Konrada mazowieckiego). Dzieci na polskim tronie zasiadały rzadko (z koronowanych to tylko Jadwiga, mająca ok. 10-11 lat, i 10-letni Władysław Warneńczyk), a żadne z nich nie miało tak bezwzględnego rywala, jak te opisane w artykule.

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.