Historia z mniej (choć nie zawsze) poważnej strony. Ciekawostki, odkrycia, kontrowersje, czyli „jak to naprawdę było” w formie przystępnej dla każdego.

Ptaszek króla. Czy Ludwik XIII był molestowany przez pokojówki?

Na renesansowych obrazach często eksponowano chłopięce genitalia. Dziś "Śpiący cherubin" Guido Reniego mógłby być traktowany jak dziecięca pornografia (źródło: domena publiczna).Pedofilia czy specyfika epoki? To, co służące, guwernantki i królewskie kochanki wyrabiały z tym królewiczem, w dzisiejszych czasach byłoby nie do pomyślenia. Ale w XVII-wiecznej Francji seksualne żarty i zabawy w obecności, a nawet przy udziale dzieci, były na porządku dziennym…

Dziennik Jeana Héroarda (1551 – 1628), królewskiego lekarza, którzy skrzętnie zapisywał drobne wydarzenia z życia przyszłego władcy Francji, Ludwika XIII, to niesamowity materiał badawczy. Przede wszystkim pokazuje, jak bardzo zmieniło się podejście do seksualności dziecka od XVII wieku. Swoboda wychowania delfina oraz ówczesne żarty i zabawy wprawią Was w osłupienie!

Mały ekshibicjonista

Ludwik nie ma jeszcze roku, a już śmieje się do rozpuku, kiedy służąca go łaskocze w ptaszka. Żart ten przypadł widocznie następcy trony do gustu, bo woła pazia: E! Podkasuje sukienkę i pokazuje mu ptaszka.

Jean Héroard, lekarz weterynarz i anatomista. To dzięki niemu wiemy, jak pokręcone dzieciństwo miał następca tronu Francji, Ludwik XIII. Choć zainteresowanie całego dworu ptaszkiem delfina nadwornego medyka w ogóle nie dziwiło... (źródło: domena publiczna).

Jean Héroard, lekarz weterynarz i anatomista. To dzięki niemu wiemy, jak pokręcone dzieciństwo miał następca tronu Francji, Ludwik XIII. Choć zainteresowanie całego dworu ptaszkiem delfina nadwornego medyka w ogóle nie dziwiło… (źródło: domena publiczna).

Gdy delfin kończy roczek, jest bardzo wesoły i ożywiony, każe wszystkim całować się w ptaszka, jak przekazuje Héroard. Skoro to wszystkich bawiło, malec postanowił podobnie zachowywać się w obecności gości, pana de Bonnières i jego córki.

Nadworny lekarz donosi: śmieje się na cały głos, podwija sukienkę, pokazuje ptaszka najpierw jemu, potem jej, ściska ptaszka w garści, chichocze, trzęsie na całym ciele. Zachęcony aprobatą otoczenia, powtarza gest przed „panienką”: Podkasał tunikę i pokazał jej ptaszka z wielkim zapałem; prawie wychodził z siebie. Położył się na plecach, żeby lepiej widziała.

Prezent dla infantki

Gdy został zaręczony z hiszpańską infantką Anną, miał zaledwie roczek. Ale otoczenie zadbało, by następca tronu wiedział, o co chodzi w małżeństwie. A mały Ludwiś zdawał się doskonale rozumieć. Na pytanie: Gdzie jest kochaś infantki? Kładzie rękę na ptaszku.

Głęboko niepokojąca, bo przywodząca na myśl słowa takie jak „kazirodztwo” i „pedofilia”, jest inna relacja królewskiego lekarza: Rozebrany, Madame [jego siostra] też, oboje leżą nago w łóżku razem z królem, całują się, gaworzą, rozśmieszają króla. Król pyta: „Synu, gdzie pakiecik dla infantki?” Pokazuje go ojcu, mówiąc: „Wcale nie ma kości, tato”. Potem, jako że był trochę napięty: „Zaraz będzie miał, czasem ma”.

Sześcioletnia Anna Austriacka na obrazie Juana Pantoji de la Cruza. To dla niej mały Ludwik Burbon szykował swój "pakiecik" (źródło: domena publiczna).

Sześcioletnia Anna Austriacka na obrazie Juana Pantoji de la Cruza. To dla niej mały Ludwik Burbon szykował swój „pakiecik” (źródło: domena publiczna).

Bezstresowe wychowanie

Następca tronu przez pierwsze trzy lata życia nie jest ani strofowany ani upominany za dotykanie dla żartu organów płciowych. A dwór Marii Medycejskiej, choć z pozoru pełen bigoterii, jest przesycony seksualnością. Królowa znosi liczne kochanki Henryka IV. Spośród nich najważniejszą jest królewska metresa, Markiza de Verneuil, która często wkładała mu [Ludwikowi] rękę pod tunikę; każe się położyć do łóżka piastunki, która bawi się z nim i wsuwa mu rękę pod koszulkę – relacjonuje Héroard.

Choć widać pewne tarcia i, być może?, zazdrość o względy delfina: Pani de Verneuil chce się z nim bawić, głaszcze go w sutki; odpycha ją i mówi: „zabierz, zabierz, zostaw, idź sobie”, bo piastunka go pouczyła: „Panie, nie pozwól nikomu dotykać się w sutki ani w ptaszka, bo ci go utną”. Zapamiętał to sobie. 

Faworyta króla Henryka IV, Catherine Henriette de Balzac d'Entragues, bawiła się też genitaliami jego syna, Ludwika (źródło: domena publiczna).

Faworyta króla Henryka IV, Catherine Henriette de Balzac d’Entragues, bawiła się też genitaliami jego syna, Ludwika (źródło: domena publiczna).

Takie zachowanie dorosłych wyrobiły w małym Ludwiku bardzo dziwne nawyki, z którymi dzisiejszy rodzic gnałby w te pędy do gabinetu psychologa. Ale nie opiekunowie XVII-wiecznego delfina. Héroard opisuje: Wstał z łóżka, nie chce włożyć koszuli, mówi: „nie koszula, nie, najpierw chcę mleka z mego ptaszka”, wyciąga rekę i udaje, że go doi, psyka przy tym pss, pss, częstuje wszystkich, wreszcie pozwala sobie włożyć koszulę.

Jego ulubionym żartem jest reakcja na Panie, zgubiłeś ptaszka, na co odpowiada radośnie: „A cio to!” i podnosi go palcem. Nie tylko służba i kobiety lekkich obyczajów, jak królewska kochanka, stroją sobie tego typu żarty. Królowa-matka kładzie mu rękę na ptaszku i mówi: „synu, trzymam twój dzióbek”.  Czy była to zapowiedź późniejszej regencji i niechęci do oddania władzy pełnoletniemu już Ludwikowi?

Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Wybierz poniżej kolejną, by czytać dalej.

Komentarze

  1. Anonim Odpowiedz

    beznadziejny tekst….
    gdyby autor tekstu się zastanowił, to by wiedział, że roczne dzieci nie potrafia tak mowic…

  2. lavinka Odpowiedz

    Raczej odwrotnie, psychoanalitycy właśnie w nadmiernej pruderii doszukują się źródła dewiacji. Dziś nie należy zawstydzać dzieci, w zasadzie nie ma tabu. Kilkuletnie dziecko wie, skąd biorą się dzieci i jak się rodzą. Pan autor chyba nie jest na czasie. W większości zachowań młodego następcy tronu nie widzę nic złego, to naturalna ciekawość własnego ciała i cudzych. Cóż w tym złego? ;)

Dodaj komentarz