Ciekawostki Historyczne
Generic selectors
Tylko dokładne dopasowania
Szukaj w tytułach
Szukaj w treściach
Szukaj w postach
Search in pages

Wyścigi kotów. Belgijski sport narodowy!

Zawodnicy ruszają do wyścigu...W Hiszpanji lud zabawia się walką z bykami, w Anglji wyścigi konne są najulubieńszą rozrywką – który to obyczaj zresztą i w innych kraj wszedł w modę – a w Belgji podczas kiermaszu urządzone bywają wyścigi kocie” – donosił w 1883 roku dwutygodnik „Nowy Czas”.

Styczniowa noc – środek XIX-wiecznego karnawału w belgijskim mieście Liege. O północy część mieszkańców imprezuje w najlepsze, inni próbują zasnąć, ale gdy spojrzeć na obrzeża miasta można zauważyć grupę jegomościów z kotami w koszach.

Każdy zwierzak ma na grzbiecie numer startowy, każdy też jest rozdrażniony niespodziewaną podróżą. – Po cholerę zamykają nas za kratkami i wywożą na obrzeża miasta? – mógłby zapytać jeden z drugim.

Tymczasem był to element dorocznej tradycji – wyścigu kotów. W 1860 roku brytyjski autor Harrison Weir pisał w książce „Our Cats”, że konkurencja ta stanowiła: sport cieszący się bardzo dużym zainteresowaniem gawiedzi.

Jak na postępowych Belgów przystało, sport był egalitarny. Kobiety też mogły wystawiać zawodników. A kotki - ścigać się z kocurami (Nowy Czas 1883).

Jak na postępowych Belgów przystało, sport był egalitarny. Kobiety też mogły wystawiać zawodników. A kotki – ścigać się z kocurami. Z prawej strony ilustracji widać również nagrody przeznaczone dla zwycięzców (Nowy Czas 1883).

Wygrywał ten, który pierwszy dotarł do domu. Właściciel zwycięskiego zwierzęcia mógł liczyć na zestaw nagród, składających się z szynek, kiełbas, cygar, garnuszków, w niektórych latach trafiała się nawet srebrna łyżeczka. Równo o północy koty wypuszczano i zaczynał się wyścig…

Większość zwierzaków miała w nosie powrót do domu. Jak pisał „Nowy Czas”, koty rozdrażnione długą jazdą wozową rzucają się na komisarzy wyścigowych, drapiąc ich po twarzy i rękach nielitościwie.

Wyścig kotów, ujęcie pierwsze! Dzielni zawodnicy robią wszystko, byle wyprzedzić innych w wyścigu... z powrotem do domu (XIX-wieczna brytyjska rycina).

Wyścig kotów, ujęcie pierwsze! Dzielni zawodnicy robią wszystko, byle wyprzedzić innych w wyścigu… z powrotem do domu (XIX-wieczna brytyjska rycina).

Inne, obrażone szły w sobie tylko wiadomym kierunku. W 1860 roku wyścig wygrał ślepy kot. Swoją drogą, niezły przejaw sadyzmu ze strony właściciela wypuszczać w zimową noc niewidome zwierzę z nadzieją, że samo dotrze do domu.

W XIX wieku kocie wyścigi zdobyły popularność w innych belgijskich miastach. W kolejnym stuleciu postanowiono zorganizować je na Wyspach Brytyjskich – konkretnie w 1936 roku w mieście Portisham. Anglicy podeszli do sprawy bardzo profesjonalnie. Przygotowali specjalny tor, o długości 202 metrów, oraz elektryczne myszy, które miały być wabikiem dla wyścigowych kotów.

A tym razem coś poszło zdecydowanie nie tak... koty zamiast do wyścigu rzuciły się na własnych sędziów i poganiaczy! (Nowy Czas 1883).

A tym razem coś poszło zdecydowanie nie tak… koty zamiast do wyścigu rzuciły się na własnych sędziów i poganiaczy! (Nowy Czas 1883).

Impreza nie cieszyła się jednak szczególną popularnością. Prawdopodobnie ostatnie tego typu zawody zorganizowano w 1949 roku w Kencie.

No cóż – wyścigi kotów to był jednak belgijski, a nie brytyjski sport narodowy…

Bibliografia:

  1. Cat-Racing, pawsonline.info.
  2. „Nowy Czas” (Cieszyn), nr 26 z 30 VI 1883.
  3. Weir Harrison, Our Cats And All About Them, London 1892.

Czy wiesz, że ...

...w latach międzywojennych w warszawskim Mirowie było tak niebezpiecznie, że do dzielnicy przylgnęła nazwa Dzikiego Zachodu? Utrzymała się ona zresztą jeszcze długo po wojnie.

...poeta Percy Shelley przed sądem oskarżył swoją zmarłą żonę o prostytuowanie się? Myślał, że w ten sposób zwiększy swoje szanse na odzyskanie praw do opieki nad dziećmi.

...w pewnych polskich kręgach narodowy socjalizm spod znaku Hitlera uważany był za naszą autorską koncepcję? W "Swastyce" z 1933 roku autorzy pisali: Hitler (...) wystąpił ze swoją ideą dopiero w 1919 roku. Do swego „natchnienia” zaczerpnął jednak wzorów (...) w Polsce.

...książę Karol Stanisław Radziwiłł „Panie Kochanku” słynął z rozrzutności i dzikich wybryków. Pewnego razu latem chciał pojeździć na saniach. A ponieważ nie było śniegu, to kazał wysypać dziedziniec nieświeskiego zamku cukrem i na nim urządzono kulig.

Komentarze (5)

Dodaj komentarz

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.