Ciekawostki Historyczne

Stanowisko Tingambato, położone w centralnej części meksykańskiego stanu Michoacán, było badane od przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Pełniło ono funkcję ważnego ośrodka, na co wskazuje zdumiewająca i zaplanowana architektura monumentalna.

Najnowsze badania oraz datowanie radiowęglowe potwierdzają jego funkcjonowanie od około 1 do 900 roku n.e. Ponadto w 2011 roku odkryto monumentalny grobowiec, w którym pochowano tylko jedną osobę: młodą kobietę, złożoną tam z licznymi cennymi darami grobowymi. Na tej podstawie badacze z INAH Michoacán nazwali ten elitarny pochówek księżniczką z Tingambato. Odkrycie to podkreśla znaczenie stanowiska w okresie klasycznym.

Tingambato i okres klasyczny w zachodnim Meksyku

Tingambato położone jest na granicy pomiędzy górskim obszarem Michoacán a tak zw.any Tierra Calienteczyli wyżynami o niekorzystnym klimacie, charakteryzującym się niskimi opadami i wysokimi temperaturami. Nazwa tego miasta w języku purepecha brzmi Tinganio i oznacza „miejsce, w którym kończy się ogień”. Tingambato jest jednym z najważniejszych stanowisk datowanych na okres klasyczny na obszarze dzisiejszego stanu Michoacán, a także w całym zachodnim Meksyku.

Rekonstrukcja biżuterii zdobiącej ciało księżniczki w grobowcu nr 2 w Tingambato
© Alejandro Valdes Herrera, José Luiz Punzo Díaz

Wykopaliska odsłoniły część stanowiska o funkcji publicznej, na której terenie wzniesiono wschodnią Piramidę Księżyca, boisko do prekolumbijskiej gry w piłkę, a także prawdopodobnie pozostałości pałacu i dwa zagłębione place z ołtarzami. Zachodnia piramida obecnie znajduje się na terenie plantacji awokado i zlokalizowana jest poza granicami parku archeologicznego Tingambato. Całość stanowiska wzniesiono na sztucznie wyrównanym tarasie. Dodatkowo na terenie przestrzeni publicznej odnaleziono dwa grobowce. W pierwszym, umiejscowionym w pobliżu piramidy, złożono co najmniej 36 osób. Natomiast w drugim znajdował się elitarny pochówek tylko jednej osoby – księżniczki.

Grobowiec i księżniczka

Oba grobowce różnią się nie tylko liczbą pochowanych osób. Pierwszy z nich miał niskie horyzontalne wejście i schody prowadzące do komory grobowej. Dzięki temu możliwe było wieloetapowe składanie kolejnych pochówków. Żadne ciało nie było ułożone w tak zwanym. układzie anatomicznym, który wskazywałby na pochówek pierwotny.

Stanowisko Tingambato. Zagłębiony plac z dwoma ołtarzami. W tle widoczna Piramida Księżyca. © A. Budziszewski, na licencji CC BY-SA 4.0

Drugi natomiast miał formę grobowca szybowego, a szczątki księżniczki ułożone były z zachowaniem układu anatomicznego. Wskazuje to na zupełnie inną formę pochówku i odrębne znaczenie obu grobów z Tingambato. Szyb prowadzący do drugiego grobowca został dodatkowo zapieczętowany ułożonymi dachówkowato płytami kamiennymi lajas. Szczątki zmarłej, a zwłaszcza miednica – szczególnie ważna przy określeniu płci w analizie antropologicznej – były silnie zniszczone. Pomimo tego na podstawie stopnia przyrośnięcia nasad kości długich możliwe było określenie wieku w chwili śmierci (między 16 a 19 rokiem życia). Szczątki zmarłej poddano także dwóm badaniom specjalistycznym. Przy zastosowaniu metody datowania radiowęglowego stwierdzono, że do pochówku doszło między 597 a 670 rokiem n.e. Analiza DNA pozwoliła natomiast na określenie płci genetycznej zmarłej z precyzją rzędu 99%.

Czaszka i zęby księżniczki poddane celowej deformacji
© Alfonso Gastelum-Strozzi, Carlos Karam, José Luiz Punzo-Díaz, Alejanro Valdez Herrera

Czaszka zmarłej w okresie dzieciństwa poddana była celowej deformacji, określanej terminem tabular erecto. Siekacze i kły zmarłej także poddano modyfikacji. Była to praktyka szeroko rozpowszechniona wśród społeczności mezoamerykańskich.

Zobacz również:

Dary grobowe i znaczenie odkrycia

Wraz ze szczątkami zmarłej do grobowca złożono ponad 18 000 muszli, pochodzących zarówno z Zatoki Meksykańskiej, jak i wód Oceanu Spokojnego. Z części muszli wykonano piękną biżuterię, którą udekorowano ciało zmarłej (pierścienie, naszyjniki, zausznice i diadem). Dodatkowo dwie kolie z muszli księżniczka miała umieszczone na nogach. Co więcej, w grobowcu złożono ponad 800 paciorków, tworzących naszyjniki, wykonanych z drogocennych kamieni, takich jak amazonit, turkus, nakryt, malachit, chryzokola, kwarc oraz kaolinit. Przy boku zmarłej umieszczono także atlatl, czyli prekolumbijską broń: miotacz oszczepów.

Rekonstrukcja pochówku księżniczki z Tingambato wraz z darami grobowymi © Santiago Ferreira ADV Arquitectura, José Luiz Punzo Díaz

Tak bogaty grobowiec w centrum miasta Tingambato wskazuje na szczególną pozycję młodej kobiety. Należała ona najprawdopodobniej do lokalnej arystokracji, a do chwili obecnej nie znaleziono na tym stanowisku równie spektakularnego pochówku, pomimo funkcjonowania miasta przez około 900 lat. Księżniczka z Tingambato jest najzamożniejszym znanym pochówkiem datowanym na okres klasyczny nie tylko na terenie stanu Michoacán, ale też jednym z najzasobniejszych w zachodnim Meksyku.

Źródło: Archeowieści 

  1. Autor: Adam Budziszewsk
  2. Redakcja: J.M.C.
  3. Korekta językowa: A. J.

Na podstawie:

Punzo Díaz, José Luis, Valdes Herrera, Alejandro, La Tumba II de Tingambato: una morada para una joven mujer de élite en el Epiclásico mesoamericano, „Americae” 5 (2020).

Literatura uzupełniająca:

Valdes Herrera, Alejandro, Elementos marinos y piedras verde-azules como ajuar funerario en la Tumba II de Tingambato, Michoacán, Ciudad de México, ENAH, 2018.

Chan, Román Piña, i Kuniakí Oi, Exploraciones arqueológicas en Tingambato, Michoacán, México, D.F., Instituto Nacional de Antropología e Historia, 1982.

KOMENTARZE

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

W tym momencie nie ma komentrzy.

Zobacz również

Starożytność

Muszelki, kakao i kawałki drewna – tym płacono przed wynalezieniem monet

Sprawny przepływ towarów pozwolił na rozwój cywilizacji. Dziś jest dla nas oczywiste, że za kupowane dobra płacimy pieniędzmi, ale dawniej handlarze musieli sięgać po bardziej...

5 października 2021 | Autorzy: Michał Procner

Średniowiecze

Aztekowie nie tylko składali ofiary z ludzi, wyrywając im serca. Potrafili też ratować życie – lepiej od europejskich lekarzy!

Niewiele dziś wiadomo na temat cywilizacji starożytnych Azteków. Nieliczne znaleziska archeologiczne pozwalają jednak sądzić, że była równie krwawa, co... zaawansowana medycznie!

29 sierpnia 2021 | Autorzy: Michał Procner

Nowożytność

Tenochtitlán – piękna i… śmierdząca trupią krwią metropolia Azteków

Gdy Hernan Cortes wraz ze swymi ludźmi dotarł do stolicy państwa Azteków na spotkanie z Montezumą, jego oczom ukazało się potężne, błyszczące miasto, rozciągające się...

24 sierpnia 2021 | Autorzy: Marcin Moneta

Nowożytność

Zamordowała swojego brata. Była zakonnicą, lesbijką i... konkwistadorką. Niezwykła historia Cataliny de Erauso

Zakonnica, konkwistadorka, zabójczyni własnego brata, uczestniczka walk z Indianami, wyjęta spod prawa rozbójniczka, hazardzistka, lesbijka – te wszystkie określenia dotyczą tylko jednej osoby – Cataliny...

25 lipca 2021 | Autorzy: Paweł Filipiak

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.



Najciekawsze historie wprost na Twoim mailu!

Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.