Ciekawostki Historyczne
Historia najnowsza

Ukraińskie Majdany

Majdany z lat 2004 i 2013–2014 to punkty zwrotne w historii Ukrainy. Dwie fale ogólnonarodowych protestów zaczęły kształtować społeczeństwo obywatelskie.

Skąd wzięła się nazwa „Majdan”? Pochodzi ona od „Majdanu Nezałeżnosti”, czyli Plac Niepodległości w Kijowie. Jest to miejsce, w którym gromadzili się obywatele niezadowoleni z poczynań władz. Sprowokowało to protesty w całym kraju. Majdany zostały napiętnowane w Rosji. Dlaczego? Jak stwierdził pisarz Borys Akunin: „sukces protestujących mógłby zasugerować Rosjanom, że obywatele są w stanie wpływać na rządzących i sposób rządzenia”.

Od wyborów…

Początkiem pierwszego ukraińskiego Majdanu stały się sfałszowane wyniki wyborów prezydenckich, które odbyły się 21 listopada 2004 roku. W szranki stanęli wówczas Wiktor Juszczenko i premier Wiktor Janukowycz. W pierwszej turze Juszczenko zdobył 39,87% głosów. Jego rywal – 39,32%.

Wiktor Janukowycz i Władimir Putinfot.Пресс-служба Президента России – Kremlin.ru/CC BY 3.0

Wiktor Janukowycz i Władimir Putin

Premiera popierali mieszkańcy południowo-wschodniej Ukrainy. Juszczenkę – ludzie żyjący w centrum i na zachodzie. Obawiając się przegranej, w drugiej turze wyborów 21 listopada Janukowycz zaczął łamać prawo. Działał w myśl zasady: „ważne, kto liczy głosy”. Pochodzący z Doniecka premier miał „swoich” ludzi na wschodzie kraju. „Zagwarantowali” mu oni niemal 90-procentową frekwencję na Donbasie. W obwodzie ługańskim – prawie 100-procentową! Do głosowana na Janukowycza zmuszano żołnierzy służby zasadniczej w poszczególnych jednostkach, a także studentów uczelni państwowych. Historyk Wołodymyr Wiatrowycz tak wspominał dzień wyborów: „Widziałem bandytów atakujących lokale wyborcze, kradnących karty do głosowania. Autokary wożące przekupionych wyborców”.

Zgodnie z komunikatem Centralnej Komisji Wyborczej w drugiej turze Juszczenko uzyskał 46,61% głosów, przegrywając z Janukowyczem, który zdobył 49,46%. Zwolennicy Juszczenki i zagraniczni obserwatorzy nie uznali tych wyborów za demokratyczne. Powoływali się na liczne przypadki łamania prawa wyborczego i uniemożliwienie Ukraińcom wyrażenia swojej woli.

Czytaj też: Wołodymyr Zełenski – biografia

Zobacz również:

… do protestu

Wieczorem 21 listopada zaczęto podawać wstępne wyniki. Na Majdanie w Kijowie zgromadziło się ok. 30 tys. młodych ludzi. Następnego dnia było ich już 100 tys. Na placu stanęło 400 namiotów. 24 listopada Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła, że prezydentem został Wiktor Janukowycz. Szybko okazało się, że nie akceptuje go wiele miast i obwodów kraju, m.in. rady miejskie Czerniowców, Lwowa, Żytomierza, Winnicy, Sumy, Odessy, Zaporoża, Charkowa, Chersonia, Chmielnickiego, Samboru. W wielu miejscowościach w centrum, na zachodzie i północy kraju zaczęli gromadzić się protestujący przeciwko wynikom wyborów. Ich symbolem stały się pomarańczowe flagi i wstążki – kolor partii Wiktora Juszczenki „Nasza Ukraina”. Stąd też nazwa zrywu – pomarańczowa („pomaranczewa”) rewolucja. Miała ona charakter pokojowy.

Wiktor Juszczenko podczas pomarańczowej rewolucji w 2004 rokufot. http://www.hds.org.ua//CC BY-SA 3.0

Wiktor Juszczenko podczas pomarańczowej rewolucji w 2004 roku

Protestujących poparło 150 ukraińskich dyplomatów. Byli zbulwersowani tym, że naród ukraiński został pozbawiony prawa wyboru głowy własnego państwa. Podobną opinię wyraził m.in. Sekretarz Stanu USA Colin Powell. Oliwy do ognia dolał fakt, że Wiktor Juszczenko został otruty dioksyną. Poziom toksyny w jego organizmie przewyższał normę 50 tys. razy!

Protesty okazały się skuteczne – 3 grudnia 2004 roku Sąd Najwyższy uznał wybory prezydenckie za nieważne. 26 grudnia odbyły się kolejne. Wygrał je Juszczenko. 21 stycznia 2005 odbyła się jego inauguracja. Niestety nie sprostał oczekiwaniom rodaków, którzy oczekiwali od niego reform gospodarczych i walki z korupcją. Dlatego w 2010 roku rozczarowani Ukraińcy wybrali na prezydenta jego dawnego rywala – Janukowycza.

Czytaj też: Czy Krym jest rosyjski? Historia daje jasną odpowiedź na to pytanie

Krwawy Majdan

Początkiem końca Wiktora Janukowycza oraz impulsem ku protestom na Majdanie stało się odłożenie przez niego w listopadzie 2013 roku prezydent podpisania umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską. Wzburzyło to młodych kijowian. 21 listopada na Majdan wyszło 1500 osób opowiadających się za wartościami wspólnej Europy. Wydarzenia z lat 2013–2014 nazwano Euromajdanem. Ze strony protestujących była to akcja pokojowa. Ale w nocy z 29 na 30 listopada na rozkaz ministra spraw wewnętrznych Wałerija Koriaka milicja brutalnie zaatakowała zgromadzoną tam młodzież. O 4 rano, kiedy na Majdanie było zaledwie ok. 100 protestujących, plac został otoczony przez 300 funkcjonariuszy sił specjalnych „Berkut”. Bili i kopali młodych ludzi. Rany odniosły 84 osoby, w tym 17 uczniów.

Protesty w Kijowie w grudniu 2013 rokufot.Sasha Maksymenko – Flickr/CC BY 2.0

Protesty w Kijowie w grudniu 2013 roku

W odpowiedzi na to okrucieństwo następnego dnia na Placu Niepodległości zgromadziło się 800 tys. osób. Był to wyraz ich protestu przeciwko korupcji, uzurpacji władzy i rusyfikacji. Znamienne jest, że dokładnie 22 lata wcześniej, 1 grudnia 1991 roku, Ukraińcy głosowali w referendum za niezawisłością – dotąd radzieckiej – Ukrainy…

Po brutalnej pacyfikacji Majdanu obywatele zdali sobie sprawę, że prezydent ucieknie się do najbrutalniejszych środków, aby utrzymać się u władzy. Stało się jasne, że protestujący są w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Policja zaczęła używać m.in. broni gładkolufowej. Z pomocą przyszli rzemieślnicy ze Lwowa, którzy zaczęli produkować kamizelki kuloodporne. Jak się później okazało, uratowały one życie wielu osobom.

Czytaj też: Memorandum Budapesztańskie. Największy błąd Ukrainy po 1991 roku?

Miasto w mieście

8 grudnia o godz. 12 w Kijowie odbył się marsz. Wzięło w nim udział ponad milion osób. Na Placu Niepodległości powstało swoiste miasto w mieście. Mieszkańcy Kijowa przynosili protestującym jedzenie. Tymczasem władze otoczyły Majdan kordonem milicyjnym. Przyjęły też ustawy ograniczające prawa jednostki i umożliwiające karanie uczestników protestów. Skład osobowy jednostki „Berkut” został zwiększony pięciokrotnie – z 5 do 30 tys. funkcjonariuszy! Wprowadzono zmiany do Konstytucji Ukrainy. Zwiększono tym samym uprawnienia prezydenta.

