Ciekawostki Historyczne

Ludwik XV (1710-1774)

Ludwik XV był prawnukiem Króla Słońce - Ludwika XIV.fot.Louis-Michel van Loo /domena publiczna

Ludwik XV był prawnukiem Króla Słońce – Ludwika XIV.

Ludwik XV (1710-1774) – król Francji w latach 1715-1774 z dynastii Burbonów, zwany „Bien-Aimé” (Ukochany). Urodził się 15 lutego 1710 roku w Wersalu. Był synem Ludwika, księcia Burgundii. Tron objął jeszcze jako pięciolatek, w 1715 roku, po śmierci swojego pradziadka, Ludwika XIV. Przez pierwsze lata rządy w jego imieniu sprawował Filip Orleański. On sam został koronowany w 1722 roku, a za pełnoletniego uznano go w dniu trzynastych urodzin. Dwa lata później poślubił siedem lat od niego starszą Marię Leszczyńską, córkę króla Polski Stanisława Leszczyńskiego. Miał z nią dziewięcioro dzieci, dwóch synów i siedem córek.

Przez kolejne dekady Ludwik mocno opierał się na rządach pierwszych ministrów. W latach 1723-1726 jego głównym współpracownikiem był Ludwik Henryk de Bourbon, a w latach 1726-1734 – kardynał André Hercule de Fleury. Dopiero po śmierci tego ostatniego król postanowił osobiście przejąć stery państwa, nawiązując do stylu rządzenia swojego poprzednika. Brakowało mu jednak talentu i silnej woli i w efekcie ulegał wpływom kolejnych frakcji, a także swoich faworyt, zwłaszcza markizy de Pompidou oraz hrabiny du Barry.

Jego panowanie to okres stopniowego pogarszania się sytuacji wewnętrznej i międzynarodowej Francji. Władca angażował się w szereg konfliktów, w tym w wojnę o sukcesję polską (1733-1735), w której wystąpił po stronie teścia, oraz wojnę o sukcesję austriacką (1740-1748). Nie przyniosły one Francji żadnych korzyści. Kraj nie skorzystał także na udziale w wojnie siedmioletniej (1756-1763). W wyniku kończącego ją traktatu paryskiego Paryż utracił swoje posiadłości w Ameryce, w zamian otrzymując ziemie w Indiach i na Antylach. Jednocześnie narastały problemy wewnętrzne, wynikające ze sporów religijnych i ideologicznych. Napięcie doprowadziło nawet do nieudanego zamachu na życie króla w 1757 roku. Sytuacji nie poprawiła znacząco kasata zakonu jezuitów, którą król przeprowadził w 1764 roku.

Dopiero w ostatnich latach rządów Ludwik zaczął aktywniej opowiadać się za przeprowadzeniem koniecznych reform, w tych podatkowych. Próbował też ograniczyć rolę parlamentów, sprzeciwiających się zmianom. Nie zdołał jednak zrealizować programu, proponowanego przez kanclerza René Nicolasa Charlesa Augustina de Maupeou. Zmarł na ospę 10 maja 1774 roku w Wersalu, zostawiając koronę dwudziestoletniemu wnukowi Ludwikowi (XVI).

Dowiedz się więcej o Ludwiku XV:

Nowożytność

Najsłynniejsza kochanka Europy. Kariera markizy de…

Jedni oskarżają ją o katastrofalne kierowanie francuską polityką i ubezwłasnowolnienie króla. Inni sławią jej doskonały gust, piękny głos i olśniewającą urodę. Jedno jest pewne: przez…

31 marca 2019 | Autorzy: Anna Winkler

Nowożytność

Noce poślubne francuskich władców

W sprawach sercowych monarchowie nie mieli łatwo. Polityczne sojusze i dynastyczne aspiracje zawsze były przedkładane nad ich osobiste uczucia i porywy namiętności. Francuscy królowie i…

20 marca 2019 | Autorzy: Joanna Kurkiewicz

Nowożytność

Mój dziadek ma 31 lat, a…

Ludwika XV pamięta się głównie za romans z panią Pompadour i małżeństwo z Polką. Jednak władca ten był rekordzistą w zupełnie innej dziedzinie. W wieku…

18 grudnia 2015 | Autorzy: Agnieszka Wolnicka

 

Najciekawsze historie wprost na Twoim mailu!

Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.