promo do 70

Dlaczego Sherlock Holmes wyśmiewał inspektora Lestrade’a. Wszystkie wpadki Scotland Yardu

Autor: | 25 sierpnia 2016 | 12,667 odsłon

Tom Brown, Pocztówka z policjantem, około 1900 roku (źródło: domena publiczna).Śledczy ściera z szyby krwawy ślad dłoni… by nie przerazić rodziny.Największe policyjne szychy kryją oszustów. Spisy przestępców trafiają w ręce policji… po dziewięciu miesiącach od ich sporządzenia! Nic dziwnego, że metody pracy XIX-wiecznego Scotland Yardu budziły uśmiech politowania.

– Trucizna – jednym słowem odparł Holmes i ruszył do wyjścia. – I jeszcze coś, Lestrade – dorzucił odwracając się przy drzwiach. – Rache to po niemiecku „zemsta”, niech więc pan nie traci czasu na poszukiwania jakiejś tam Racheli.

Ten fragment opowiadania Arthura Conana Doyle’a pt. „Studium w szkarłacie” wyśmienicie pokazuje, jaki stosunek do inspektora Scotland Yardu Lestrade’a miał genialny detektyw Sherlock Holmes. W tym i w innych opowiadaniach, a w jeszcze większym stopniu w licznych filmowych ekranizacjach przygód Holmesa, Lestrade to uosobienie nieporadności i niekompetencji.

Gdy pojawi się jakaś ciut bardziej skomplikowana sprawa, inspektor niezawodnie stawi się w mieszkaniu na Baker Street 221B i poprosi Holmesa o pomoc. Sam staje się natomiast obiektem kpin i złośliwości wygłaszanych nader często przez detektywa.

Nieszczęsny inspektor Lestrade stale był obiektem kpin Sherlocka Holmesa. Tym razem oberwało mu się za nieznajomość języków (źródło: domena publiczna).

Nieszczęsny inspektor Lestrade stale był obiektem kpin Sherlocka Holmesa. Tym razem oberwało mu się za nieznajomość języków (źródło: domena publiczna).

Skąd u Conana Doyle’a taka niechęć do zacnego skądinąd inspektora Scotland Yardu? Być może miała korzenie w rzeczywistych wydarzeniach. Brytyjska policja – dziś uznawana za jedną lepszych na świecie – w XIX wieku dopiero raczkowała i miała na koncie wiele kompromitujących wpadek.

Krwawy odcisk na szybie

29 czerwca 1860 roku w miejscowości Trowbridge w hrabstwie Somersetshire, w willi inspektora fabryki Samuela Kenta, znaleziono zwłoki jego najmłodszego synka. Dziecko leżało w ogrodowym ustępie z podciętym gardłem.

Interesuje Cię wiktoriański Londyn? Sięgnij po najnowszą książkę Krystyny Kaplan pt. "Londyn w czasach Sherlocka Holmesa" (Wydawnictwo Naukowe PWN).

Interesuje Cię wiktoriański Londyn? Sięgnij po najnowszą książkę Krystyny Kaplan pt. „Londyn w czasach Sherlocka Holmesa” (Wydawnictwo Naukowe PWN).

Kent mieszkał w willi ze swoją drugą żoną, trojgiem dzieci z pierwszego i trojgiem z drugiego małżeństwa. Zamordowany chłopiec był ulubieńcem ojca i matki. Miejscowa policja kierowana przez ograniczonego nadinspektora Fowleya okazała się całkowicie niekompetentna.

Fowley nie miał pojęcia jak prowadzić śledztwo. Mało tego: dopuścił się kilku zupełnie niezrozumiałych działań. Gdy znalazł w kotle do prania zakrwawioną koszulę nocną, nie zabezpieczył jej tylko pozwolił, by ktoś ją zabrał. Z kolei pozostawiony na szybie krwawy odcisk dłoni… starł, aby „rodzina się nie przeraziła”. Kazał za to aresztować nianię dzieci, choć ta nie miała żadnego motywu, by kogokolwiek zabijać.

Widok na ratusz w Throwbridge. To właśnie w tej spokojnej mieścinie dokonało się straszne dzieciobójstwo, którego nikt nie mógł się spodziewać (źródło: domena publiczna).

Widok na ratusz w Throwbridge. To właśnie w tej spokojnej mieścinie dokonało się straszne dzieciobójstwo, którego nikt nie mógł się spodziewać (źródło: domena publiczna).

Zbrodnia, by zrobić na złość

15 lipca do Trowbridge wezwano z Londynu inspektora Jonathana Whichera. Nie miał kryminalistycznego doświadczenia, ale miał zdrowy rozsądek i umiejętność obserwacji. Fowley przyjął go wrogo (nikt nie lubi, jak centrala wściubia nos w jego sprawy…) i nie poinformował o zakrwawionej koszuli i krwawym odcisku dłoni.

Whicher rozpoczął jednak własne dochodzenie i po czterech dniach był pewny, że sprawcą zabójstwa może być tylko jedna osoba: szesnastoletnia córka Kenta z pierwszego małżeństwa, Konstancja. Dziewczynka była zawsze niezadowolona, nienawidziła macochy i uważała, że jest poniżana i źle traktowana. Whicher twierdził, że zabiła swojego brata, by się zemścić na rodzicach. Domysły inspektora potwierdzał fakt, że jedna z trzech nocnych koszul Konstancji zniknęła.

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, by czytać dalej.

Strony: 1 2 3

Powiedz innym co myślisz:

Paweł Stachnik - Dziennikarz i redaktor, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor wielu popularnonaukowych artykułów historycznych zamieszczanych na łamach krakowskiego „Dziennika Polskiego”, miesięczników „Kraków”, „Sowiniec”, „MMS Komandos” i innych, autor książki Ludzie 4 czerwca: uczestnicy kampanii wyborczej Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w 1989 roku.

Czytasz artykuł z epoki: , . Oznaczyliśmy go kategoriami: Historia prawa, Wszystkie artykuły, Zawody i profesje, Zbrodnie i przestępstwa.
Okupacja
Komentarze do artykułu (1)

Dodaj swój komentarz:

Dodaj komentarz


Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu e-mail, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.
Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.

Nasze wydawnictwo

W mrokach średniowiecza Polską rządziły kobiety. I były piekielnie skuteczne

rycheza

Ich ambicja pozwoliła zbudować imperium. Ich duma unicestwiła królestwo. Bezkompromisowa opowieść przywracająca godność najważniejszym kobietom w dziejach polskiego średniowiecza. Już dzisiaj kup „Damy ze skazą” z autografem autora!

2 listopada 2016 | Czytaj dalej...

Damy ze skazą. Bez nich nie byłoby Polski

zapowiedz2-miniatura

Silne, bezwzględne i żądne władzy. Oto historia kobiet, które nie czekały bezczynnie, co przyniesie los. To właśnie one sprawiły, że początki państwa polskiego wyglądały tak, a nie inaczej. Poznaj „Damy ze skazą”, bohaterki naszej najnowszej książki, którą wydajemy wspólnie ze Znakiem Horyzont.

30 października 2016 | Czytaj dalej...

Epoki

Kategorie

Facebook


Polecamy

Imperium

Czy wiesz że...

Wagner
…słynna amerykańska aktorka zginęła po szamotaninie wyrzucona z jachtu? To nie jedyny przykład, gdy młoda kobieta oddała życie dla sławy.

rosa
…mit o zębatej waginie jest stary jak świat? Nawet Apacze, mieszkańcy Dalekiego Wschodu i Oceanii mieli swoje wersje opowieści o żarłocznej otchłani między kobiecymi udami.

Charlotta
…księżniczka Charlotta pruska, siostra cesarza Wilhelma II, nienawidziła dzieci? Gdy jej niekochana jedynaczka nie mogła zajść w ciążę, nie okazała cienia współczucia, warcząc, że może żyć „bez przeklętego miotu”.