Maria Skłodowska-Curie

Wybitna polska fizyczka i chemiczka. Urodziła się 7 listopada 1867 r. w Warszawie. Jej ojcem był Władysław Skłodowski, nauczyciel fizyki i matematyki, zaś matką Bronisława z Boguskich. Po tym, jak ukończyła szkołę średnią przez 8 lat była nauczycielką. Naukę kontynuowała później w ramach Uniwersytetu Latającego. Natomiast do prowadzenia późniejszych badań przygotowała ją wiedza zdobyta w laboratorium przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W latach 1891-1895 studiowała na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym w Sorbonie.

W tym czasie poznała przyszłego męża – w jej życiu pojawił się Piotr Curie (Pierre Curie), za którego w 1895 roku wyszła za mąż. Wtedy również przyjęła obywatelstwo francuskie. Z ich związku urodziły się Irena oraz Ewa Curie. Jej mąż zginął jednak w wypadku w 1906 roku. Wcześniej wspólnie prowadzili badania nad zjawiskiem promieniotwórczości, dotyczyły one m.in. promieni Becquerela. W 1898 roku donieśli o odkryciu nowego pierwiastka promieniotwórczego. Niewątpliwym ich sukcesem było bowiem odkrycie radu i polonu, nazwanego na cześć Polski, choć ten pierwszy Marii udało się wyizolować dopiero w 1902 roku.

Nagroda Nobla

W 1903 roku oboje otrzymali nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Maria Skłodowska-Curie została tym samym pierwszą kobietą-laureatką Nobla. Po śmierci męża pokierowała katedrą fizyki na paryskiej Sorbonie. W roku 1911 otrzymała drugą nagrode Nobla, tym razem w dziedzinie chemii. To z jej inicjatywy w 1932 roku w Warszawie otwarty został Instytut Radowy. Niestety jej badania odcisnęły piętno na jej zdrowiu, zapadła bowiem na chorobę popromienną. Maria Curie Zmarła 4 lipca 1934 roku w Sancellemoz we Francji. Przyczyną jej śmierci była ostra białaczka leukopeniczna.

Maria Curie i jej czasy: