promo do 70

Wiara w żywe trupy towarzyszy nam od zarania dziejów. Oto prawdziwa historia zombie [WYWIAD]

Autor: | 27 czerwca 2016 | 1,230 odsłon

Węgłowski miniaturkaPowstające zza grobu upiory nie są jedynie wymysłem popkultury. Nasi przodkowie chwytali się przeróżnych sposobów, by pozbyć się niechcianego żywego trupa. – W niektórych częściach świata wiara w zombie utrzymuje się do dziś – mówi Adam Węgłowski, autor książki „Żywe trupy. Prawdziwa historia zombie”.

Adam Gaafar: Jakie są najstarsze źródła, w których natrafiamy na wzmianki o żywych trupach?

Adam Węgłowski: Słowo „zombie” pojawiło się po raz pierwszy w XVII wieku w napisanej na Karaibach francuskiej książce „Zombie z Grand Perou” i nawiązywało do ducha z wierzeń afrykańskich niewolników. Natomiast same wierzenia w możliwość powrotu nieboszczyków z zaświatów sięgają korzeni naszej cywilizacji.

W pochodzącym sprzed czterech tysięcy lat podaniu o zstąpieniu mezopotamskiej bogini Inany do świata podziemnego, grozi ona uwolnieniem martwych, by pożarli żywych. Jeszcze starsze są prawdopodobne ślady zabezpieczania się żywych przed powrotem zmarłych – na przykład poprzez miażdżenie im czaszek. Mają one nawet ponad dziesięć tysięcy lat!

Pierre-Corneille Blessebois, Le zombi du Grand-Pérou, ou la comtesse de Cocagne, Paris 1862.To w tej publikacji po raz pierwszy użyto określenia "zombie".

Pierre-Corneille Blessebois, Le zombi du Grand-Pérou, ou la comtesse de Cocagne, Paris 1862. To w tej publikacji po raz pierwszy użyto określenia „zombie” (źródło:domena publiczna).

A.G.: Na Karaibach i w Afryce zombie były elementem miejscowych obrządków. W jaki sposób, według tamtejszych wierzeń, dochodziło do ożywienia zmarłego?

A. W.: Za sprawą czarownika. Najpierw trucizną doprowadza ofiarę do śmierci, a potem ożywia ją, ale pozbawioną jednej z dwóch dusz, jakie – wedle afrokaraibskich wierzeń – tkwią w człowieku. Ale taki wydobyty z grobu zmarły jest już tylko bezwolną maszyną.

Brzmi to jak bajka, ale jeśli weźmiemy pod uwagę, że w grę wchodziło nie śmiertelne zatrucie człowieka, tylko doprowadzenie go do stanu przypominającego śmierć, a potem uprowadzenie go półżywego z cmentarza, nie wydaje się to już takie niemożliwe…

Więcej historii o żywych trupach znajdziesz w książce Adama Węgłowskiego pod tytułem m "Żywe trupy. Prawdziwa historia zombie". Jest to najnowsza publikacja wydaną pod marką „Ciekawostek historycznych”. Kliknij, aby kupić ją 30% taniej!

Więcej historii o żywych trupach znajdziecie w książce Adama Węgłowskiego pt. „Żywe trupy. Prawdziwa historia zombie”. Kliknij, aby kupić ją 30% taniej!

A. G.: Na czym polegał ten proces „zombifikacji”?

A. W.: Haitańscy czarownicy słyną ze znajomości trucizn. Któraś z nich, być może z ryb rozdymek, potrafi wprowadzić człowieka w przejściowy stan przypominający śmierć. A potem wystarczy już tylko przejąć jego „zwłoki” i – gdy ofiara wróci do siebie – ogłupić innymi preparatami i do woli wykorzystywać.

A. G.: Podobno Haitańczycy wierzą, że pierwszym zombie miał być Jezus…

A. W.: Faktycznie wśród Haitańczyków – zwłaszcza wśród wyznawców religii wodu – można czasem spotkać się z legendą, że pierwszym zombie był sam Jezus. Wedle niej, strzegący grobu Pańskiego żołnierze wykradli i przekazali czarownikom boskie zaklęcie, służące do wskrzeszania ludzi…

Adam Węgłowski w poszukiwaniu "żywych trupów" na Haiti.

Adam Węgłowski w poszukiwaniu „żywych trupów” na Haiti (fotografia ze zbiorów Adama Węgłowskiego).

A. G.: Wiara w żywe trupy występowała również w Polsce. Panowało przekonanie, że przyszłego zombie można rozpoznać już za życia. Jakie, zdaniem naszych przodków, były jego cechy charakterystyczne?

A. W.: Odpowiednikami zombie były u nas strzygonie, wąpierze, upiory. Na polskich wsiach w zasadzie każdy „odmieniec” był podejrzany. Garbaty, kulawy, z wystającymi zębami albo z ich dwoma rzędami… Podejrzane były osoby pozbawione brwi, albo ze znamionami na ciele. No i oczywiście chorzy, na przykład gruźlicy kaszlący krwią…

A. G.: Co robiono, gdy ktoś taki umarł?

A. W.: Jeśli sąsiedzi nabrali przekonania, że ktoś wraca z zaświatów i im szkodzi, rozkopywali jego grób, obcinali nieboszczykowi głowę i przekładali w nogi. Zwłoki odwracali zaś na brzuch, by nie mogły znaleźć wyjścia z grobu. Czasem je przebijano (kołkiem, zębem od brony) albo przywalano kamieniami.

A. G.: Jak częste były przypadki, gdy zabijano kogoś, kto zbudził się z letargu?

A. W.: Nikt nie przeprowadził takich badań, nie znamy liczb. Natomiast to, ile krąży opowieści o strzygoniach, wąpierzach i upiorach, wskazuje, że nie były to przypadki sporadyczne. Szczególnie, że nie chodziło tylko o letarg, ale i inne stany, w których człowiek wyglądał na nieżywego. Jeszcze w XX wieku pod Wieluniem sąsiedzi potrafili sąsiada, który obudził się w trumnie, zakatrupić jako strzygonia!

A.G.: W Polsce istniała nawet profesja „łowcy żywych trupów”…

A. W.: Takimi łowcami upiorów byli na przykład tak zwani baczowie, znani na Podkarpaciu, zwłaszcza wśród Łemków. Wzywani na miejsce, na przykład podczas zarazy, odnajdywali (dzięki swoim „magicznym” umiejętnościom) grób upiora, który za sprawą diabelskich mocy roznosił zarazę. Po czym dokonywali ekshumacji, zakończonej wcześniej już opisanym rytualnym unieszkodliwieniem zmarłego.

Znana jest także relacja o tym, jak baczowie ze Słowacji „unieszkodliwili” w Radoszycach błąkającą się dziewczynkę, uważaną za upiora wracającego z pustego grobu…

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, by czytać dalej.

Strony: 1 2

Powiedz innym co myślisz:

Adam Gaafar - Historyk i dziennikarz, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Współpracuje m.in. z magazynami "Focus Historia" i "II światowa". W centrum jego zainteresowań są religioznawstwo, dzieje Jugosławii oraz teatr działań wojennych związany z konfliktem na Pacyfiku.

Czytasz jeden z artykułów redakcyjnych "Ciekawostek historycznych". Do tej kategorii trafiają między innymi zapowiedzi książek, reklamy i aktualności z życia naszego serwisu (zobacz pozostałe Wiadomości, zapowiedzi i reklamy).
Okupacja

Dodaj swój komentarz:

Dodaj komentarz


Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu e-mail, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.
Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.

Nasze wydawnictwo

W mrokach średniowiecza Polską rządziły kobiety. I były piekielnie skuteczne

rycheza

Ich ambicja pozwoliła zbudować imperium. Ich duma unicestwiła królestwo. Bezkompromisowa opowieść przywracająca godność najważniejszym kobietom w dziejach polskiego średniowiecza. Już dzisiaj kup „Damy ze skazą” z autografem autora!

2 listopada 2016 | Czytaj dalej...

Damy ze skazą. Bez nich nie byłoby Polski

zapowiedz2-miniatura

Silne, bezwzględne i żądne władzy. Oto historia kobiet, które nie czekały bezczynnie, co przyniesie los. To właśnie one sprawiły, że początki państwa polskiego wyglądały tak, a nie inaczej. Poznaj „Damy ze skazą”, bohaterki naszej najnowszej książki, którą wydajemy wspólnie ze Znakiem Horyzont.

30 października 2016 | Czytaj dalej...

Epoki

Kategorie

Facebook


Polecamy

Imperium

Czy wiesz że...

Christian-Krohg-Struggle-for-Survival-1
…w Londynie pod koniec XIX wieku żyło ponad 4 mln biedaków? Dla porównania w 1900 roku Warszawa, Gdańsk, Kraków, Poznań, Łódź, Lwów i Wilno łącznie liczyły nieco ponad półtora miliona mieszkańców. W stolicy Imperium Brytyjskiego tylko nędzarzy było dwa i pół razy więcej!


…Kazimierz Moczarski, szef Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK, doświadczył w ubeckim więzieniu aż 49 rodzajów tortur? Umieszczenie w jednej celi z hitlerowskim zbrodniarzem Jürgenem Stroopem miało być 50. z nich.



mini2
…w komunistycznej Rumunii panował kult jednostki, a gdy Ceaușescu wyruszał na prowincję, spryskiwano drzewa zieloną farbą i wieszano na gałęziach dorodne jabłka?