Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Hannibal Barkas (247-183 p.n.e.)

Hannibal był jednym z najwybitniejszych wodzów starożytności.

fot.domena publiczna Hannibal był jednym z najwybitniejszych wodzów starożytności.

Hannibal Barkas (247-183 p.n.e.) – kartagiński wódz z okresu drugiej wojny punickiej, jeden z najlepszych dowódców antycznego świata. Urodził się w 247 roku p.n.e. w Kartaginie. Pochodził z potężnego kartagińskiego rodu Barkidów. Jego ojciec, Hamilkar, dowodził siłami miasta w pierwszej wojnie punickiej (264-241 p.n.e.).

Już w wieku dziewięciu lat Hannibal błagał rodzica, by ten zabrał go ze sobą na wyprawę do Hiszpanii. Hamilkar zgodził się, ale jeszcze przed wyjazdem kazał synowi złożyć przysięgę wiecznej nienawiści wobec Rzymu. Następne dziesięć lat przyszły dowódca spędził na Półwyspie Iberyjskim, ucząc się. W tym czasie ożenił się z Imilce, hiszpańską księżniczką. Około 220 roku p.n.e. urodził im się syn.

Dowództwo nad wojskami kartagińskimi w Hiszpanii powierzono Hannibalowi w 221 roku p.n.e., po śmierci Hamilkara i jego bezpośredniego następcy i zięcia, Hasdrubala. Nowy wódz zaczął konsolidować posiadłości Kartagińczyków na Półwyspie. Jego bazą stała się założona tam Nowa Kartagina. W 219 roku p.n.e. rozpoczął oblężenie Saguntu, miasta powiązanego sojuszem z Rzymem. Zdobycie miasta po 8 miesiącach stało się bezpośrednią przyczyną wybuchu drugiej wojny punickiej.

Hannibal postanowił zaatakować Rzym od północy. Na straży Nowej Kartaginy pozostawił Hasdrubala Barkasa, swojego młodszego brata. Już wiosną 218 roku p.n.e. przekroczył rzekę Ebro, stanowiącą według postanowień traktatu z 226 roku p.n.e. linię demarkacyjną między strefami wpływów Rzymian i Kartagińczyków. W listopadzie 218 roku p.n.e. przeszedł przez Pireneje, następnie przeprawił się przez Rodan i w imponującym tempie przebył Alpy. Marsz przez nieznane masywy górskie zmniejszył jego armię niemal o połowę. Mimo to odnosił nad czekającymi na niego Rzymianami kolejne zwycięstwa.

Wiosną 217 roku p.n.e. wojska Hannibala wkroczyły do Italii, gdzie pokonał konsula Flaminiusza nad Jeziorem Trazymeńskim. Rozbił też w sierpniu 216 roku p.n.e. armię rzymską pod Kannami. Jednocześnie zdobywał wielu nowych sojuszników, między innymi Galów, a po jego stronie opowiadały się kolejne miasta, w tym Kapua. „Hannibal ante portas” (Hannibal u bram) – powtarzali Rzymianie.

Mimo tych sukcesów w kolejnych latach Rzym stopniowo przejmował inicjatywę i odzyskiwał stracone terytoria. W 207 roku p.n.e. w bitwie nad rzeką Metaurus zginął Hasdrubal; dwa lata później rzymskie legiony wyprawiły się w stronę Afryki.  W 203 roku p.n.e. Hannibal, który przez ostatnie cztery lata bronił Bruttium, został wezwany na obronę Kartaginy. W 202 roku p.n.e. został pokonany pod Zamą przez wojska Scypiona Afrykańskiego.

Po zakończeniu wojny Hannibal angażował się w działalność polityczną, już w 196 roku p.n.e. musiał jednak uciekać z Kartaginy, oskarżony o spiskowanie z syryjskim królem Antiochem III. Kolejne lata spędził na dworze tego ostatniego, a następnie u króla Prusjasza z Bitynii. W 183 roku p.n.e., wciąż ścigany przez wrogów, popełnił samobójstwo. „Uwolnijmy Rzymian od ich długiego niepokoju, skoro twierdzą, iż zbyt długo jest czekać na śmierć starego człowieka” – zapisał w pożegnalnym liście.

Dowiedz się więcej o Hannibalu:

Bezwzględna ekspansja Rzymu przysparzała mu wielu wrogów. Niektórym prawie udało się ją powstrzymać... a nawet zagrozić istnieniu samego imperium.

artykuł | 08.05.2018 | Autor:

Ci starożytni dowódcy niemal rzucili Rzym na kolana. Kim byli i jak zagrozili imperium?

W ciągu ponad tysiącletniej historii Rzym prowadził niezliczone wojny. Ale tylko pojedynczy wodzowie byli w stanie doprowadzić go na skraj upadku. Gdyby im się powiodło, historia Imperium Romanum zakończyłaby się setki lat wcześniej. A może nawet… imperium Rzymian…

W bitwie zginął między innymi jeden z rzymskich konsulów.

artykuł | 29.04.2018 | Autor:

Największa rzeź starożytnego świata. Kto stoczył tę bitwę i ile osób w niej zginęło?

To starcie starożytnych potęg mogło kosztować życie prawie 60 tysięcy ludzi. Naprzeciwko siebie stanęły dwie ogromne armie. Zwyciężyły determinacja i strategia, tak pomysłowa, że wzorują się na niej nawet współcześni dowódcy.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Społeczny Instytut Wydawniczy ZNAK Sp. z o.o. oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Społeczny Instytut Wydawniczy ZNAK i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.