Represje tylko umocniły determinację ludzi zgromadzonych na Majdanie. Należy zaznaczyć, że podobne protesty – również krwawo tłumione przez siły rządowe – odbywały się w wielu innych miastach.

Zamieszki w centrum Kijowafot.Mstyslav Chernov/Unframe/CC BY-SA 3.0

Zamieszki w centrum Kijowa

22 stycznia pojawiły się pierwsze ofiary. Dni 18 i 19 lutego były najtragiczniejsze. Przedstawiciele Majdanu rano 18 lutego wyruszyli do Rady Najwyższej Ukrainy. Domagali się m.in. przywrócenia Konstytucji z 2004 roku. Zostali brutalnie zaatakowani przez milicjantów i „Berkut”. W tym samym dniu postawiono ultimatum: albo protestujący dobrowolnie opuszczą Plac Niepodległości, albo zostaną wypędzeni siłą. Gdy odmówili, „Berkut” rozpoczął trwający całą noc szturm Majdanu. Ukraińscy funkcjonariusze byli wspierani przez generała FSB (rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa), który opracował plan natarcia.

W trakcie walk ukraińskie regiony zaczęły wypowiadać posłuszeństwo prezydentowi Janukowyczowi. Jego polityka, w efekcie której zginęło 107 osób i ok. 3 tys. odniosło obrażenia, została potępiona przez kraje UE i jej przywódców. 21 lutego zdyskredytowany Janukowycz uciekł do Rosji. Protestujący spędzili na Majdanie 92 dni – od 21 listopada do 22 lutego.

Czytaj także: Marionetki Putina. Wszystkie kraje, w których nowy car Rosji sfałszował wybory

Bibliografia:

  1. Історія українських майданів — від протестів на граніті до Помаранчевої революції.
  2. www.istpravda.com.ua
  3. Кабмін прийняв протокольне рішення збільшити чисельність „Грифона” і „Беркута” у шість разів, dt.ua.
  4. moz.gov.ua
  5. unian.net
  6. maidanmuseum.org

KOMENTARZE (2)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Anonim

Mały car razPutin zrobił dla powstania narodu ukraińskiego więcej niż ktokolwiek inny na świecie. Chociaż w zasadzie to on tylko kontynuował dzieło Stalina, który razem z Leninem i Trockim stworzyli w roku 1921 w Rydze, Ukrainę, wpisując ja razem z Białorusią jako stronę w konflikcie, Polski z Bolszewicka Rosją. Od czasu powstania ZSRR w 1922 roku, Ukraina i Białoruś istniały tylko dlatego że Bolszewicy cały czas chcieli odebrać Polsce ziemię 3 zaboru rosyjskiego z 1795 roku, a do tego także ziemie zaboru austriackiego, które jednak nigdy przed 1945, do żadnej Rosji, ani tym bardziej Ukrainy nie należały. To Rosja stworzyła Ukrainę sama przeciw sobie, żeby tylko zaszkodzić Polsce. Ta zombi-Ukraina powstała z Rosyjskich darowizn – w 1945 Rosja podarowała Ukrainie, ziemię należące do Polski, Węgier i Rumunii, które nigdy nie należały do żadnego państwa Ukraińskiego. Kolejny prezent Rosji dla Ukrainy miał miejsce w 1954 roku, kiedy ukrainiec Chruszczow „podarował” Ukrainie należący do Rosji od 1783 roku Krym. Czy Krym miał coś wspólnego z Ukrainą ? Oczywiście że nie, nie należał także nigdy do Rusi Kijowskiej. Natomiast do Rosji należał Krym od 1783 roku, bo pomimo tego że Krym teoretycznie Ukrainie dano w „prezencie” w 1954 roku, to do 1991 roku był on częścią ZSRR. Natomiast Ukraina ogłosiła niepodległość w 1991, roku i dopiero od tego czasu możemy mówić o przynależności Krymu jako części Ukrainy, ale bez miasta Sewastopol od 1954 – będącego bazą MW Rosji na morzu Czarnym. W 1992, na skutek kompromisu Krym zrezygnował z niepodległości na rzecz statusu republiki autonomicznej ( czyli tego co miała Ukraina wchodząc w skład ZSRR ), natomiast Sewastopol dotychczas wchodzący w skład Krymu, stał się miastem wydzielonym. Czyli był Krym republiką autonomiczną w składzie Ukrainy, natomiast, Sewastopol został miastem wydzielonym wchodzącym w skład Krymu. Trochę to skomplikowane. Całe południe i wschód dzisiejszej Ukrainy, też z Ukrainą nie mają nic wspólnego, nie należały też do Rusi Kijowskiej. Natomiast zimie te należały cały czas do ludów koczowniczych a od 13 wieku do Tatarów, na których w latach 1774-1791 zdobyła je Rosja i przyłączyła w 1921 roku do Ukrainy. Doprawdy żaden kraj na świecie nie dał Ukrainie więcej ziemi niż Rosja, od roku 1921. Polska musiała po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku po 123 latach zaborów, walczyć aż do 1921 roku o swoje granice. Natomiast Ukrainie w 1991 roku, niepodległość podała Rosja na tacy. No ale niepodległość nie jest dana nigdy raz na zawsze, o tym Polska dobrze wie. Natomiast Ukraińcy właśnie się o tym od 2014 roku przekonują.

Katarzyna

polecam https://www.youtube.com/watch?v=KqzE_hrcJAs – nadal Ukraina jes zagrożeniem dla Polski, to trzeba zrozumieć, a Polacy znowu głupi, bo popaganda nakazuje nienawidzieć Rosję….

Zobacz również

„Zachodniacy” narzekali na tych „wschodniaków”, którzy wciąż mówili po rosyjsku. Kiedy istniały dwie Ukrainy?

Od końca lutego obserwujemy, jak Ukraińcy walczą z Rosjanami. Dziś tworzą jedność. Czy zatem mowa o dwóch Ukrainach: Wschodniej i Zachodniej nie miała podstaw?

25 maja 2022 | Autorzy: Piotr Janczarek

Historia najnowsza

Wagnerowcy – najemnicy w służbie Władimira Putina

Na świecie istnieje wiele „prywatnych armii”, jednak ta grupa stała się szczególnie znana, głównie ze względu na swoją działalność m.in. na terenie Ukrainy oraz powiązania...

21 marca 2022 | Autorzy: Herbert Gnaś

Historia najnowsza

Wołodymyr Zełenski – komik, który został prezydentem

„Najpierw ludzie obrzucą mnie błotem, potem będą szanować, a gdy skończy się moja kadencja, będą płakali z żalu, że odchodzę”.

9 marca 2022 | Autorzy: Violetta Wiernicka

Historia hymnu Ukrainy

Autorem hymnu Ukrainy „Szcze ne wmerła Ukraina” jest Pawło Czubynski (1839-1884). Niewielu jednak pamięta, że pochodził on z polskiej ziemiańskiej rodziny i za swoją działalność...

1 marca 2022 | Autorzy: Violetta Wiernicka

Memorandum Budapesztańskie. Największy błąd Ukrainy po 1991 roku?

Rok 1991. Rozpada się Związek Radziecki. Białoruś i Kazachstan bez oporów oddają Rosji poradziecki arsenał nuklearny. Ale nie Ukraina, która obawia się o swoje bezpieczeństwo....

25 lutego 2022 | Autorzy: Herbert Gnaś

Historia najnowsza

Zamach stanu miał powstrzymać rozpad ZSRR, ale tylko go przyspieszył... Co wydarzyło się 30 lat temu w Moskwie?

19 sierpnia 1991 roku grupa twardogłowych aparatczyków podjęła próbę przejęcia władzy w Związku Radzieckim, usiłując zatrzymać dezintegrację kraju. Próba ratowania starego porządku nie powiodła się...

11 sierpnia 2021 | Autorzy: Violetta Wiernicka

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.



Najciekawsze historie wprost na Twoim mailu!

Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.