Kontrowersje, odkrycia, bohaterowie i łajdacy. Fascynujące opowieści na każdy dzień od najpopularniejszego magazynu o historii w Polsce

Generic selectors
Tylko dokładne dopasowania
Szukaj w tytułach
Szukaj w treściach
Szukaj w postach
Search in pages

Rozrywki godne królowej. Co Bona Sforza robiła w wolnych chwilach?

Bona Sforza była prawdziwym człowiekiem renesansu. Na ilustracji Bona na obrazie Jana Matejki.

Bona Sforza była prawdziwym człowiekiem renesansu. Na ilustracji Bona na obrazie Jana Matejki.

Historia zapamiętała ją jako propagatorkę włoskiej kuchni i właścicielkę kilkudziesięciu wspaniałych sukni. Słynna Bona była jednak prawdziwym człowiekiem renesansu. Lista jej zajęć i zamiłowań ciągnęła się niemal bez końca.

Już z domu rodzinnego królowa wyniosła wielką miłość do koni. Pod tym względem w Polsce czuła się niemal jak u siebie. Może i dwór Jagiellonów nie słynął ze stadnin, ale za to polskie elity przywiązywały szokującą wręcz dbałość do wszelkich spraw końskich. W otoczeniu króla było ponad stu „dworzan konnych”, a każdy z nich był zobowiązany stawać w razie potrzeby do służby wraz ze swym konnym orszakiem.

W królewskich dokumentach skrupulatnie notowano rasy i umaszczenie wszystkich rumaków. Bona ze swojej strony poszła w ślady matki i oddała się hodowli rasowych koni. W założonej przez siebie wawelskiej stadninie trzymała ponad czterdzieści pięknych ogierów.

Zygmunta Starego miał w swoim otoczeniu ponad stu „dworzan konnych”. Na pewno cieszyła się z tego Bona, która od dziecka była wielką miłośniczką wierzchowców.

Zygmunta Starego miał w swoim otoczeniu ponad stu „dworzan konnych”. Na pewno cieszyła się z tego Bona, która od dziecka była wielką miłośniczką wierzchowców.

Roztańczona monarchini

Uwielbiała także muzykę i tańce. W pierwszych latach pobytu w Krakowie często sama puszczała się w tan. W kolejnych wolała akompaniować dwórkom, grając na przeróżnych instrumentach. Na polski dwór sprowadziła skoczne i melodyjne włoskie tańce, choć z „przedziwną gracją” poruszała się także, gdy grano utwory niemieckie, polskie czy nawet ruskie.

Na Wawelu zorganizowała pierwszą kapelę królewską z prawdziwego zdarzenia. Trzymała też u swojego boku prywatnych muzykantów, w tym małych chłopców ściągniętych z Italii, by „umilali jej czas swoim głosem”.

Czy wiesz, że ...

...do dzisiaj nie wiadomo, co stało się z mieszkańcami Zaginionej Kolonii na wyspie Roanoke? Gdy w 1590 roku dotarła tam kolejna ekspedycja, zastała osadę całkowicie opuszczoną. Mieszkańcy zniknęli. Nie było zwłok ani śladów walki. Jedyną wskazówkę dla poszukiwaczy stanowiło wyryte na palisadzie słowo „Croatoan”. 

... pewna bakteria była tak zjadliwa, że wystarczył łyk wody ze strumienia by się nią zarazić. Nic dziwnego, że ta choroba rozprzestrzeniała się z niesamowitą prędkością. Dziesiątkowała biedotę, ale zabijała też koronowane głowy. Kto padł jej ofiarą i czy nadal powinniśmy się jej bać?

...największą zbrodnią dokonaną przez Rosjan podczas powstania kościuszkowskiego była rzeź Pragi? Rosjanie szybko przerwali powstańcze umocnienia i rozbili większość polskich oddziałów. Następnie zaś przystąpili do brutalnego mordowania jeńców oraz miejscowych cywilów.

...zawodowy żołnierz w Rzeczpospolitej musiał uzbroić się na własny koszt? Jego źródłem utrzymania był żołd, z którym wiecznie zalegano, albo… rabunek.

Komentarze (6)

  1. Amadi Odpowiedz

    Ciekawe miała rozrywki. W czasach, kiedy ot tak nie można było sobie pójść do kina, teatru, czy opery (na dodatek wybór był nieporównywalnie uboższy), a hobby 100x mniej, niż obecnie, znalazła sobie kilka różnorodnych zajęć, dzięki którym nie musiała się nudzić.

  2. Marta Odpowiedz

    Autor tekstu pomija w tekscie, ku mojemu smutkowi, fakt istnienia rodzimej rasy, koni hodowanych przez Polaków w nowożytności. TJ. „Koń Polski”, konie te fantastycznie służyły husarii, a jako ulepszacz hodowlanych ras niektóre nawet poszły w świat, m. in. do Niderlandów. Wielkie hodowle tych koni – (wspomną, że należące do Tarnowskich) były na kresach Rzeczpospolitej. W wieku ok. 4 lat podjazdkom organizowano spławy i przeprawy przez trudne do przebycia tereny, przez co urządzano młodym osobnikom swego rodzaju selekcję naturalną. Proszę o znalezienie mi w świecie drugiej takiej rasy, która robiła takie cuda pod wojownikiem na polu bitwy (można pewnego rodzaju odpowiednika szukać w indiach podpowiem;)). Konie te miały domieszki krwi wielu typów ras koni wschodnich w tym arabów. Niestety w czasie zaborów hodowle te upadły, pojedyńcze osobniki jeżeli się ostały, to przez brak odpowiedniej polityki hodowlanej nie pozostawiły swoich czystych potomków i dziś rasa ta jest wymarłą. Gdyby jej odtworzenie podnieść do rangi walki o ocalenie dziedzictwa narodowego, to może byłaby na to szansa.. Bardzo bym sobie tego życzyła. W Polsce prowadzono już przecież podobne takie projekty i badania dla tarpana, dzięki pracy prog. Vetulaniego. A mówiąc o piewotnych rasach, to wspomnę, by oczywiście nie mylić „konia polskiego” z rasą „konika polskiego”, a tegoż na przykład z koniem przewalskiego;). Biolodzy, Archeoloszy, Geolodzy, Historycy stwórzmy zespół i do dzieła! Jeżeli żubr zasługuje na ochronę, a tarpan zasługiwał na swoje zmarwychwstanie, to dlaczego wierne nam przez stulecia zwierze będące częścią chwały Rzeczpospolitej Korny Królestwa Polskiego nie miałoby zasługiwać na odrodzenie!?

  3. Anonim Odpowiedz

    Tekst chyba nie przeszedł porządnej korekty – zbyt dużo zwrotów potocznych i „lania wody”. Moim zdaniem artykuł mógłby być lepszy pod względem językowym.

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.