Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Claus von Stauffenberg (1907–1944) 

Spośród wszystkich ludzi, którzy usiłowali zgładzić Hitlera, von Stauffenberg był najbliższy sukcesu.

fot.domena publiczna Spośród wszystkich ludzi, którzy usiłowali zgładzić Hitlera, von Stauffenberg był najbliższy sukcesu.

Claus von Stauffenberg (1907–1944) – niemiecki żołnierz, ojciec piątki dzieci, członek ruchu oporu walczącego z nazizmem w III Rzeszy. Solidnie wykształcony. Z początku nie przeciwstawiał się ideologii Hitlera. Brał udział w walkach w kampanii polskiej i francuskiej. Po awansie na podpułkownika w 1943 roku został ranny. Stracił prawą dłoń i dwa palce lewej, a także lewe oko.

Po wyzdrowieniu von Stauffenberg został oficerem sztabowym Ogólnego Urzędu Sił Zbrojnych w Berlinie. Jednym z jego przełożonych był generał Fridrich Olbricht, który aktywnie działał w ruchu oporu. Do wstąpienia w szeregi tajnych przeciwników Hitlera namawiał von Stauffenberga również jego wuj, Nikolaus Graf von Üxküll-Gyllenband. Wspólnie przygotowali „plan Walkiria”, który nadawał Ogólnemu Urzędowi Sił Zbrojnych władzę nad Rzeszą w razie wewnętrznego konfliktu. Spiskowcy planowali posłużyć się tym planem, by odsunąć Hitlera od władzy. Paradoksalnie, sam Führer zatwierdził „Walkirię”.

Claus von Stauffenberg brał udział w przygotowaniu kilku zamachów na Hitlera. 11 lipca 1944 roku, wyposażony w bombę, udał się na spotkanie z nim i Göringiem w Berchtesgaden, ale nie sfinalizował skrytobójczych zamiarów, ponieważ nie pojawił się Himmler. 15 lipca miał podłożyć bombę w sztabie w Kętrzynie, ale ponownie nie udało się przeprowadzić ataku. W końcu 20 lipca podczas konferencji w Wilczym Szańcu von Stauffenberg zdołał aktywować umieszczony w walizce ładunek. Przed eksplozją opuścił salę i z daleka obserwował efekty zamachu, który jednak się nie powiódł. Führer został ranny, lecz przeżył wybuch.

Naziści szybko schwytali spiskowców w budynku ministerstwa wojny i skazali na natychmiastowe stracenie czterech ludzi, w tym von Stauffenberga. W chwili śmierci miał 36 lat.

O życiu osobistym i działalności nazistowskich zbrodniarzy z punktu widzenia ich córek i synów opowiada wydana niedawno przez Znak Horyzont książka Geralda Posnera „Dzieci Hitlera”.

Więcej o dzieciach czołowych nazistów: